зи боди ҳазрати қудсии бунафшаи зор чаҳ ме шуд

ز باد حضرت قدسی بنفشه زار چه می‌شد

Дарахтҳои ҳақоиқ аз он баҳор чаҳ ме шуд

درخت‌های حقایق از آن بهار چه می‌شد

Дил аз диёр хилоиқ бишуд ба шаҳри ҳақоиқ

دل از دیار خلایق بشد به شهر حقایق

Худоӣ донад кин дил дар он диёр чаҳ ме шуд

خدای داند کاین دل در آن دیار چه می‌شد

зҳоиу ҳўии ҳарифони з ноӣу нӯши зарифон

ز های و هوی حریفان ز نای و نوش ظریفان

Ҳавои нури сабӯҳу шароби нор чаҳ ме шуд

هوای نور صبوح و شراب نار چه می‌شد

Ҳазор булбули маст ва ҳазор ошиқ бе дил

هزار بلبل مست و هزار عاشق بی‌دل

Дар он мақоми таҳайюри з рӯй ёр чаҳ ме шуд

در آن مقام تحیر ز روی یار چه می‌شد

Чу ишқ дар бар симин кашид ошиқи худ ро

چو عشق در بر سیمین کشید عاشق خود را

зи бӯсаҳои чу шукр дар он канор чаҳ ме шуд

ز بوسه‌های چو شکر در آن کنار چه می‌شد

Дар он тараф ки зи мастии ту гули з хор ндонӣ

در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی

Аҷаб ки гул чаҳ чашиду аҷаб ки хор чаҳ ме шуд

عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه می‌شد

Миёни халъати ҷонони қабули ишқи хиромон

میان خلعت جانان قبول عشق خرامان

Ба боргоҳи таҷаллии зи кору бор чаҳ ме шуд

به بارگاه تجلی ز کار و بار چه می‌شد

Ба боду оташу об ва ба хок ишқ даромад

به باد و آتش و آب و به خاک عشق درآمد

Ба нури як назари ишқ ҳар чаҳор чаҳ ме шуд

به نور یک نظر عشق هر چهار چه می‌شد

Чу шамси муфаххар табриз зад оташӣ ба дарахтӣ

چو شمس مفخر تبریز زد آتشی به درختی

зи шуълаҳои латифаши дарахту бор чаҳ ме шуд

ز شعله‌های لطیفش درخت و بار چه می‌شد