Биор он май ки моро ту бидон Бифрефтӣ зи аввал

بیار آن می که ما را تو بدان بفریفتی ز اول

Ки ҷонро мекунад фориғи з ҳар мозӣу мстқбл

که جان را می‌کند فارغ ز هر ماضی و مستقبل

Бипушад аз нақш рӯем , ба шодии ҳалаи атлас

بپوشد از تفش رویم، به شادی حلهٔ اطلس

Баҷушад меҳр дар ҷонами мисоли шер дар мрҷл

بجوشد مهر در جانم مثال شیر در مرجل

Равон кун киштии ҷонро , дарон дарёии пари гавҳар

روان کن کشتی جان را، دران دریای پر گوهر

Ки чун сокин буд киштӣ , з иллатҳо шавад мухтал

که چون ساکن بود کشتی، ز علتها شود مختل

Равони шӯ то ки ҷон гуяд : равонати шоди боду хуш

روان شو تا که جان گوید: روانت شاد باد و خوش

Миёни оби ҳайвонӣ ки бошад Хизрро мнҳл

میان آب حیوانی که باشد خضر را منهل

Чаҳ соғарҳо ки пайванда ба ҷони меҳнати огндаҳ

چه ساغرها که پیونده به جان محنت آگنده

Агар нФрибдши соқӣ ба соғарҳои мстъҷл

اگر نفریبدش ساقی به ساغرهای مستعجل

Тӯии умри ҷавони ман , тӯии меъмори ҷони ман

توی عمر جوان من، توی معمار جان من

Ки бе тадбири ту ҷонҳо буд вайрону мустаъсал

که بی‌تدبیر تو جانها بود ویران و مستأصل

Хёлстони андешаи мадад аз рӯҳ ту дорад

خیالستان اندیشه مدد از روح تو دارد

Чунон каз давр афлокаст ин ашкол дар асфал

چنان کز دور افلاکست این اشکال در اسفل

Флкҳоиисти рӯҳонӣ , ба ҷузи афлоки кайвонӣ

فلکهاییست روحانی، به جز افلاک کیوانی

Каз онҷо нзлҳо гардад , дар аброҷи фалаки манзил

کز آنجا نزلها گردد، در ابراج فلک منزل

Мададҳо бурҷи хокиро , атоҳо бурҷи обӣ ро

مددها برج خاکی را، عطاها برج آبی را

Тапишҳо бурҷи оташро , зи ваҳобӣ буд акмал

تپشها برج آتش را، ز وهابی بود اکمل

Мисоли бурҷи ин ҳисҳо ки пар идрокҳо омад

مثال برج این حسها که پر ادراکها آمد

з ҳис набӯд , буд аз ҷону барқи ақли мстъқл

ز حس نبود، بود از جان و برق عقل مستعقل

Хамаш кун , оби маъниро бдлў маънавӣ баркаш

خمش کن، آب معنی را بدلو معنوی برکش

Ки маънӣ дар намегунҷад дарин алфози мустаъмал

که معنی در نمی‌گنجد درین الفاظ مستعمل

Биор он май , ки ғами ҷонро бпхсонид дар ғавғо

بیار آن می، که غم جان را بپخسانید در غوغا

Биор он май ки савдоро давое нест ҷузи ҳмро

بیار آن می که سودا را دوایی نیست جز حمرا

Пару болами зи ҷодуӣ гиреҳ бастаст сар то сар

پر و بالم ز جادویی گره بستست سر تا سر

Шароби лаъли пеши ору гиреҳ аз пар ман бигушо

شراب لعل پیش آر و گره از پر من بگشا

Манам чун чархи гарданда ки хуршедаст ҷони ман

منم چون چرخ گردنده که خورشیدست جان من

Яке киштии пари рахтам ки пои ман буд дарё

یکی کشتی پر رختم که پای من بود دریا

Ба сад лутфами ҳамеи ҷӯӣ , ба сад рамзами ҳамеи хуоне

به صد لطفم همی جویی، به صد رمزم همی خوانی

Баҳри дам май кашии гӯшам ки эй пас монда , ҳаии пеши о

بهر دم می‌کشی گوشم که ای پس‌مانده، هی پیش‌آ

Надидам ҳеҷ мурғии ман ки бе парии буруни пурд

ندیدم هیچ مرغی من که بی‌پری برون پرد

Надидам ҳеҷ киштии ман ки беобӣ равад ъмдо

ندیدم هیچ کشتی من که بی‌آبی رود عمدا

Магари сунъи ғариби ту , ки ту баси нодурустоне

مگر صنع غریب تو، که تو بس نادرستانی

Ки дар баҳри адамсозӣ баҳри ҷониби яке мино

که در بحر عدم سازی بهر جانب یکی مینا

Даруни сина чун исои нигорӣ бе падари сӯрат

درون سینه چون عیسی نگاری بی‌پدر صورت

Ки монад чун харӣ бар яхи зи фаҳмиши буъалии сино

که ماند چون خری بر یخ ز فهمش بوعلی سینا

Аҷоиби сӯратии ширин , намакҳои ҷаҳон дар вай

عجایب صورتی شیرین، نمکهای جهان در وی

Ки дидаст эй мусулмонони намаки зебанда дар ҳалво ? !

که دیدست ای مسلمانان نمک زیبنده در حلوا؟!

Чунон сӯрат кигар тобиш расад бар нақши деворӣ

چنان صورت که گر تابش رسد بر نقش دیواری

Ҳамон соъат бигирад ҷон , шавад гуё , шавад бино

همان ساعت بگیرد جان، شود گویا، شود بینا

На зи ишроқ ҷон омад коўхи ҷисмҳо зинда ?

