Макун макун ки пушаймони шӯй ва бад бошад

مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشد

Ки бе анояти ҷони боғ чун лаҳад бошад

که بی‌عنایت جان باغ چون لحد باشد

Чаҳ решаи бркнӣ аз ғуссау пушаймонӣ

چه ریشه برکنی از غصه و پشیمانی

Чу риши ақли ту дар даст колбуд бошад

چو ریش عقل تو در دست کالبد باشد

Бикун муҷоҳида бо нафасу ҷанги ришориш

بکن مجاهده با نفس و جنگ ریشاریش

Ки сулҳро зи чунин ҷангҳо мадад бошад

که صلح را ز چنین جنگ‌ها مدد باشد

Вагар гурез кунӣ ҳамчуи оҳӯ аз кафи шер

وگر گریز کنی همچو آهو از کف شیر

зи ту гурезади он моҳ бар асад бошад

ز تو گریزد آن ماه بر اسد باشد

На гӯши ту сухани ёри меҳрбони шунӯд

نه گوش تو سخن یار مهربان شنود

На пеши чашми ту дилдор сарвқад бошад

نه پیش چشم تو دلدار سروقد باشد

Нишин ба киштии рӯҳ ва бигир домани Нӯҳ

نشین به کشتی روح و بگیر دامن نوح

Ба баҳри ишқ ки ҳар лаҳзаи ҷзр ва мад бошад

به بحر عشق که هر لحظه جزر و مد باشد

Гузари зи нозу малулӣ ки нози он ту нест

گذر ز ناز و ملولی که ناز آن تو نیست

Ки он вазифаи он ёри моҳ хад бошад

که آن وظیفه آن یار ماه خد باشد

Чаҳ зулм кардам бар ҳасан ӯ ки ма гуфтам

چه ظلم کردم بر حسن او که مه گفتم

Сад офтобу фалакро бар ӯ ҳасад бошад

صد آفتاب و فلک را بر او حسد باشد

Хамӯш бош ва магӯ регро шумор макун

خموش باش و مگو ریگ را شمار مکن

Шумор чун кунӣ онро ки беадад бошад

شمار چون کنی آن را که بی‌عدد باشد