Сипоси он адамиро ки ҳаст мо брбўд

سپاس آن عدمی را که هستِ ما بربود

зи ишқи он адам омад ҷаҳони ҷон ба вуҷӯд

ز عشقِ آن عدم آمد جهانِ جان به وجود

Ба ҳар куҷо адам ояд вуҷӯд кам гардад

به هر کجا عدم آید وجود کم گردد

Зиҳии адам ки чу омад аз ӯ вуҷӯд фузуд

زهی عدم که چو آمد از او وجود فزود

Ба солҳо брбўдми ман аз адам ҳастӣ

به سال‌ها بربودم من از عدم هستی

Адам ба як назари он ҷумларо зи ман брбўд

عدم به یک نظر آن جمله را ز من بربود

Раҳад зи хешу зи пешу зи ҷони марги андеш

رهد ز خویش و ز پیش و ز جان مرگ اندیش

Раҳад зи хавфу раҷо ва раҳад зи боду з буд

رهد ز خوف و رجا و رهد ز باد و ز بود

Ки вуҷӯд чу коҳаст пеши боди адам

کُهِ وجود چو کاهست پیش بادِ عدم

Кадоми кӯҳ ки ӯро адам чу ки нарабӯд

کدام کوه که او را عدم چو کَه نربود

Вуҷӯд чист ва адам чист коҳ ва ки чаҳ буд

وجود چیست و عدم چیست کاه و که چه بود

Шаҳ эй иборат аз дар буруни зи боми фурӯд

شه ای عبارت از در برون ز بام فرود