Марои висоли ту бояд сабо чаҳ суд кунад

مرا وصال تو باید صبا چه سود کند

Чу ман замини ту гаштами само чаҳ суд кунад

چو من زمین تو گشتم سما چه سود کند

Аё батон шакарлаб чу рӯй шаҳ дидам

ایا بتان شکرلب چو روی شه دیدم

Марои ҷамолу камоли шумо чаҳ суд кунад

مرا جمال و کمال شما چه سود کند

Дилам намонад ва гудозед чун шукр дар об

دلم نماند و گدازید چون شکر در آب

Ҷамоли моҳи рухи дилрабо чаҳ суд кунад

جمال ماه رخ دلربا چه سود کند

Фалак бибаст миёни марои зи фазли камар

فلک ببست میان مرا ز فضل کمر

Валек бе шаҳи шуҳраи қабо чаҳ суд кунад

ولیک بی‌شه شهره قبا چه سود کند

Ҳазор ҳила кунам ман дағоу шеваи ишқ

هزار حیله کنم من دغا و شیوه عشق

Чу шаҳ ҳариф набошад дағо чаҳ суд кунад

چو شه حریف نباشد دغا چه سود کند

Марои бақоу фано аз барои хизмат ӯст

مرا بقا و فنا از برای خدمت اوست

Маро чу он набӯд ин бақо чаҳ суд кунад

مرا چو آن نبود این بقا چه سود کند

Саққоу об барои ҳарорат ҷигараст

سقا و آب برای حرارت جگرست

Ҷигар чу хӯн шуд эй дили саққо чаҳ суд кунад

جگر چو خون شد ای دل سقا چه سود کند

Фалак ба нола шуд аз баси дуоу зории ман

فلک به ناله شد از بس دعا و زاری من

Чу бахт ёр набошад дуо чаҳ суд кунад

چو بخت یار نباشد دعا چه سود کند

Магӯ чунин ту чаҳ донеи блодристи ниҳон

مگو چنین تو چه دانی بلا دریست نهان

Худоӣ донаду бас кин бало чаҳ суд кунад

خدای داند و بس کاین بلا چه سود کند

Чу хунбҳоии ту эй дили ҳавоӣ ишқ вайаст

چو خونبهای تو ای دل هوای عشق ویست

Магӯ ки кушта шудам хўнбҳо чаҳ суд кунад

مگو که کشته شدم خونبها چه سود کند

Ту ҳону ҳон ба дилу дидаи хоки ин раҳи шӯ

تو هان و هان به دل و دیده خاک این ره شو

Чу хок бошӣ бояд ъло чаҳ суд кунад

چو خاک باشی باید علا چه سود کند

Дар он фалак ки шуъоъот офтоб диласт

در آن فلک که شعاعات آفتاب دلست

Ҳазор сояу зилли ҳумо чаҳ суд кунад

هزار سایه و ظل هما چه سود کند

Ҳумоу сояаш он ҷо чу зулматӣ бошад

هما و سایه‌اش آن جا چو ظلمتی باشد

зи нури зулмати ғайри фано чаҳ суд кунад

ز نور ظلمت غیر فنا چه سود کند

Дило ту чанд зании лоф аз вафодорӣ

دلا تو چند زنی لاف از وفاداری

Бирав ба баҳри вафои ин вафо чаҳ суд кунад

برو به بحر وفا این وفا چه سود کند

Сафои боқӣ бояд ки бар рахти тобад

صفای باقی باید که بر رخت تابد

Ту ҷндраҳ зада гири ин сафо чаҳ суд кунад

تو جندره زده گیر این صفا چه سود کند

Чу кибрро бигзорӣ сафои зи ҳақи ёбӣ

چو کبر را بگذاری صفا ز حق یابی

Бадоне онгаҳ кин кибриё чаҳ суд кунад

بدانی آنگه کاین کبریا چه سود کند

Бирав ба назд худованди шамси табризӣ

برو به نزد خداوند شمس تبریزی

Фақир ӯ шӯи ҷонои Гана чаҳ суд кунад

فقیر او شو جانا غنا چه سود کند