Нома расед зон ҷаҳони баҳри муроҷиат барам

نامه رسید زان جهان بهر مراجعت برم

Азм руҷӯъ мекунам , рахт ба чарх май барам

عزم رجوع می‌کنم، رخت به چرخ می‌برم

Гуфт ки : « арҷъӣ » шинав , боз ба шаҳри хеши рӯ

گفت که: « ارجعی » شنو، باز به شهر خویش رو

Гуфтам : « то биёмадам , длшдаҳу мусофирам

گفتم: « تا بیامدم، دلشده و مسافرم

Он чаману шкрстон , ҳеҷ нарафт аз дилам

آن چمن و شکرستان، هیچ نرفت از دلم

Ман бдрўнаҳи восилам , ман ба ҳзираҳи ҳозрм

من بدرونه واصلم، من به حظیره حاظرم

Чун ба сбоғи тайри ту авҷи ҳаво махуф шуд

چون به سباغ طیر تو اوج هوا مخوف شد

Баста шудаст роҳи ман , зонк ба тани кабӯтарам

بسته شدست راه من، زانک به تن کبوترم

Гуфт : « азин ту ғам махӯр , эмин ва шодмон биппар

گفت: « ازین تو غم مخور، ایمن و شادمان بپر

Зонк рафиқ амн шуд ҷони кабӯтари ҳарам

زانک رفیق امن شد جان کبوتر حرم

Ҳаркии бароти ҳифз мо дорад дар зиҳи қабо

هرکه برات حفظ ما دارد در زه قبا

Дар бару баҳр агар равад бошад роду муҳтарам

در بر و بحر اگر رود باشد راد و محترم

Нӯҳи миёни душманон буд ҳазор соли хуш

نوح میان دشمنان بود هزار سال خوش

Исмати моаш бад ба кафи ғолиб буд лоҷарам

عصمت ماش بد به کف غالب بود لاجرم

Чанд ҳазор ҳамчу ӯ бандаи хоси поки ху

چند هزار همچو او بندهٔ خاص پاک خو

Ҳрдм мераседашон бору хФир аз дирам »

هردم می‌رسیدشان بار و خفیر از درم »

Гуфт кулем : « зоби ман ғам нахӯрам ки ман дирам »

گفت کلیم: « زاب من غم نخورم که من درم»

Гуфт : « халили зи оташаш ғам нахӯрам ки ман зарам »

گفت: « خلیل ز آتشش غم نخورم که من زرم »

Гуфт : « Масеҳи мурдаро зинда кунам ба ном ӯ

گفت: « مسیح مرده را زنده کنم به نام او

Акмаҳро басари даҳум , ҷониби тиб ба нанигарам »

اکمه را بصر دهم، جانب طب به ننگرم »

Гуфт Муҳамади амин : « ман ба ишорати мубин

گفت محمد امین : « من به اشارت مبین

Бар қамари фалаки занам , каз қамарони ман ақмрм »

بر قمر فلک زنم، کز قمران من اقمرم »

Сӯратро бурун кунам пеши шҳншҳии рӯм

صورت را برون کنم پیش شهنشهی روم

Каз туф ӯ мунавварам , вази каф ӯ мусаввирам

کز تف او منورم، وز کف او مصورم

Чун биравам бродро ҳеҷ магӯ ки нест шуд

چون بروم برادرا هیچ مگو که نیست شد

Дар сафи рӯҳи ҳозирам ,гар бар ту мастирам

در صف روح حاضرم، گر بر تو مسترم

Номи хушами дарин ҷаҳон бошад чун сабои вазон

نام خوشم درین جهان باشد چون صبا وزان

Буии хушаши ъбрФшон зонк ба ҷони мънбрм

بوی خوشش عبرفشان زانک به جان معنبرم

Сокини гулшану чамани пеши хуашони ҳамчуи ман

ساکن گلشن و چمن پیش خوشان همچو من

Вораам аз чаҳу расан зонк буруни чанбарам

وارهم از چه و رسن زانک برون چنبرم

Чунк з осмон расад тоҷу сариру меҳтарӣ

چونک ز آسمان رسد تاج و سریر و مهتری

Ба ки сафар кунӣ дило , рахт ба осмони барӣ

به که سفر کنی دلا، رخت به آسمان بری

Байни ҳамаи баҳрён ба кафи гавҳар хеш ёфта

بین همه بحریان به کف گوهر خویش یافته

Ту ба миёни ҷзру мад дар чаҳ шумори андарӣ ?

