Шеъри ман нони Мисрро монад

شعر من نان مصر را ماند

Шаб бар ӯ бугзарад нетоне хӯрд

شب بر او بگذرد نتانی خورد

Он замонаш бихӯр ки тоза буд

آن زمانش بخور که تازه بود

Пеш аз онкӣ бар ӯ нишинад гирд

پیش از آنکه بر او نشیند گرد

Гармсери замири ҷой вай аст

گرمسیر ضمیر جای وی است

Май бимирад дар ин ҷаҳон аз барад

می‌بمیرد در این جهان از بَرْد

Ҳамчуи моҳии дамӣ ба хушк тапид

همچو ماهی دمی به خشک تپید

Соъатӣ дигараш бибинӣ сард

ساعتی دیگرش ببینی سرد

Вари хурӣ бар хаёли тозагӣ аш

ور خوری بر خیال تازگی‌اش

Баси хаёлоти нақш бояд кард

بس خیالات نقش باید کرد

Ончи нӯшии хаёл ту бошад

آنچ نوشی خیال تو باشد

Набӯд гуфтани куҳан эй мард

نبود گفتن کهن ای مرد