Ду моҳ паҳлавӣ ҳамдигаранд бар дар ид

دو ماه پهلوی همدیگرند بر در عید

Маи мусаввири ёру маи мунаввари ид

مه مصور یار و مه منور عید

Чу ҳар ду сар ба ҳам овардаанд дар асрор

چو هر دو سر به هم آورده‌اند در اسرار

Ҳазор васваса афкандаанд дар сари ид

هزار وسوسه افکنده‌اند در سر عید

зи мавҷ баҳр бирақсанд халқи ҳамчуи садаф

ز موج بحر برقصند خلق همچو صدف

Валек ҳамчуи садаф бе хабари зи гавҳари ид

ولیک همچو صدف بی‌خبر ز گوهر عید

зи иди боқии ин иди омадаи сети расӯл

ز عید باقی این عید آمده‌ست رسول

Чу дил ба иди сипории туро барад бар ид

چو دل به عید سپاری تو را برد بر عید

Ба рӯз ид бигӯям дуҳул чаҳ ме гуяд

به روز عید بگویم دهل چه می‌گوید

Агар ту мардӣ бурҷа расед лашкари ид

اگر تو مردی برجه رسید لشکر عید

Қурозаи ду ки додӣ барои ҳақ бингар

قراضه دو که دادی برای حق بنگر

Ҷазои ҳасани амали гири ганҷи пурзари ид

جزای حسن عمل گیر گنج پرزر عید

Вагар чу шишаи шикастии зи санги савму ҷиҳод

وگر چو شیشه شکستی ز سنگ صوم و جهاد

Май ҳалоли саққо ҳам бикаш зи соғари ид

می حلال سقا هم بکش ز ساغر عید

Аз ин шикори сӯии шоҳи бозпр чун боз

از این شکار سوی شاه بازپر چون باز

Ки дрприд ба муждаи зи шаҳи кабӯтари ид

که درپرید به مژده ز شه کبوتر عید

Ту гови фарбеҳи ҳирсат ба рӯза қурбон кун

تو گاو فربه حرصت به روزه قربان کن

Ки то барӣ ба табарруки ҳилоли лоғари ид

که تا بری به تبرک هلال لاغر عید

Вагар накардӣ қурбони анояти яздон

وگر نکردی قربان عنایت یزدان

Умед ҳаст ки забҳаш кунад ба ханҷари ид

امید هست که ذبحش کند به خنجر عید