Ҳар чаҳ он хусрав кунад ширин кунад

هر چه آن خسرو کند شیرین کند

Чун дарахти тин ки ҷумла тин кунад

چون درخت تین که جمله تین کند

Ҳар куҷо хутба бихонад бар ду зид

هر کجا خطبه بخواند بر دو ضد

Ҳамчуи шеру шаҳдашон кобӣн кунад

همچو شیر و شهدشان کابین کند

Бо дам ӯ меравад айни алҳаёт

با دم او می‌رود عین الحیات

Мурда ҷон ёбад чу ӯ талқин кунад

مرده جان یابد چو او تلقین کند

Мурғи ҷонҳо бо қафасҳо брпрнд

مرغ جان‌ها با قفس‌ها برپرند

Чунк бандаи парварӣ ойин кунад

چونک بنده پروری آیین کند

Олимӣ бахшад ба ҳар бандаи ҷудо

عالمی بخشد به هر بنده جدا

Кист кӯи андари ду олам ин кунад

کیست کو اندر دو عالم این کند

Гар ба қаъри чоҳи ном ӯ барӣ

گر به قعر چاه نام او بری

Қаър чаҳро садр алӣин кунад

قعر چه را صدر علیین کند

Ман бар онам ки шикаррезӣ кунам

من بر آنم که شکرریزی کنم

Аз шукргар қисми ман таъйин кунад

از شکر گر قسم من تعیین کند

Кофаригар лофи ишқ ӯ занад

کافری گر لاف عشق او زند

Куфр ӯро ҷумлаи нур дайн кунад

کفر او را جمله نور دین کند

Хори олам дар раҳи ошиқи ниҳод

خار عالم در ره عاشق نهاد

То ки ҷумлаи хорро насрин кунад

تا که جمله خار را نسرین کند

Ту наме доне ки ҳар ки мурғ ӯст

تو نمی‌دانی که هر که مرغ اوست

Аз саодати байзаҳо заррин кунад

از سعادت بیضه‌ها زرین کند

Бас кунам зини пас ниҳон гӯям дуо

بس کنم زین پس نهان گویم دعا

Кӣ ниҳон монад чу шаҳ омин кунад

کی نهان ماند چو شه آمین کند