Ҳар кӣ дар завқи ишқ днг омад

هر کی در ذوق‌ِ عشق دنگ آمد

Неки фориғи зи ном ва нанг омад

نیک فارغ ز نام و ننگ آمد

Нашавад банд гуфту гӯии ҷаҳон

نشود بند گفت و گوی جهان

Шергир ӣ ки чун паланг омад

شیرگیر‌ی که چون پلنگ آمد

Шишаи ишқро фароғатҳо сет

شیشهٔ عشق را فراغت‌ها‌ست

Гар бар ӯ сад ҳазор санг омад

گر بر او صد هزار سنگ آمد

Ному номӯс кӣ шавад монеъ ?

نام و ناموس کی شود مانع‌؟

Чунки он дилрабо ӣ шнг омад

چونکه آن دلربا‌ی شنگ آمد

Сад ҳазорон чу осмону замин

صد هزاران چو آسمان و زمین

Пеши ҷавлони ишқ танг омад

پیش جولان‌ِ عشق تنگ آمد

Қайсари рӯми ишқи ғолиби бод

قیصر روم عشق غالب باد

Гар Касал чун сипоҳ занг омад

گر کسل چون سپاه زنگ آمد

Зуҳра бар чанги ин наво ме зад

زُهره بر چنگ این نوا می‌زد

Кони қамари оқибат ба чанг омад

کان قمر عاقبت به چنگ آمد

Шамси табриз ҳар кӣ бе ту нишаст

شمس تبریز هر کی بی‌تو نشست

Узр ӯ пеши ишқ ланг омад

عذر او پیش عشق لنگ آمد