Субҳ омаду саҳифа мсқўл баркашид

صبح آمد و صحیفه مصقول برکشید

Вази осмони сипедаи кофури ?бардамӣад

وز آسمان سپیدهٔ کافور بردمید

Сӯфии чархи хирқау шоли кабӯди хеш

صوفی‌ِ چرخ خرقه و شال کبود خویش

То ҷойгоҳи ноф ба ъмдои Фрўдрид

تا جایگاه ناف به عمدا فرودرید

Рӯмии рӯзи баъди ҳазимат чу даст ёфт

رومی روز بعد هزیمت چو دست یافت

Аз тахти малики зангии шабро фурӯкашед

از تخت‌ِ مُلک زنگی‌ِ شب را فروکشید

Зон сӯ ки тарки шодӣу ҳиндӯӣ ғам расед

زان‌سو که تُرک شادی و هندوی غم رسید

Омад шудӣ сети доиму роҳии сети нопадид

آمد شدی‌ست دایم و راهی‌ست ناپدید

ё раби сипоҳи шоҳи ҳабаш то куҷо гурехт

یا رب سپاه شاه حبش تا کجا گریخت

Ногуҳи сипоҳи қайсари рӯм аз куҷо расед

ناگه سپاه قیصر روم از کجا رسید

Зин роҳ нобидид муаммо кӣ бӯи барад

زین راه نابدید معما کی بو برد

Онкӣ аз шароби ишқ азал хӯрд ё чашид

آنکه از شراب عشق ازل خورد یا چشید

Ҳайрон шудаи сети шаб ки кӣ рӯйиш сиёҳ кард

حیران شده‌ست شب که کی رویش سیاه کرد

Ҳайрон шудаи сети рӯз ки хубаш ки офарид

حیران شده‌ست روز که خوبش که آفرید

Ҳайрон шудаи замин ки чу нимяш шуд гиёҳ

حیران شده زمین که چو نیمیش شد گیاه

Нимӣ дигар чаранда шуд ва зон ҳаме чаред

نیمی دگر چرنده شد و زان همی‌چرید

Нимяш шуд хӯранда ва нимяш хӯрданӣ

نیمیش شد خورنده و نیمیش خوردنی

Нимӣ ҳариси покӣ ва нимӣ дигар палид

نیمی حریص پاکی و نیمی دگر پلید

Шаби марду зиндаи гашт ҳаётаст баъди марг

شب مرد و زنده گشت‌ حیات است بعد مرگ

эй ғам бикаш маро ки ҳусайнам , тӯии язид

ای غم بکش مرا که حسینم‌، توی یزید

Гавҳар мзод кард ки « инро кӣ май хирад ? »

گوهر مزاد کرد که ‌«این را کی می‌خرد‌؟‌»

Касро баҳо набӯд ҳамӯи худ зи худ харид

کس را بها نبود همو خود ز خود خرید

Имрӯзи соқиои ҳамаи меҳмони ту шудем

امروز ساقیا همه مهمان تو شدیم

Ҳар шом қадар шуд зи ту ҳар рӯзи рӯзи ид

هر شام قدر شد ز تو هر روز روز عید

Дардаи зи ҷоми бода ки исқўни ман рҳиқ

درده ز جام باده که یسقون من رحیق

Ки андешаро набарди ҷузи ъушрати ҷадид

که‌اندیشه را نبرد جز عشرت جدید

Риндони ташнаи дил чу ба исроф ме хуранд

رندان تشنه‌دل چو به اسراف می‌خورند

Худро чу гум кунанд , биёбанд он калид

خود را چو گم کنند‌، بیابند آن کلید

Паҳлавии хам ваҳдат бигрифтае мақом

پهلوی خُم وحدت بگرفته‌ای مقام

Бо Нӯҳу луту крхӣу шблӣу боязид

با نوح و لوط و کرخی و شبلی و بایزید

Хомӯш кун ки ҷони зи фараҳ бол ме занад

خاموش کن که جان ز فرح بال‌می‌زند

То он шароб дар сару рагҳои ҷони давид

تا آن شراب در سر و رگ‌های جان دوید