تو به میان جزر و مد در چه شمار اندری؟

Ҳин ҳилла , гови мурдаро шер махон ва сар манеҳ

هین هله، گاو مرده را شیر مخوان و سر منه

Гарчи ки ғарра мезанад гов ба саҳари сомрӣ

گرچه که غره می‌زند گاو به سحر سامری

Гар намруд бар пурди фавқ ба пари каркасон

گر نمرود بر پرد فوق به پرّ کرکسان

Зуд фитад ки несташ қӯти пари ҷаъфарӣ

زود فتد که نیستش قوّت پرّ جعفری

Гарчи кабӯтарӣ ба фани Кебек шикор ме кунад

گرچه کبوتری به فن کبک شکار می‌کند

Бози сипед кӣ шавад ? ! кӣ раҳад аз кабӯтарӣ ? !

باز سپید کی شود؟! کی رهد از کبوتری؟!

Ҷони надиҳад ба ҷузи худо , ақл ҳамӯ кунад ато

جان ندهد به جز خدا، عقل همو کند عطا

Гарчи ки сӯратӣ кунад , санъати кафи озрӣ

گرچه که صورتی کند، صنعت کف آزری

Дардисари танӣ макаш кӯаст ба ҳилаи ним хуш

دردسر تنی مکش کوست به حیله نیم خوش

Пеши худоӣ сар наҳй , сари бустони он сиррӣ

پیش خدای سر نهی، سر بستان آن سری

Сар ки диҳии шкрбрӣ , шабаҳи диҳии гуҳари барӣ

سر که دهی شکربری، شبه دهی گهر بری

Серумаи диҳии басари барӣ , сахт хушаст тоҷирӣ

سرمه دهی بصر بری، سخت خوش است تاجری

Ҷӯаду сахоу лутфи хуи саҷдагарӣ , чу оби ҷӯ

جود و سخا و لطف خو سجده‌گری، چو آب جو

Тарки ҳаво ва орзӯ ҳаст сари паямбарӣ

ترک هوا و آرزو هست سر پیمبری

Равзаи рӯҳи сабзи байн , сокини равзаи ҳури айн

روضهٔ روح سبز بین، ساکن روضه حور عین

Масту хароб май рӯй , нақли мулӯк май чрӣ

مست و خراب می‌روی، نقل ملوک می‌چری

Фараҷа боғ мекунӣ , шодӣ ва лоғ ме кунӣ

فرجهٔ باغ می‌کنی، شادی و لاغ می‌کنی

Бо санамони шарми гин , пардаи шарм май дарӣ

با صنمان شرم‌گین، پردهٔ شرم می‌دری

Омадаи моҳ рӯй ту , ҷонибҳоиу ҳўии ту

آمده ماه روی تو، جانب های و هوی تو

Гулбуни машки буии ту , бо қади чусти ърърӣ

گلبن مشک بوی تو، با قد چست عرعری

Рӯҳу уқули сӯ ба сӯ , саҷдаи кунон ба пеш ӯ

روح و عقول سو به سو، سجده‌کنان به پیش او

К-эии ҳавасу муроди ҷон , сахти латифи манзарӣ

کای هوس و مراد جان، سخت لطیف منظری

эй қамарони осмон , зу бибаред ранги рӯ

ای قمران آسمان، زو ببرید رنگ رو

Ваии маликони бобулӣ зу шунавед соҳирӣ

وی ملکان بابلی زو شنوید ساحری

Сахти муфарраҳи ғамӣ , исо чанд Марямӣ

سخت مفرح غمی، عیسی چند مریمی

Ҷони ҳазор ҷаннатӣ , рашки ҳазор кавсарӣ

جان هزار جنتی، رشک هزار کوثری

Аз сари равзанам саҳар гуфт ба қнҷраҳи маӣ

از سر روزنم سحر گفت به قنجره مهی

Ҳай ту бигӯ ки кистӣ ? онки надодяши раҳе

هی تو بگو که کیستی؟ آنک ندادیش رهی

