Қавмӣ ки бар барроқи басират сафар кунанд

قومی که بر براق بصیرت سفر کنند

Беабр ва беғубор дар он ма назар кунанд

بی ابر و بی‌غبار در آن مه نظر کنند

Дар донаҳои шаҳватӣ оташ зананд зуд

در دانه‌های شهوتی آتش زنند زود

Вази домгоҳи саъб ба як так ъбр кунанд

وز دامگاه صعب به یک تک عبر کنند

Аз хорхори ингар табъи он тарафи раванд

از خارخار این گر طبع آن طرف روند

Базму сарои гулшани ҷой дигар кунанд

بزم و سرای گلشن جای دگر کنند

Бар пои лўлён табиат ниҳанд банд

بر پای لولیان طبیعت نهند بند

Шоҳони рӯҳ зу сар аз ин кӯии дркннд

شاهان روح زو سر از این کوی درکنند

Пой хирад бибастау авбоши нафас ро

پای خرد ببسته و اوباش نفس را

Дастии чунин кушода ки то шӯр ва шар кунанд

دستی چنین گشاده که تا شور و شر کنند

Аҷзоӣ мо бамурда дар ин гӯрҳои тан

اجزای ما بمرده در این گورهای تن

Кӯи сувари ишқ то сар аз ин гӯри бркннд

کو صور عشق تا سر از این گور برکنند

Мисӣаст шаҳвати туу эксири нури ишқ

مسیست شهوت تو و اکسیر نور عشق

Аз нури ишқи миси вуҷӯди ту зар кунанд

از نور عشق مس وجود تو زر کنند

Инсофи даҳ ки бо нафаси гарми ишқ ӯ

انصاف ده که با نفس گرم عشق او

Срдои ҷамоатӣ ки ҳадис ҳунар кунанд

سردا جماعتی که حدیث هنر کنند

Чун суфиёни гурусна дар матбахи хирад

چون صوفیان گرسنه در مطبخ خرد

Оянду зулаҳои гарони моя ҷуз кунанд

آیند و زله‌های گران مایه جز کنند

Зоғони табъро ту зи мурдори рӯзаи даҳ

زاغان طبع را تو ز مردار روزه ده

То тӯтӣон шаванду шикор шукр кунанд

تا طوطیان شوند و شکار شکر کنند

Дар зилли мироби ҳаёти шкрмзоҷ

در ظل میرآب حیات شکرمزاج

Шояд ки оташони табиат шарар кунанд

شاید که آتشان طبیعت شرر کنند

Аз рашк нурҳоаст ки ақли камол ро

از رشک نورها است که عقل کمال را

Аз ғайрати малоҳат ӯ кӯр ва кар кунанд

از غیرت ملاحت او کور و کر کنند

Ҷузи ҳақ агар ба дидан ӯ ғамза Эй кунад

جز حق اگر به دیدن او غمزه‌ای کند

Он дидаро ба меҳри абад бехабар кунанд

آن دیده را به مهر ابد بی‌خبر کنند

Фахри ҷаҳону дидаи табризи шамси дайн

فخر جهان و دیده تبریز شمس دین

Коҷзои хок аз гузариши зеб ва фар кунанд

کاجزای خاک از گذرش زیب و فر کنند

Андари фазоӣ рӯҳ наёбанд мисли ӯ

اندر فضای روح نیابند مثل او

Гар сад ҳазор бориши зер ва зибр кунанд

گر صد هزار بارش زیر و زبر کنند

Холӣ мабод аз сари хуршеди соя аш

خالی مباد از سر خورشید سایه‌اش

То рӯзро ба даври ҳаводис сипар кунанд

تا روز را به دور حوادث سپر کنند