Фароғатӣ диҳадам ишқи ту зи хешованд
فراغتی دهدم عشق تو ز خویشاوند
Аз онки ишқи ту бунёд офият барканд
از آنک عشق تو بنیاد عافیت برکند
Аз онк ишқ нахоҳад ба ҷузи харобии кор
از آنک عشق نخواهد به جز خرابی کار
Аз онк ишқ нагирад зи ҳеҷ офати панд
از آنک عشق نگیرد ز هیچ آفت پند
Чаҳ ҷои мол ва чаҳ номи накӯу ҳурмату Буш
چه جای مال و چه نام نکو و حرمت و بوش
Чаҳ хону мону саломат чаҳ аҳл ва ё фарзанд
چه خان و مان و سلامت چه اهل و یا فرزند
Ки ҷони ошиқ чун теғ ишқ бирабоед
که جان عاشق چون تیغ عشق برباید
Ҳазор ҷони муқаддас ба шукр он бунаанд
هزار جان مقدس به شکر آن بنهند
Ҳавои ишқи ту ва он гоҳи хавфи вайронӣ
هوای عشق تو و آن گاه خوف ویرانی
Ту кӣсаи баста ва он гоҳи ишқи он лаби қанд
تو کیسه بسته و آن گاه عشق آن لب قند
Сараки фурӯкашу кунҷ саломатӣ биншин
سرک فروکش و کنج سلامتی بنشین
зи даст кӯтаҳ ноед ҳавои сарви баланд
ز دست کوته ناید هوای سرو بلند
Бирав зи ишқи набардии ту буи дар ҳамаи умр
برو ز عشق نبردی تو بوی در همه عمر
На ишқ дорӣ ақлӣаст ин ба худ хурсанд
نه عشق داری عقلیست این به خود خرسند
Чаҳ сабр кардану домани зи фитнаи брбўдн
چه صبر کردن و دامن ز فتنه بربودن
Нишаста то ки чаҳ ояд зи чархи рӯзӣ чанд
نشسته تا که چه آید ز چرخ روزی چند
Даромад оташи ишқ ва бсухт ҳар чаҳ ҷуз ӯст
درآمد آتش عشق و بسوخت هر چه جز اوست
Чу ҷумла сӯхта шуд шоди шин ва хуш ме ханд
چو جمله سوخته شد شاد شین و خوش میخند
Ва хоссаи ишқ касе каз аласт то ба кунун
و خاصه عشق کسی کز الست تا به کنون
Набӯдааст чунуи худ ба ҳурмати пайванд
نبوده است چنو خود به حرمت پیوند
Агар ту гӯйӣ дидам варо барои худо
اگر تو گویی دیدم ورا برای خدا
Гушои дидаи дигар ва ин дуро барбанд
گشای دیده دیگر و این دو را بربند
Каз ин назари ду ҳазорон ҳазор чун ман ва ту
کز این نظر دو هزاران هزار چون من و تو
Ба ҳар ду олами доими ҳалок ва кӯр шуданд
به هر دو عالم دایم هلاک و کور شدند
Агар ба дидаи ман ғайри он ҷамол ояд
اگر به دیده من غیر آن جمال آید
Бикунадаи боди маро ҳар ду дидаҳо ба ?каланд
بکنده باد مرا هر دو دیدهها به کلند
Басирати ҳамаи мардони мард оҷиз шуд
بصیرت همه مردان مرد عاجز شد
Куҷо расад ба ҷамолу ҷалол шоҳ луанд
کجا رسد به جمال و جلال شاه لوند
Дареғ парда ҳастӣ худоӣ баркандӣ
دریغ پرده هستی خدای برکندی
Чунонк он дар хайбари алӣ ҳайдар кунад
چنانک آن در خیبر علی حیدر کند
Ки то бидидӣ дида ки панҷ навбат ӯ
که تا بدیدی دیده که پنج نوبت او
Ҳазор сола аз он сӯ ки гуфта шуд бизананд
هزار ساله از آن سو که گفته شد بزنند