Оҳ ки бор дигар оташ дар ман фитод

آه که بار دگر آتش در من فتاد

Венаи дили девонаи боз рӯй ба саҳрои ниҳод

وین دل دیوانه باز روی به صحرا نهاد

Оҳ ки дарёии ишқи бор дигар мавҷ зад

آه که دریای عشق بار دگر موج زد

Вази дили ман ҳар тарафи чашма хӯн баргушод

وز دل من هر طرف چشمه خون برگشاد

Оҳ ки ҷусти оташии хона дил даргирифт

آه که جست آتشی خانه دل درگرفت

Дӯд гирифт осмони оташ ман ёфт бод

دود گرفت آسمان آتش من یافت باد

Оташи дил саҳл нест ҳеҷ маломат макун

آتش دل سهل نیست هیچ ملامت مکن

ё раби фарёди раси зи оташ дил дод дод

یا رب فریاد رس ز آتش دل داد داد

Лашкари андеша ҳо мерасад аз беша ҳо

لشکر اندیشه‌ها می‌رسد از بیشه‌ها

Сӯии дилами талаби талаби вази ғами ман шоди шод

سوی دلم طلب طلب وز غم من شاد شاد

эй дили равшани замир бар ҳамаи дилҳо амир

ای دل روشن ضمیر بر همه دل‌ها امیر

Сабр гузидӣ ва ёфт ҷони ту ҷумлаи мурод

صبر گزیدی و یافت جان تو جمله مراد

Чашми ҳамаи хушк ватар монда дар ҳамдигар

چشم همه خشک و تر مانده در همدگر

Чашми ту сӯй худост чашми ҳама бар ту бод

چشم تو سوی خداست چشم همه بر تو باد

Дасти ту дасти худои чашми ту масти худо

دست تو دست خدا چشم تو مست خدا

Бар ҳамаи пояндаи боди сояи раби алъбод

بر همه پاینده باد سایه رب العباد

Нолаи халқ аз шумост , он шумо аз куҷост ?

ناله خلق از شماست، آنِ شما از کجاست ؟

Ин ҳама аз ишқи зоди ишқи аҷаб аз чаҳ зод ?

این همه از عشق زاد عشق عجب از چه زاد ؟

Шамси ҳақи дайни тӯии молики малики вуҷӯд

شمسِ حقِ دین توی مالک مُلک وجود

эй ки надида чу ту ишқ дигар киқбод

ای که ندیده چو تو عشق دگر کیقباد