Фузуд оташи ман обро хабар бибаред
فزود آتش من آب را خبر ببرید
Асир май барадами ғами з кофарам бихаред
اسیر میبردم غم ز کافرم بخرید
Худоӣ дод шуморо яке назар ки мапурс
خدای داد شما را یکی نظر که مپرس
Агар чаҳ зон назари ин дам ба скр бе хабаред
اگر چه زان نظر این دم به سکر بیخبرید
Тарози халъати он хуши назар чу дида шавад
طراز خلعت آن خوش نظر چو دیده شود
Ҳазор ҷомаи зи дарду дареғ ва ғам бадаред
هزار جامه ز درد و دریغ و غم بدرید
зи дида мӯӣ бараст аз дақиқаи бинӣ ҳо
ز دیده موی برست از دقیقه بینیها
Чаро ба мӯӣ ва ба рӯй хушаш наме нигаред
چرا به موی و به روی خوشش نمینگرید
зи ҳирси хоҷагӣ аз бандагӣ чаҳ маҳрӯмед
ز حرص خواجگی از بندگی چه محرومید
зи ғӯрҳо ҳама пухтед ё ки кӯр ва каред
ز غورها همه پختید یا که کور و کرید
Дар ошнои аҷамии вори мнгриди чунин
در آشنا عجمی وار منگرید چنین
Фириштаед ба маънӣ агар ба тан башаред
فرشتهاید به معنی اگر به تن بشرید
Ҳазор ҳоҷибу ҷондор мунтазир доред
هزار حاجب و جاندار منتظر دارید
Барои хизмататон лек дар раҳ ва сафаред
برای خدمتتان لیک در ره و سفرید
Ҳамеи пурд ба сӯии осмони равони шумо
همیپرد به سوی آسمان روان شما
Агар чаҳ зер лиҳофед ва ҳеҷ ме напаред
اگر چه زیر لحافید و هیچ مینپرید
Ҳаме чарад ҳамаи аҷзои ҷон ба рўзи сифот
همیچرد همه اجزای جان به روض صفات
Аз он риёз ки рстид чун аз он начаред
از آن ریاض که رستید چون از آن نچرید
Дарахти моя аз он ёфт сабз ватар зон шуд
درخت مایه از آن یافت سبز و تر زان شد
Забуни мояи чроиид чунк шер наред
زبون مایه چرایید چونک شیر نرید
Ҳазор гӯнаи куҷои хсттон ба зери суҷуд
هزار گونه کجا خستتان به زیر سجود
Куҷои назар ки бидонед теғ ё сипаред
کجا نظر که بدانید تیغ یا سپرید
Ҳазор ҳарф ба бигор гуфтаму мақсӯд
هزار حرف به بیگار گفتم و مقصود
Ба ҳар дамии з чаҳ шумо хФиаҳтар чаҳ бе ҳунаред
به هر دمی ز چه شما خفیه تر چه بیهنرید
Ҳунар чу беҳунарӣ омад андари ин даргоҳ
هنر چو بیهنری آمد اندر این درگاه
Ҳнрўрони зи шодят чун на зин нафаред
هنروران ز شادیت چون نه زین نفرید
Ҳамаи ҳаёт дар инаст козбҳўои бақара
همه حیات در اینست کاذبحوا بقره
Чу ошиқон ҳаётед чун пас бақаред
چو عاشقان حیاتید چون پس بقرید
Ҳазор шери туро бандаанд чаҳ буд гов
هزار شیر تو را بندهاند چه بود گاو
Ҳазор тоҷ зар омад чаҳ дар ғам камаред
هزار تاج زر آمد چه در غم کمرید
Чу шаби хатиб ту моҳаст бар чунин минбар
چو شب خطیب تو ماهست بر چنین منبر
Агар на фаҳм табоҳаст аз чаҳ дар смрид
اگر نه فهم تباهست از چه در سمرید
Куҷои балоғати моҳу куҷои хаёли сипоҳ
کجا بلاغت ماه و کجا خیال سپاه
Ба миқнааи бмнозид чун кулоҳ варед
به مقنعه بمنازید چون کلاه ورید
БёФти кӯзаи заррину об беҳад хӯрд
بیافت کوزه زرین و آب بیحد خورد
Хамӯш бош ки то зи оби ҳам шикам надарид
خموش باش که تا ز آب هم شکم ندرید