Ҳин ки ҳангоми собир ан омад

هین که هنگام صابر‌ان آمد

Вақти сахтӣ ва имтиҳон омад

وقت سختی و امتحان آمد

Ин чунин вақти аҳд ҳо шикананд

این چنین وقت عهد‌ها شکنند

Корд чун сӯй устихон омад

کارد چون سوی استخوان آمد

Аҳду савганди сахт суст шавад

عهد و سوگند سخت سست شود

Мардро кор чун ба ҷон омад

مرد را کار چون به جان آمد

Ҳиллае дили ту хеш суст макун

هله ای دل تو خویش سست مکن

Дил қавӣ кун ки вақт он омад

دل قوی کن که وقت آن آمد

Чун зари сурхи андар оташ ханд

چون زر سرخ اندر آتش خند

То бигӯянд зар кон омад

تا بگویند زر کان آمد

Гарми хуши рӯ ба пеши теғи аҷал

گرم خوش رو به پیش تیغ اجل

Бонги барзан ки паҳлавон омад

بانگ برزن که پهلوان آمد

Бо худо бошу нусрат аз ваии хоҳ

با خدا باش و نصرت از وی خواه

Ки мададҳо з осмон омад

که مدد‌ها ز آسمان آمد

эй худои остин фазл фишон

ای خدا آستین فضل فشان

Чунки банда бар остон омад

چونکه بنده بر آستان آمد

Чун садафи мо даҳони гшодстим

چون صدف ما دهان گشادستیم

Ки абри фазли ту дирафшон омад

که‌ابر فضل تو درفشان آمد

эй басои хори хушк каз дил ӯ

ای بسا خار خشک کز دل او

Дар паноҳи ту гулистон омад

در پناه تو گلستان آمد

Ман нишон кардаам туро ки зи ту

من نشان کرده‌ام تو را که ز تو

Дилхушиҳои бенишон омад

دلخوشی‌های بی‌نشان آمد

Вақт раҳмасту вақт ъотФт аст

وقت رحم است و وقت عاطفت است

Ки марои захми бас гарон омад

که مرا زخم بس گران آمد

эй абобили ҳин ки бар каъба

ای ابابیل هین که بر کعبه

Лашкару пел бекарон омад

لشکر و پیل بی‌کران آمد

Ақл гуяд маро хамаш кун бас

عقل گوید مرا خمش کن بس

Ки худованди ғайб дон омад

که خداوند غیب‌دان آمد

Ман хамаш кардам эй худои лекин

من خمش کردم ای خدا لیکن

Бе ман аз хони ман фиғон омад

بی‌من از خان من فغان آمد

Мо Ромяти ази Ромяти ҳам з худост

ما رمیت اذ رمیت هم ز خداست

Тири ногуҳ каз ин камон омад

تیر ناگه کز این کمان آمد