Омад бар ман чу дар кафами зари пиндошт

آمد بر من چو در کفم زر پنداشت

Чун дид ки зар нест вафоро бгзошт

چون دید که زر نیست وفا را بگذاشت

Аз ҳалқаи гӯш ӯ чунин пиндорам

از حلقهٔ گوش او چنین پندارم

Конҷо ки зараст гӯш мебояд дошт

کانجا که زر است گوش میباید داشت