Зуҳраи ман бар фалаки шакл дигар ме равад
زهره من بر فلک شکل دگر میرود
Дар дил ва дар дидаҳо ҳамчу назар ме равад
در دل و در دیدهها همچو نظر میرود
Чашм чу миррӣх ӯ масти зи таърих ӯ
چشم چو مریخ او مست ز تاریخ او
Ҷон ба сӯии новакаши ҳамчу сипар ме равад
جان به سوی ناوکش همچو سپر میرود
Абрӯӣ чун сунбула бе хабараст аз мааш
ابروی چون سنبله بیخبرست از مهش
Гар хбрстш чаро фавқ қамар ме равад
گر خبرستش چرا فوق قمر میرود
Зарра чаро шуд савор бар сари караи ҳаво
ذره چرا شد سوار بر سر کره هوا
Чун сӯии ту офтоби ҷумла ба сар ме равад
چون سوی تو آفتاب جمله به سر میرود
Он Зуҳал аз аблаҳии ҷусти зибардасте
آن زحل از ابلهی جست زبردستیی
Ғофил аз он кин фалаки зер ва зибр ме равад
غافل از آن کاین فلک زیر و زبر میرود
Дили зи шаби зулф ту дид рухи ҳамчуи рӯз
دل ز شب زلف تو دید رخ همچو روز
Зини шабу рӯз ӯ ниҳони ҳамчу саҳар ме равад
زین شب و روز او نهان همچو سحر میرود
Тарки фалаки говро бар сар гардун бибаст
ترک فلک گاو را بر سر گردون ببست
Кард Нидо дар ҷаҳон кӣ ба сафар ме равад
کرد ندا در جهان کی به سفر میرود
Ҷомаи кабӯд осмон кард зи дасти қазо
جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا
Ин қадараши фаҳми неи кӯ ба қадар ме равад
این قدرش فهم نی کو به قدر میرود
Хоки даҳони хушкро раъд бишорат диҳад
خاک دهان خشک را رعد بشارت دهد
Кобр чу машки саққои баҳр мтр ме равад
کابر چو مشک سقا بهر مطر میرود
Ахтару абру фалаки ҷинӣу деву малик
اختر و ابر و فلک جنی و دیو و ملک
Охир эй бе яқини баҳр башар ме равад
آخر ای بییقین بهر بشر میرود
Пунба бурун кун зи гӯши ақлу басарро мапуаш
پنبه برون کن ز گوش عقل و بصر را مپوش
Кони санами ҳалаи пӯши сӯй басар ме равад
کان صنم حله پوش سوی بصر میرود
Ноӣу дафу чангро аз пай гӯшӣ зананд
نای و دف و چنگ را از پی گوشی زنند
Нақши ҷаҳони ҷониби нақш нигар ме равад
نقش جهان جانب نقش نگر میرود
Он назарии ҷӯ ки он ҳаст зи нури қадим
آن نظری جو که آن هست ز نور قدیم
Кин назари норити ҳамчу шарар ме равад
کاین نظر ناریت همچو شرر میرود
Ҷинс равад сӯии ҷинси бас буд ин имтиҳон
جنس رود سوی جنس بس بود این امتحان
Шаҳи сӯй шаҳ меравад хари сӯй хар ме равад
شه سوی شه میرود خر سوی خر میرود
Ҳар чаҳ ниҳол тараст ҷониб бустон баранд
هر چه نهال ترست جانب بستان برند
Хушк чу ҳизум шавад зер табар ме равад
خشک چو هیزم شود زیر تبر میرود
Об маъонӣ бихӯр ҳар дам чун шох тар
آب معانی بخور هر دم چون شاخ تر
Шукр ки дар боғи ишқи ҷӯй шукр ме равад
شکر که در باغ عشق جوی شکر میرود
Бас кун аз ин амр ва наҳй байн ки ту нафаси ҳрўн
بس کن از این امر و نهی بین که تو نفس حرون
Чунаш бигӯе Марви ланг бтар ме равад
چونش بگویی مرو لنگ بتر میرود
Ҷони сӯй табриз шуд дар ҳаваси шамси дайн
جان سوی تبریز شد در هوس شمس دین
Ҷон садафасту сӯии баҳр гуҳар ме равад
جان صدفست و سوی بحر گهر میرود