Ман талафи висоли ту , лек ту кистӣ ? бигӯ

من تلف وصال تو،لیک تو کیستی؟ بگو

Гуфт : ки « лоуболӣӣ , хираи кашӣ , шҳншҳӣ

گفت: که « لاابالیی، خیره‌کشی، شهنشهی

Бепару боли фазли ман , бар напарад зи тани дилӣ

بی‌پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی

Бе расани аноятам , брншўди кас аз чаҳӣ

بی‌رسن عنایتم، برنشود کس از چهی

Ақли зи хати ман буд гашта адиби анҷуман

عقل ز خط من بود گشته ادیب انجمن

Ишқи зи ҷоми ман буд ъшртиии мураффаҳӣ

عشق ز جام من بود عشرتیی مرفهی

Бе рухи хуби фаррухам , қомати ҳркии гашти хам

بی‌رخ خوب فرخم، قامت هرکی گشت خم

Гар ба биҳишт хуш шавад , бошад гӯлу аблаҳӣ

گر به بهشت خوش شود، باشد گول و ابلهی

Бодиҳо навиштае шаҳр ба шаҳр гашта Эй

بادی ها نوشته ای شهر به شهر گشته ای

Ҷуз бар ман мурӣдро кӯи кнФӣу даргаӣ ? !

جز بر من مرید را کو کنفی و درگهی؟!

Мурдаи зи буи ман шавад зиндау зиндаи давлатӣ

مرده ز بوی من شود زنده و زنده دولتی

Гӯли зи ҳарф ман шавад нуктаи шиносу огаҳӣ »

گول ز حرف من شود نکته‌شناس و آگهی »

Гуфтам : « кдиаҳ мекунам , эй ту ҳаёт ҳар санам

گفتم: « کدیه می‌کنم، ای تو حیات هر صنم

То зи ту лофҳо занами комади ёри ногуҳӣ »

تا ز تو لافها زنم کامد یار ناگهی »

Гуфт : « чу ман шавам рӯй , ту ба яқини фанои шӯй

گفت: « چو من شوم روی، تو به یقین فنا شوی

Ин набӯд ки бо касе , ганҷами ман ба харгаҳӣ

این نبود که با کسی، گنجم من به خرگهی

Ҳаст марои баҳри замон , лутфу карами ҷаҳони ҷаҳон

هست مرا بهر زمان، لطف و کرم جهان جهان

Лек бакӯш ва сабр кун , софи шӯй ва онгаҳе

لیک بکوش و صبر کن، صاف شوی و آنگهی

Аз чаҳ расед обро оинаи ?гий ? зи софе

از چه رسید آب را آینه‌گی؟ ز صافیی

Аз фараҳ сафо занад , он гули сурхи қҳқҳӣ

از فرح صفا زند، آن گل سرخ قهقهی

Кам буд ин ягонагӣ , лек ба роҳи бандагӣ

کم بود این یگانگی، لیک به راه بندگی

Соҳиби нону ҷомагӣ , ҳар тарафии сети аспҳӣ

صاحب نان و جامگی، هر طرفی‌ست اسپهی

Ҳаст табиби ҳозиқӣ ҳар тарафӣу собиқӣ

هست طبیب حاذقی هر طرفی و سابقی

Нодарраи исоӣ ки ӯ дида диҳад бо кмҳӣ

نادره عیسیی که او دیده دهد با کمهی

Баҳр мисол гуфтам ин баҳри нишот ҳар ҳазин

بهر مثال گفتم این بهر نشاط هر حزین

Лек ним мушаббаҳии ғарра ҳар мушаббаҳӣ

لیک نیم مشبهی غرهٔ هر مشبهی

Шарҳ ки безабон буд , безарару зиён буд

شرح که بی‌زبان بود، بی‌ضرر و زیان بود

Ҳам ту бигӯ шҳншҳо , фоидаи муваҷҷаҳӣ

هم تو بگو شهنشها، فایدهٔ موجهی