Шарҳи даҳуми ман ки шаб аз чаҳ сияҳи дил буд
شرح دهم من که شب از چه سیهدل بود
Ҳар кӣ хӯрд хӯни халқи зишту сияҳ дил шавад
هر کی خورد خونِ خلق زشت و سیهدل شود
Чун ҷигар ошиқон мехӯрд ин шаб ба зулм
چون جگر عاشقان میخورد این شب به ظلم
Дӯди сиёҳии зулм бар дили шаб май дамад
دود سیاهیِ ظلم بر دلِ شب میدمد
Оқилаи шаби тӯии бозрҳонши зи зулм
عاقله شب توی بازرهانش ز ظلم
Ним шабӣ бар фалак роҳ бизан бар расад
نیم شبی بر فلک راه بزن بر رصد
То барраади шаби зи зулм мо барраем аз злом
تا برهد شب ز ظلم ما برهیم از ظلام
эй ки ҷаҳони фарох бе ту чу гӯру лаҳад
ای که جهانِ فراخ بیتو چو گور و لحد
Шаби ҳама равшан шавад дӯзах гулшан шавад
شب همه روشن شود دوزخ گلشن شود
Чунк битобад зи ту партави нури аҳад
چونک بتابد ز تو پرتوِ نورِ احد
Синаи кабӯдии чархи партав сина манаст
سینه کبودیِ چرخ پرتو سینه منست
Ҷуръа ӣ хӯни дилам то ба шафақ ме расад
جرعهی خون دلم تا به شفق میرسد
Фориғ ва дилхуш бидам сархуш ва саркаш бидам
فارغ و دلخوش بدم سرخوش و سرکش بدم
Бўлҳб ғам бибаст гардани ман дар мисад
بولهبِ غم ببست گردنِ من در مسد
Тири ғами ту равон , мо ҳадафи осмон
تیرِ غمِ تو روان، ما هدفِ آسمان
Ҷони паии ғами ҳам давон зонк ғамаш ме кашад
جان پیِ غم هم دوان زانک غمش میکشد
Ҷонам агар софӣаст дардии лутф ту аст
جانم اگر صافی است دُردیِ لطف تو است
Лутфи ту пояндаи бод бар сари ҷон то абад
لطف تو پاینده باد بر سر جان تا ابد
Қофила ӣ исматати гашти хФир ар на худ
قافلهی عصمتت گشت خفیر ار نه خود
Роҳзан аз реги раҳ буд фузун дар адад
راهزن از ریگِ ره بُود فزون در عدد
Сар ба хаси андркшиди мурғи ғам аз бими онк
سر به خس اندرکشید مرغِ غم از بیم آنک
Бар сар ғам мезанад шодии ту сад лагад
بر سرِ غم میزند شادیِ تو صد لگد
Чашми чапам май пурди бозуи ман май ҷаҳд
چشم چپم میپرد بازوِ من میجهد
Шояд агар ҷони ман деги ҳавасҳо пазад
شاید اگر جانِ من دیگ هوسها پزد
Ҷон мисли гулбунони ҳомила ӣ ғунча ҳост
جان مثل گلبنان حاملهی غنچههاست
Ҷониби ғунчаи сбии боди сабо май вазад
جانب غنچه صبی باد صبا میوزد
Зуд даҳонам бабанд чун даҳани ғунча ҳо
زود دهانم ببند چون دهن غنچهها
Зонк чунин луқма Эй хӯрд ва забон ме газад
زانک چنین لقمهای خورد و زبان میگزد