эй онки пеши ҳасанати ҳурии қадам ду ояд

ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید

Дар хонаи хаёлат шояд ки ғами даройад

در خانه خیالت شاید که غم درآید

эй онк ҳар вуҷӯдии зи оғоз аз ту хезад

ای آنک هر وجودی ز آغاز از تو خیزد

Шояд ки бо вуҷӯдат дар мо адами даройад

شاید که با وجودت در ما عدم درآید

эй ғами ту ҷамъ май шӯи коинки сипоҳи шодӣ

ای غم تو جمع می‌شو کاینک سپاه شادی

То киқбоди шодон бо сад илми даройад

تا کیقباد شادان با صد علم درآید

эй дил мабош ғамгини коинки зи шоҳи ширин

ای دل مباش غمگین کاینک ز شاه شیرین

Он чанги прнўои холии шиками даройад

آن چنگ پرنوای خالی شکم درآید

Он соқӣ илоҳӣ ояд зи базми шоҳӣ

آن ساقی الهی آید ز بزم شاهی

Ваон мутриби маъонӣ акнӯн ба дами даройад

وان مطرب معانی اکنون به دم درآید

эй ғам чаҳ хираи рӯеи охир маро нагӯйӣ

ای غم چه خیره رویی آخر مرا نگویی

Андари дирами дроФтӣ чун ӯ дирами даройад

اندر درم درافتی چون او درم درآید

Охир шавам мусаллам аз оташи ту эй ғам

آخر شوم مسلم از آتش تو ای غم

Зон кас ки ҷон физойӣ ӯро силами даройад

زان کس که جان فزایی او را سلم درآید