Хуфта намӯд дилбар гуфтам зи боғи зуд

خفته نمود دلبر گفتم ز باغ زود

Шафтолуии бдздм ӯ худ нахуфта буд

شفتالوی بدزدم او خود نخفته بود

Хандид ва гуфт рӯбаҳи охир ба зиракӣ

خندید و گفت روبه آخر به زیرکی

Аз дасти шери сайди куҷои саҳли дррбўд

از دست شیر صید کجا سهل درربود

Мари абрро ки дӯшад ва он ҷо ки дррсд

مر ابر را که دوشد و آن جا که دررسد

Алои магар ки абри намояд ба хеши ҷӯад

الا مگر که ابر نماید به خویش جود

Маъдӯмро куҷост ба эҷоди дасту по

معدوم را کجاست به ایجاد دست و پا

Фазл худоӣ бахшад маъдӯмро вуҷӯд

فضل خدای بخشد معدوم را وجود

Маъдӯм вор биншин зеро ки дар намоз

معدوم وار بنشین زیرا که در نماز

Дод салом набӯд ало ки дар қууд

داد سلام نبود الا که در قعود

Бар оташи оби чира буд аз фурӯтанӣ

بر آتش آب چیره بود از فروتنی

Котш қиём дорад ва обаст дар суҷуд

کآتش قیام دارد و آب است در سجود

Чун лаб хамӯш бошад дил сдзбон шавад

چون لب خموش باشد دل صدزبان شود

Хомӯш чанд чанд бихоҳяш озмуд

خاموش چند چند بخواهیش آزمود