Бор дигар омадем то шавад иқболи шод

بار دگر آمدیم تا شود اقبال شاد

Давлати бор дигар дар рухи мо рӯи кушод

دولت بار دگر در رخ ما رو گشاد

Серума кашид ин ҷаҳони бози зи дидори мо

سرمه کشید این جهان باز ز دیدار ما

Гашти ҷаҳони тоза рӯй чашми бадаши даври бод

گشت جهان تازه روی چشم بدش دور باد

Ишқи зи занҷири хеши ҷусту хирадро гирифт

عشق ز زنجیر خویش جست و خرد را گرفت

Ақли зи дастони ишқи нола кунон дод дод

عقل ز دستان عشق ناله کنان داد داد

Марями ишқи қадими зоди масӣҳии аҷаб

مریم عشق قدیم زاد مسیحی عجب

Дод наёбади хирад чунк чунин фитнаи зод

داد نیابد خرد چونک چنین فتنه زاد

Бози ду сад қурси моҳ бар сар он хон шикаст

باز دو صد قرص ماه بر سر آن خوان شکست

Дил чу чунин хон бидид пой ба хӯни дрнҳод

دل چو چنین خوان بدید پای به خون درنهاد

Давлат бишитофта сет чун ?назарети тофтаи сет

دولت بشتافته‌ست چون نظرت تافته‌ست

То ки бақо ёфта сети ошиқи куну фасод

تا که بقا یافته‌ست عاشق کون و فساد

Муфаххари табризёни шамси ҳақ эй хуши нишон

مفخر تبریزیان شمس حق ای خوش نشان

Олам эй шоҳи ҷон берух хубат мабод

عالم ای شاه جان بی‌رخ خوبت مباد