Чу ишқро ҳаваси бӯсау канор буд

چو عشق را هوس بوسه و کنار بود

Киро қарор буд ҷон киро қарор буд

که را قرار بود جان که را قرار بود

Шикоргоҳи бихандад чу шаҳ шикор равад

شکارگاه بخندد چو شه شکار رود

Вале чаҳ гӯйии он дам ки шаҳи шикор буд

ولی چه گویی آن دم که شه شکار بود

Ҳазор соғар менашканад хумори маро

هزار ساغر می‌نشکند خمار مرا

Дилам чу масти чунон чашми пурхумор буд

دلم چو مست چنان چشم پرخمار بود

Гуҳӣ ки хок шавам хоки зарра зарра шавад

گهی که خاک شوم خاک ذره ذره شود

На зарраи зарраи ман ошиқнигор буд

نه ذره ذره من عاشق نگار بود

з ҳар ғубор ки овозҳоиу ҳўи шинавӣ

ز هر غبار که آوازهای و هو شنوی

Бдонки зарраи ман андари он ғубор буд

بدانک ذره من اندر آن غبار بود

Дилами з оҳ шавад сокину азуи хаҷалам

دلم ز آه شود ساکن و ازو خجلم

Агар чаҳ оҳи зи моҳи ту шармсор буд

اگر چه آه ز ماه تو شرمسار بود

Ба аз сабурии андари замона чизе нест

به از صبوری اندر زمانه چیزی نیست

Вале на аз ту ки сабр аз ту сахти ор буд

ولی نه از تو که صبر از تو سخت عار بود

Аё ба хеши фурӯрафта дар ғами корӣ

ایا به خویش فرورفته در غم کاری

Ту то бурун нарӯй аз миён чаҳ кор буд

تو تا برون نروی از میان چه کار بود

Чу анкабут задуд луоби андеша

چو عنکبوت زدود لعاب اندیشه

Дигар мбоФ ки пусидаи пуду тор буд

دگر مباف که پوسیده پود و تار بود

Бирав ту боздиҳи андешаро бадв ки бидод

برو تو بازده اندیشه را بدو که بداد

Ба шаҳи нигар на ба андешаи кони нисор буд

به شه نگر نه به اندیشه کان نثار بود

Чу ту нагӯйӣ гуфт ту гуфт ӯ бошад

چو تو نگویی گفت تو گفت او باشد

Чу ту набофӣ бофандаи кирдигор буд

چو تو نبافی بافنده کردگار بود