Аз расани зулфи ту халқ ба ҷон омаданд

از رسن زلف تو خلق به جان آمدند

Баҳри расани бозяш лўликон омаданд

بهر رسن بازیش لولیکان آمدند

Дар дил ҳар лўлиии ишқ чу астораҳ Эй

در دل هر لولیی عشق چو استاره‌ای

Рақси кунони гирди моҳ нуровашон омаданд

رقص کنان گرد ماه نورفشان آمدند

Дар ҳаваси ин самоъ аз пас бустони ишқ

در هوس این سماع از پس بستان عشق

Сарвқадон чун чанори даст занон омаданд

سروقدان چون چنار دست زنان آمدند

Байн ки чаҳ рисидаҳем даст ки лесида ем

بین که چه ریسیده‌ایم دست که لیسیده‌ایم

То ки чунин луқмаҳо сӯй даҳон омаданд

تا که چنین لقمه‌ها سوی دهان آمدند

Лўликони қнқ дар кафи гӯшаи ттқ

لولیکان قنق در کف گوشه تتق

Вази ттқи он арӯси шоҳ ҷаҳон омаданд

وز تتق آن عروس شاه جهان آمدند

Шоҳ ки дар давлаташ ҳар тарафии шоҳидӣ

شاه که در دولتش هر طرفی شاهدی

Синаи кушода ба мо баҳр амон омаданд

سینه گشاده به ما بهر امان آمدند

Шева абрӯ кунад ҳар нафасии пеши мо

شیوه ابرو کند هر نفسی پیش ما

Гарчи ки аз тири ғмзи сахта камон омаданд

گرچه که از تیر غمز سخته کمان آمدند

Шаби рӯ ва айёр бош бар сар ҳар кӯй аз онк

شب رو و عیار باش بر سر هر کوی از آنک

Зери лиҳофи азали нек ниҳон омаданд

زیر لحاف ازل نیک نهان آمدند

Ҷониби табриз дар шамси ҳақам дида анд

جانب تبریز در شمس حقم دیده‌اند

Тарки дукони хонданд чунк ба кон омаданд

ترک دکان خواندند چونک به کان آمدند