نه ز اشراق جان آمد کاوخ جسمها زنده؟

Зиҳии анвори тобанда , зиҳии хуршеди ҷон афзо

زهی انوار تابنده، زهی خورشید جان‌افزا

Баҳри равзан шудаи тобон , шуъоъи офтоби ҷон

بهر روزن شده تابان، شعاع آفتاب جان

Ки аз хуршеди рқсоннди ин заррот бар боло

که از خورشید رقصانند این ذرات بر بالا

Биор аз хона рҳбон меӣ ҳамчун дами исо

بیار از خانهٔ رهبان میی همچون دم عیسی

Ки яҳёро нигаҳ дорад зи захми хашми бўиҳиӣ

که یحیی را نگه دارد ز زخم خشم بویحیی

Чароғи ҷумлаи миллатҳо , давои ҷумлаи иллатҳо

چراغ جمله ملتها، دوای جمله علتها

Ки ҳрдми ҷон нав бахшад бурун аз иллати аввалӣ

که هردم جان نو بخشد برون از علت اولی

Малулиро фурӯи резад , фузулиро барангезад

ملولی را فرو ریزد، فضولی را برانگیزد

Биҳишт бе назираст ӯ , намӯда рӯи дарин дунё

بهشت بی‌نظیرست او، نموده رو درین دنیا

Баҳори гулшани ҳикмати чароғи зулмати ваҳшат

بهار گلشن حکمت چراغ ظلمت وحشت

Усӯли роҳату лиззати низоми ҷинату тӯбо

اصول راحت و لذت نظام جنت و طوبی

Дарин хонаи хаёли тан ки прҳўрсту оҳрмн

درین خانهٔ خیال تن که پرحورست و آهرمن

Бутӣ барсохт ҳирамоне вале ҳамчун бути мо , не

بتی برساخت هرمانی ولی همچون بت ما، نی

Бидидӣ лашкари ҷонро , биё дарёб султон ро

بدیدی لشکر جان را، بیا دریاب سلطان را

Ки он абраст ва ӯ моҳӣ , ва он , нақш ва ӯ ҷонӣ

که آن ابرست و او ماهی، و آن، نقش و او جانی

?ҳулло эй нафаси кадбону , манеҳ сар бар сари зону

هلا ای نفس کدبانو، منه سر بر سر زانو

зи солусу з таррорӣ нагардад ҷилваи ин маънӣ

ز سالوس و ز طراری نگردد جلوه این معنی

Ту кун эй соқии мушфиқ , ҷаҳонро гарм чун машриқ

تو کن ای ساقی مشفق، جهان را گرم چون مشرق

Ки ошиқ аз забони ту басӣ кардаст ин даъвӣ

که عاشق از زبان تو بسی کردست این دعوی

Ба ман даҳ он май аҳмар , ба Мисру иўсФонм бар

به من ده آن می احمر، به مصر و یوسفانم بر

Ки сайрами зини биёбон ва азин ман ва азин селоӣ

که سیرم زین بیابان و ازین من و ازین سلوی

Ҷаҳонии бут параст омад , зи сўртҳош маст омад

جهانی بت‌پرست آمد، ز صورتهاش مست آمد

Бутии конҷо ки бошад ӯ набошад « бе » набошад « тӣ »

بتی کانجا که باشد او نباشد « بی » نباشد « تی »

Хамӯш ин « бе » ва ин « тӣ »ро ба ҷодуии мадаи шаклӣ

