Ба пеши ту чаҳ занад ҷону ҷони кадом буд

به پیش تو چه زند جان و جان کدام بود

Ки ҷони тӯй ва дигар ҷумлаи нақшу ном буд

که جان توی و دگر جمله نقش و نام بود

Агар чаҳ моҳ ба даҳ даст рӯй худ шавед

اگر چه ماه به ده دست روی خود شوید

Чаҳ Зуҳра дорад кони чеҳраро ғулом буд

چه زهره دارد کان چهره را غلام بود

Агар чаҳ ошиқӣу ишқи беҳтарин кор аст

اگر چه عاشقی و عشق بهترین کار است

Бдонк бе рухи маъшӯқи мо ҳаром буд

بدانک بی‌رخ معشوق ما حرام بود

Ба ҷони ишқ ки то ҳар ду ҷон наёмизад

به جان عشق که تا هر دو جان نیامیزد

Ҷудоӣасту мулоқот бенизом буд

جداییست و ملاقات بی‌نظام بود

Шароби лутфи худовандро кароне нест

شراب لطف خداوند را کرانی نیست

Вагар каронаи намояди қусӯри ҷом буд

وگر کرانه نماید قصور جام بود

Ба қадар равзана уфтад ба хонаи нури қамар

به قدر روزنه افتد به خانه نور قمر

Агар ба машриқу мағриби зёши ом буд

اگر به مشرق و مغرب ضیاش عام بود

Ту ҷом ҳастӣ худро бирав қавомии даҳ

تو جام هستی خود را برو قوامی ده

Ки он шароб қадимасту боқавом буд

که آن شراب قدیمست و باقوام بود

Ҳазор ҷон талабед ва яке ббрдми пеш

هزار جان طلبید و یکی ببردم پیش

Бигуфт боқӣ гуфтам бҳл ки вом буд

بگفت باقی گفتم بهل که وام بود

Рафиқ гашта ду чашмаши миёни хавфу раҷо

رفیق گشته دو چشمش میان خوف و رجا

Барои пухтан ҳар ошиқӣ ки хом буд

برای پختن هر عاشقی که خام بود

Ҳазор хона ба тороҷи бараду хуши қнқист

هزار خانه به تاراج برد و خوش قنقیست

Саломатии ҳамаи тороҷи он салом буд

سلامتی همه تاراج آن سلام بود

Даруни хона буд нақшҳо на он наққош

درون خانه بود نقش‌ها نه آن نقاش

Ба сӯии боми нигари кони қамар ба бом буд

به سوی بام نگر کان قمر به بام بود

Расед мужда ба шомаст шамси табризӣ

رسید مژده به شامست شمس تبریزی

Чаҳ субҳҳо ки намояд агар ба шом буд

چه صبح‌ها که نماید اگر به شام بود