эй дил агар кам оеи карт камол гирад

ای دل اگر کم آیی کارت کمال گیرد

Мурғат шикор гардад сайд ҳалол гирад

مرغت شکار گردد صید حلال گیرد

Ма май дӯд чу ое дар зилли офтобӣ

مه می‌دود چو آیی در ظل آفتابی

Бадарӣ шавад агар чаҳ шакл ҳилол гирад

بدری شود اگر چه شکل هلال گیرد

Дар дил мақом созад ҳамчун хаёли он кас

در دل مقام سازد همچون خیال آن کس

Кандар раҳи ҳақиқати тарк хаёл гирад

کاندر ره حقیقت ترک خیال گیرد

Кӯи он халил гуё ваҷҳати ваҷҳи ҳқо

کو آن خلیل گویا وجهت وجه حقا

Ваон ҷони гӯшмолии кӯи пой мол гирад

وان جان گوشمالی کو پای مال گیرد

Ин гандаи пери дунё чашмак занад валикин

این گنده پیر دنیا چشمک زند ولیکن

Мари чашми равшанонро аз вай малол гирад

مر چشم روشنان را از وی ملال گیرد

Гар дар барам кашад ӯ аз соҳирӣу шева

گر در برم کشد او از ساحری و شیوه

Андари буриши дили ман кӣ пар ва бол гирад

اندر برش دل من کی پر و بال گیرد

Гулгуна кардааст ӯ то рӯй чун гулам ро

گلگونه کرده است او تا روی چون گلم را

Бӯяш табоҳ гардад рангаш завол гирад

بویش تباه گردد رنگش زوال گیرد

Рух бар Рахш манеҳ ту то рӯят аз шҳншаҳ

رخ بر رخش منه تو تا رویت از شهنشه

Монанди офтобии нур ҷалол гирад

مانند آفتابی نور جلال گیرد

Чаҳ ҷои офтобӣ каз партави ҷамолаш

چه جای آفتابی کز پرتو جمالش

Сад офтобу маро бар чарх ҳол гирад

صد آفتاب و مه را بر چرخ حال گیرد

Шӯён аввалинаш бингар ки дар чаҳ ҳоланд

شویان اولینش بنگر که در چه حالند

Он кин далел донад неи он даллол гирад

آن کاین دلیل داند نی آن دلال گیرد

эй сад ҳазор оқил ӯ дар ҷувол карда

ای صد هزار عاقل او در جوال کرده

Кӯи ақли комилӣ то тарк ҷувол гирад

کو عقل کاملی تا ترک جوال گیرد

Хаттӣ навишт яздон бар хади хуши изорон

خطی نوشت یزدان بر خد خوش عذاران

Каз хати сияҳ тараст ӯ кин хат ва хол гирад

کز خط سیه‌تر است او کاین خط و خال گیرد

Аз абри хати буруни ои вази хол ва ъам ҷудои шӯ

از ابر خط برون آ وز خال و عم جدا شو

То маи зи талъати ту ҳар шом фол гирад

تا مه ز طلعت تو هر شام فال گیرد