Ҷаҳонро бидидам вафое надорад

جهان را بدیدم وفایی ندارد

Ҷаҳон дар ҷаҳон ошноӣ надорад

جهان در جهان آشنایی ندارد

Дар ин қурси заррини болои ту мангар

در این قرص زرین بالا تو منگر

Ки дар андарун бӯрёе надорад

که در اندرون بوریایی ندارد

Баси аблаҳи шитобон шудаи сӯии домаш

بس ابله شتابان شده سوی دامش

Чу кӯрӣ ки дар каф Асое надорад

چو کوری که در کف عصایی ندارد

Бар ӯ гашта тарсон бар ӯ гашта ларзон

بر او گشته ترسان بر او گشته لرزان

Зиҳии иллатии кон давое надорад

زهی علتی کان دوایی ندارد

Намӯда ҷамолӣ вале зери чодар

نموده جمالی ولی زیر چادر

Ъҷўзии қабеҳӣ лақое надорад

عجوزی قبیحی لقایی ندارد

Касе сар наад бар фусунаш ки чун мор

کسی سر نهد بر فسونش که چون مار

зи ақлу зи дайни даст ва пое надорад

ز عقل و ز دین دست و پایی ندارد

Касе ҷон диҳад дар раҳаш каз шақоват

کسی جان دهد در رهش کز شقاوت

зи ҷонони раҳ ҷон физойӣ надорад

ز جانان ره جان فزایی ندارد

Чаҳ мурдори мисӣ ки мард ӯ зи мисӣ

چه مردار مسی که مرد او ز مسی

Ки пиндошти кӯ кӣмёӣ надорад

که پنداشت کو کیمیایی ندارد

Барои хаёлӣ шуда чун хаёлӣ

برای خیالی شده چون خیالی

Биҷузи дарду ранҷ ва ъноиӣ надорад

بجز درد و رنج و عنایی ندارد

Чаро ҷон нкорд ба даргоҳи маъшӯқ

چرا جان نکارد به درگاه معشوق

Аҷаби ишқи худ астФоиӣ надорад

عجب عشق خود اصطفایی ندارد

Чаҳ шоҳон ки аз ишқи сад малики бурданд

چه شاهان که از عشق صد ملک بردند

Ки он салтанат миннатҳое надорад

که آن سلطنت منتهایی ندارد

Чаҳ тақсир кардаст ин ишқ бо ту

چه تقصیر کردست این عشق با تو

Ки мункир шудӣ кӯ атое надорад

که منکر شدی کو عطایی ندارد

Ба як дардисар зу ту поро кашидӣ

به یک دردسر زو تو پا را کشیدی

Чаҳ раҳи дидае кон балое надорад

چه ره دیده‌ای کان بلایی ندارد

Хамаш кун нисораст бар ошиқонаш

خمش کن نثارست بر عاشقانش

Гуҳарҳо ки ҳар як баҳоӣ надорад

گهرها که هر یک بهایی ندارد