Ғарра машавгар зи чархи кор ту гардад баланд

غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند

Зонк баландат кунад то битавонад фиканд

زانک بلندت کند تا بتواند فکند

Қатраи оби манӣ каз ҳайвон май зуҳд

قطره آب منی کز حیوان می‌زهد

Лоиқ қурбон нашуд то нашуд он гӯсфанд

لایق قربان نشد تا نشد آن گوسفند

Тӯдаи зарроти рег то нашавад кӯҳи сахт

توده ذرات ریگ تا نشود کوه سخت

Кас назанад бар сараши биҳдаҳи захми ?каланд

کس نزند بر سرش بیهده زخم کلند

То нашавад гардании гардани кас ғул надид

تا نشود گردنی گردن کس غل ندید

То нашавад пои равон кас нашавад пои банд

تا نشود پا روان کس نشود پای بند

Пас сабқати раҳматӣ дар ғазабӣ шуд падед

پس سبقت رحمتی در غضبی شد پدید

Заҳр бидон кас диҳанд кӯаст мъўд ба қанд

زهر بدان کس دهند کوست مُعوَّد به قند

Барг ки раст аз замин то ки дарахтӣ нашуд

برگ که رست از زمین تا که درختی نشد

Оташи нФрўзд ӯ шуъла нагардад баланд

آتش نفروزد او شعله نگردد بلند

Бош чу рузи миваи дори зӯру баландии мҷу

باش چو رز میوه دار زور و بلندی مجو

Аз паии хурмои бдонки хори варо кас накунад

از پی خرما بدانک خار ورا کس نکند

Аз паии миваи заъифи рустаи дарахтони зафт

از پی میوه ضعیف رسته درختان زفت

Нақши дарахтони шигарфи сӯрати миваи нижанд

نقش درختان شگرف صورت میوه نژند

Дил мисл авлиёст астни ҷисми ҷаҳон

دل مثل اولیاست استن جسم جهان

Ҷисм ба дил қоимаст бехалал ва бе газанд

جسم به دل قایم است بی‌خلل و بی‌گزند

Қӯти ҷисм падед ҳаст дили нопадид

قوت جسم پدید هست دل ناپدید

То ба кӣ инкори ғайби ғайби нигар чанд чанд

تا به کی انکار غیب غیب نگر چند چند