Паймонаи исти ин ҷони паймонаи ин чаҳ донад

پیمانه ایست این جان پیمانه این چه داند

Аз пок май пазирад дар хок май расонад

از پاک می‌پذیرد در خاک می‌رساند

Дар ишқ бе қарораши бнмўднсти кораш

در عشق بی‌قرارش بنمودنست کارش

Аз арш месетанд бар фарш ме фишонд

از عرش می‌ستاند بر فرش می‌فشاند

Борӣ набӯд огаҳи зини сӯ ки май расонад

باری نبود آگه زین سو که می‌رساند

эй коши огҳстӣ зон сӯ ки ме сетанд

ای کاش آگهستی زان سو که می‌ستاند

Хок аз нисори ҷонҳо тобон шуда чу кон ҳо

خاک از نثار جان‌ها تابان شده چو کان‌ها

Кӯи хокро забонҳо то нуктае ҷаҳонад

کو خاک را زبان‌ها تا نکته‌ای جهاند

То дам занад зи беша зон беша ҳамеша

تا دم زند ز بیشه زان بیشه همیشه

Кони бешаи ҷони моро пинҳон чаҳ ме чароанд

کان بیشه جان ما را پنهان چه می‌چراند

Ин ҷои палангу оҳӯи наъраи занон ки ё ҳў

این جا پلنگ و آهو نعره زنان که یا هو

эй оҳро паноҳ ӯ моро ки ме кашонад

ای آه را پناه او ما را که می‌کشاند

Ширӣ ки хеши моро ҷузи шери хеши надиҳад

شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد

Ширӣ ки хеши моро аз хеш ме раҳанд

شیری که خویش ما را از خویش می‌رهاند

Он шери хеш бар мо ҷилва кунад чу оҳӯ

آن شیر خویش بر ما جلوه کند چو آهو

Моро ба ин фиреб ӯ то беша ме дуанд

ما را به این فریب او تا بیشه می‌دواند

Чун фотиҳа диҳадмон гоҳе футуҳу гуҳи гуҳ

چون فاتحه دهدمان گاهی فتوح و گه گه

Гар фотиҳа шавем ӯ аз нози брнхўонд

گر فاتحه شویم او از ناز برنخواند