خموش این « بی » و این « تی » را به جادویی مده شکلی

Раҳо кун , то Асоӣ худ биндозад кафи Мӯсо

رها کن، تا عصای خود بیندازد کف موسی

Ма дай рафт ва баҳман рафт ва омад навбаҳор эй дил

مه دی رفت و بهمن رفت و آمد نوبهار ای دل

Ҷаҳон сабзасту гули хандону хуррами ҷӯйбор эй дил

جهان سبزست و گل خندان و خرم جویبار ای دل

Фурушад дар замини сармо , чу қорун ва чу зулм ӯ

فروشد در زمین سرما، چو قارون و چو ظلم او

Баромад аз замини сӯсан чу теғи обдор эй дил

برآمد از زمین سوسن چو تیغ آبدار ای دل

Дирафши Ковиёнии байн , тасаввурҳои ҷонии байн

درفش کاویانی بین، تصورهای جانی بین

Ки май тобади баҳри гулшани зи акс рӯй ёр эй дил

که می‌تابد بهر گلشن ز عکس روی یار ای دل

Гули сӯрӣ ки акс ӯ ҷавононро кунад ғўсаҳ

گل سوری که عکس او جوانان را کند غوصه

Чу бар перон занад бӯяши нмондшони қарор эй дил

چو بر پیران زند بویش نماندشان قرار ای دل

Фиришта дод девонро зирпўшии зи ҳасани худ

فرشته داد دیوان را زیرپوشی ز حسن خود

Баромад гул бидон дастӣ , ки хира монад хор эй дил

برآمد گل بدان دستی، که خیره ماند خار ای دل

Дарахтони кафи бароварда , чу кафҳои дуъогӯён

درختان کف برآورده، چو کفهای دعاگویان

Бунафшаи сари фурӯи барда чу мардии шармсор эй дил

بنفشه سر فرو برده چو مردی شرمسار ای دل

Ҷаҳон бенаворо ҷон бидода сад дару марҷон

جهان بی‌نوا را جان بداده صد در و مرجان

Ки ин бустон ва он бустон барои ёдгор эй дил

که این بستان و آن بستان برای یادگار ای دل

Миёни корвон май рӯ , дило оҳистаи оҳиста

میان کاروان می‌رو، دلا آهسته آهسته

Басӯии ҳалқаи хосу ҳузури шаҳриёр эй дил

بسوی حلقهٔ خاص و حضور شهریار ای دل

Чу марди ъшртӣ эй ҷон , ба каф кун домани соқӣ

چو مرد عشرتی ای جان، به کف کن دامن ساقی

Чу ибни алўқтӣ эй сӯфии мёўри ёди пор эй дил

چو ابن‌الوقتی ای صوفی میاور یاد پار ای دل

Чу мўсиқор май хоҳии буруни о аз замин чун не

چو موسیقار می‌خواهی برون آ از زمین چون نی

Вагар дидор мехоҳӣ махӯр шаби кӯкнор эй дил

وگر دیدار می‌خواهی مخور شب کوکنار ای دل

Худо созед халқироу ҳаркасро яке пеша

خدا سازید خلقی را و هرکس را یکی پیشه

Ҳазор устод май байнам , на чун ту пешаи кор эй дил

هزار استاد می‌بینم، نه چون تو پیشه کار ای دل