Сухан ба назд схндони бузургвор буд

سخن به نزد سخندان بزرگوار بود

зи осмон сухан омад сухан на хор буд

ز آسمان سخن آمد سخن نه خوار بود

Сухан чу нек нагӯйӣ ҳазор нест яке

سخن چو نیک نگویی هزار نیست یکی

Сухан чу некӯи гӯйии яке ҳазор буд

سخن چو نیکو گویی یکی هزار بود

Сухани зи парда бурун ояд он гуҳаши бинӣ

سخن ز پرده برون آید آن گهش بینی

Ки ӯ сифоти худованди кирдигор буд

که او صفات خداوند کردگار بود

Сухан чу рӯй намояди худои рашки барад

سخن چو روی نماید خدای رشک برد

Хунак касе ки ба гуфтори роздор буд

خنک کسی که به گفتار رازدار بود

зи арш то ба срии зарра зарра гуёанд

ز عرش تا به ثری ذره ذره گویااند

Ки донад онк ба идроки арши вор буд

که داند آنک به ادراک عرش وار بود

Сухани зи илми худоу амал худоӣ кунад

سخن ز علم خدا و عمل خدای کند

Вагар зи мо талабии кори кори кор буд

وگر ز ما طلبی کار کار کار بود

Чу мурғакони абобил лашкарӣ шикананд

چو مرغکان ابابیل لشکری شکنند

Ба пеши лашкари пинҳон чаҳ корзор буд

به پیش لشکر پنهان چه کارزار بود

Чу пашшаи сари шоҳии барад ки намрудаст

چو پشه سر شاهی برد که نمرودست

Яқин шавад ки ниҳон дар силаҳдор буд

یقین شود که نهان در سلاحدار بود

Чу як савораи маро сипари ду ним шавад

چو یک سواره مه را سپر دو نیم شود

Синони дидаи Аҳмад чаҳ длгзор буд

سنان دیده احمد چه دلگذار بود

Ту сӯратии талабии зини сухан ки даст наҳй

تو صورتی طلبی زین سخن که دست نهی

Даҳум ба дасти тугар дасти дастёр буд

دهم به دست تو گر دست دستیار بود