Лутфӣ намонад кони санами хуш лақо накард

لطفی نماند کان صنم خوش لقا نکرد

Моро чаҳ ҷурм агар карамаш бо шумо накард

ما را چه جرم اگر کرمش با شما نکرد

Тшниъ май занӣ ки ҷафо кард он нигор

تشنیع می‌زنی که جفا کرد آن نگار

Хӯбӣ ки дид дар ду ҷаҳони кӯ ҷафо накард

خوبی که دید در دو جهان کو جفا نکرد

Ишқаши шукр басаст агар ӯ шукри надод

عشقش شکر بس است اگر او شکر نداد

Ҳасанаш ҳама вафост агар ӯ вафо накард

حسنش همه وفاست اگر او وفا نکرد

Бинмоӣ хонае ки аз ӯ нест пурчароғ

بنمای خانه‌ای که از او نیست پرچراغ

Бинмоӣ сафае ки Рахш пурсафо накард

بنمای صفه‌ای که رخش پرصفا نکرد

Ин чашм ва он чароғ ду нуранд ҳар яке

این چشم و آن چراغ دو نورند هر یکی

Чун он ба ҳам расед касишон ҷудо накард

چون آن به هم رسید کسیشان جدا نکرد

Чун рӯҳ дар назораи фанои гашт ин бигуфт

چون روح در نظاره فنا گشت این بگفت

Назораи ҷамоли худои ҷуз худо накард

نظاره جمال خدا جز خدا نکرد

Ҳар як аз ин мисол баёнаст ва мағлата аст

هر یک از این مثال بیانست و مغلطه است

Ҳақи ҷузи зи рашки номи Рахш волзҳӣ накард

حق جز ز رشک نام رخش والضحی نکرد

Хўршидрўии муфаххари табризи шамси дайн

خورشیدروی مفخر تبریز شمس دین

Бар ?фоне натофт ки онро бақо накард

بر فانیی نتافت که آن را بقا نکرد

Хониш
ғзл шморҳ 861 — ъндлӣб