Агар маро ту нахоҳӣ дилами туро хоҳад

اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد

Ту ҳам ба сулҳгароӣ агар худо хоҳад

تو هم به صلح گرایی اگر خدا خواهد

Ҳазор ошиқи дории туро ба ҷони ҷӯён

هزار عاشق داری تو را به جان جویان

Ки то саодату давлати зи мо киро хоҳад

که تا سعادت و دولت ز ما که را خواهد

зи ишқи ошиқи дарвеши халқ дар аҷабанд

ز عشق عاشق درویش خلق در عجبند

Ки ончи рашки шҳонст ӯ чаро хоҳад

که آنچ رشک شهانست او چرا خواهد

Аҷаб набошад агар мурда Эй биҷӯед ҷон

عجب نباشد اگر مرده‌ای بجوید جان

Ва ё гиёҳи бпжмрдаҳ эй сабо хоҳад

و یا گیاه بپژمرده‌ای صبا خواهد

Ва ё ду дидаи кӯр аз худо басар ҷӯяд

و یا دو دیده کور از خدا بصر جوید

Ва ё гуруснаи даҳ солае наво хоҳад

و یا گرسنه ده ساله‌ای نوا خواهد

Ҳамаи дуо шудаам ман зи баси дуо кардан

همه دعا شده‌ام من ز بس دعا کردن

Ки ҳар ки бинад рӯем зи ман дуо хоҳад

که هر که بیند رویم ز من دعا خواهد

Вале ба чашми ту ман ранг кофарон дорам

ولی به چشم تو من رنگ کافران دارم

Ки чашми хира кишт бинадам ғзо хоҳад

که چشم خیره کشت بیندم غزا خواهد

Агар маро накушуд ҳиҷри ту зи ман бҳлст

اگر مرا نکشد هجر تو ز من بحلست

Асири куштаи зи ғозӣ чаҳ хўнбҳо хоҳад

اسیر کشته ز غازی چه خونبها خواهد

Салом ва хизмат кардам бигуфтем чунӣ

سلام و خدمت کردم بگفتیم چونی

Чунон буд миси мискин ки кимиё хоҳад

چنان بود مس مسکین که کیمیا خواهد

Чунон барояд сӯрат ки басти суратгар

چنان برآید صورت که بست صورتگر

Чунон буд тани хастаи кеш даво хоҳад

چنان بود تن خسته کیش دوا خواهد

з офтоб мазан гуфту гӯй чун соя

ز آفتاب مزن گفت و گوی چون سایه

зи сояи зарраи гурезади ҳама зё хоҳад

ز سایه ذره گریزد همه ضیا خواهد

Зиҳии саховату эсори шамси табризӣ

زهی سخاوت و ایثار شمس تبریزی

Ки шамси гунбади хзро аз ӯ ато хоҳад

که شمس گنبد خضرا از او عطا خواهد