эй қавм ки бартар аз ма ва маҳтобед
ای قوم که برتر از مه و مهتابید
Аз ҳастӣ обу гул чаро метобед
از هستی آب و گل چرا؟ میتابید
эй аҳли харобот ки дар ғарқобед
ای اهل خرابات که در غرقابید
Хезед ки рӯзу шаб чаро дар хобид
خیزید که روز است چرا؟ در خوابید
Хониш