Саҳро хушаст лек чу хуршед фар диҳад

صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد

Бустон хушаст лек чу гулзор бар диҳад

بستان خوشست لیک چو گلزار بر دهد

Хуршеди дигрист ки фармону ҳукм ӯ

خورشید دیگریست که فرمان و حکم او

Хуршедро барои масолеҳ сафар диҳад

خورشید را برای مصالح سفر دهد

Бӯса ба ӯ расад ки Рахши ҳамчуи зар буд

بوسه به او رسد که رخش همچو زر بود

ӯро намерасад ки равад мол ва зар диҳад

او را نمی‌رسد که رود مال و زر دهد

Бингар ба тӯтӣон ки пар ва бол ме зананд

بنگر به طوطیان که پر و بال می‌زنند

Сӯии шакарлабӣ ки ба эшон шукр диҳад

سوی شکرلبی که به ایشان شکر دهد

Ҳар каси шакарлабии бгзидаҳи сет дар ҷаҳон

هر کس شکرلبی بگزیده‌ست در جهان

Моро шкрлбист ки чизе дигар диҳад

ما را شکرلبیست که چیزی دگر دهد

Моро шкрлбисти шукрҳо гадоӣ ӯст

ما را شکرلبیست شکرها گدای اوست

Моро шҳншҳист ки малик ва зафар диҳад

ما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد

Ҳиммати баланди дор агар шоҳи зода Эй

همت بلند دار اگر شاه زاده‌ای

Қонеъ машав зи шоҳ ки тоҷ ва камар диҳад

قانع مشو ز شاه که تاج و کمر دهد

Бркни ту ҷомаҳо ва дар оби ҳаёти рӯ

برکن تو جامه‌ها و در آب حیات رو

То пораҳои хоки ту лаъл ва гуҳар диҳад

تا پاره‌های خاک تو لعل و گهر دهد

Бигурез сӯии ишқ ва бипарҳез аз он бутӣ

بگریز سوی عشق و بپرهیز از آن بتی

Кӯи дилбарии намояду хӯн ҷигар диҳад

کو دلبری نماید و خون جگر دهد

Дар чашм ман наёяд хӯбии ҳеҷ хуб

در چشم من نیاید خوبی هیچ خوب

Наққоши ҷисми ҷонро ғайбӣ сувар диҳад

نقاش جسم جان را غیبی صور دهد

Кӣ оби шӯри нӯшад бо мурғҳои кӯр

کی آب شور نوشد با مرغ‌های کور

Он мурғро ки ақли зи кавсар хабар диҳад

آن مرغ را که عقل ز کوثر خبر دهد

Худ пар кунад ду дидаи моро ба ҳасани хеш

خود پر کند دو دیده ما را به حسن خویش

Гар моҳ он бибинад дар ҳол сар диҳад

گر ماه آن ببیند در حال سر دهد

Дар дидаи гадоӣ ту ояднигор хок

در دیده گدای تو آید نگار خاک

Ҳошои зи дидае ки худояш назар диҳад

حاشا ز دیده‌ای که خدایش نظر دهد

Хомаши зи ҳарфи гуфтан то бўки ақли кул

خامش ز حرف گفتن تا بوک عقل کل

Моро зи ақли ҷузвии роҳ ва ъбр диҳад

ما را ز عقل جزوی راه و عبر دهد