Бонг задам ман ки дили маст куҷо ме равад

بانگ زدم من که «دل مست کجا می‌رود؟»

Гуфт шҳншаҳ хамӯш ҷониб мо ме равад

گفت شهنشه: «خموش! جانب ما می‌رود»

Гуфтам ту бо манӣ дами зи дарун май занӣ

گفتم تو با منی دم ز درون می‌زنی

Пас дили ман аз буруни хира чаро ме равад

پس دل من از برون خیره چرا می‌رود؟

Гуфт ки дили он мости рустами дастони мост

گفت که دل آن ماست رستم دستان ماست

Сӯии хаёли хатои баҳр ғзо ме равад

سوی خیال خطا بهر غزا می‌رود

Ҳар тарафӣ кӯ равад бахт аз он сӯ равад

هر طرفی کو رود بخت از آن سو رود

Ҳеҷ магӯ ҳар тараф хоҳад то ме равад

هیچ مگو هر طرف خواهد تا می‌رود

Гуҳ мисли офтоби ганҷ замин ме шавад

گه مثل آفتاب گنج زمین می‌شود

Гуҳ чу дъоءи расӯли сӯй само ме равад

گه چو دعای رسول سوی سما می‌رود

Гоҳи зи пистони абри шер карам ме диҳад

گاه ز پستان ابر شیر کرم می‌دهد

Гуҳ ба гулистони ҷони ҳамчу сабо ме равад

گه به گلستان جان همچو صبا می‌رود

Бар асар дил бирав то ту бибинӣ дарун

بر اثر دل برو تا تو ببینی درون

Сабзау гул май дамади ҷӯй вафо ме равад

سبزه و گل می‌دمد جوی وفا می‌رود

Сӯрати бахши ҷаҳони сода ва бе сӯратаст

صورت بخش جهان ساده و بی‌صورت‌ست

Он сару пои ҳама бесар ва по ме равад

آن سر و پای همه بی‌سر و پا می‌رود

Ҳаст савоби савоб гарчи хатое кунад

هست صواب صواب گر چه خطایی کند

Ҳаст вафои вафогар ба ҷафо ме равад

هست وفای وفا گر به جفا می‌رود

Дил мисл равзанаст хона бадв равшанаст

دل مثل روزن‌ست خانه بِدو روشن‌ست

Тан ба фано меравад дил ба бақо ме равад

تن به فنا می‌رود دل به بقا می‌رود

Фитнаи барангехти дили хӯни шаҳони рехти дил

فتنه برانگیخت دل خون شهان ریخت دل

Бо ҳама омехт дил гарчи ҷудо ме равад

با همه آمیخت دل گر چه جدا می‌رود

Саҳари худои офарид дар дил ҳар каси падед

سحر خدا آفرید در دل هر کس پدید

Кӣса ҷавзо бурид ҳамчу сҳо ме равад

کیسهٔ جوزا برید همچو سها می‌رود

Бо ту дило аблҳисти кӣсаи нигаҳи доштан

با تو دلا ابلهی‌ست کیسه نگه داشتن

Кӣса шуду ҷони паии кӣса рибо ме равад

کیسه شد و جان پی کیسه‌ربا می‌رود

Гуфтам ҷодӯ касе суст бихандед ва гуфт

گفتم «جادو کسی!» سست بخندید و گفت

Саҳари асар кӣ кунад зикр худо ме равад

سحر اثر کی کند ذکر خدا می‌رود

Гуфтам оре валек саҳари ту сар худост

گفتم آری ولیک سحر تو سر خداست

Саҳари хушати ҳам так ҳукм қазо ме равад

سحر خوشت هم تک حکم قضا می‌رود

Доими дилдорро бо дил ва ҷон моҷарост

دایم دلدار را با دل و جان ماجراست

Пӯст бар ӯ нест инак пеш шумо ме равад

پوست بر او نیست اینک پیش شما می‌رود

Асб саққост ин бонг дарост ин

اسب سقا است این بانگ درا  است این

Бонги кунон каз буруни асб саққо ме равад

بانگ‌کنان کز برون اسب سقا می‌رود

Хониш
ғзл шморҳ 898 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 898 — ъндлӣб