эй қавм ки бартар аз ма ва маҳтобед

ای قوم که برتر از مه و مهتابید

Аз ҳастӣ обу гул чаро метобед

از هستی آب و گل چرا؟ میتابید

эй аҳли харобот ки дар ғарқобед

ای اهل خرابات که در غرقابید

Хезед ки рӯзу шаб чаро дар хобид

خیزید که روز است چرا؟ در خوابید

Хониш
рбоъӣ шморҳ 560 — бҳноз шквҳӣ