Сибкии ним сурх ва нимӣ зард

سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد

Заъфарони лоларо ҳикоят кард

زعفران لاله را حکایت کرد

Чун ҷудои гашти ошиқ аз маъшӯқ

چون جدا گشت عاشق از معشوق

Нимае ханда буд ва нимӣ дард

نیمه‌ای خنده بود و نیمی درد

Суст пое бимонада бар ҷое

سست پایی بمانده بر جایی

Пок мекард аз рухи маи гирд

پاک می‌کرد از رخ مه گرد

Даст май кӯфт низ ме лофед

دست می‌کوفت نیز می‌لافید

Кин чунин санъатӣ касе новирд

کاین چنین صنعتی کسی ناورد

Съўаҳи пуршикаста Эй дидӣ

صعوه پرشکسته‌ای دیدی

Байзаи чархи зери пари пурвирд

بیضه چرخ زیر پر پرورد

Боз шуд хандаи хонаи ин ҷо

باز شد خنده خانه این جا

Рӯ биҷӯ ёри хандае эй мард

رو بجو یار خنده‌ای ای مرد

Ноз то кӣ кунанд ин зиштон

ناز تا کی کنند این زشتان

Бозгўнаҳ ҳаме равад ин нарад

بازگونه همی‌رود این نرد

Ҷуфту тоқ аз чаҳ рӯй ме бозанад

جفت و طاق از چه روی می‌بازند

Чун ндонанд ҷуфтро аз фард

چون ندانند جفت را از فرد

Бҳли ин то биор хеш рӯем

بهل این تا به یار خویش رویم

Онки рӯйиши ҳазор лолау вирд

آنک رویش هزار لاله و ورد

Хониш
ғзл шморҳ 969 — ъндлӣб