Моҳ рамазон омад эй ёри қамари симо

ماه رمضان آمد ای یار قمر سیما

Барбанд сар суфра бигушоӣ раҳи боло

بربند سر سفره بگشای ره بالا

эй ёва ҳар ҷое вақтаст ки бозоиӣ

ای یاوهٔ هر جایی وقتست که بازآیی

Бингар сӯии ҳалвое то кӣ талабии ҳалво

بنگر سوی حلوایی تا کی طلبی حلوا

Як дидани ҳалвое зонсон кунадат ширин

یک دیدن حلوایی زانسان کندت شیرین

Ки шаҳд туро гуяд : « хоки туам эй мавло »

که شهد ترا گوید: « خاک توم ای مولا »

Мурғати зи хуру ҳизаҳи мондаи сет дар ин байза

مرغت ز خور و هیضه مانده‌ست در این بیضه

Беруни шӯи азин байза то боз шавад пурҳо

بیرون شو ازین بیضه تا باز شود پرها

Бар ёди лаб дилбар хушкаст лаби меҳтар

بر یاد لب دلبر خشکست لب مهتر

Хуш бо шикам холӣ менолад чун срно

خوش با شکم خالی می‌نالد چون سرنا

Холии шӯу холӣ ба лаб бар лаб нобе на

خالی شو و خالی به لب بر لب نابی نه

Чун неи зи дамаши пари шӯи вонгоаҳи шукр май хо

چون نی ز دَمش پر شو وانگاه شکر می‌خا

Бодӣ ки занад бар не қандаст дарави мзмр

بادی که زند بر نی قندست درو مضمر

Ваон Марями не зон дами ҳомил шудаи ҳлўё

وان مریم نی زان دم حامل شده حلویا

Гар тавбаи з нон кардӣ охир чаҳ зиён кардӣ

گر توبه ز نان کردی آخر چه زیان کردی

Кӯи суфраи нонафзо кӯи дилбари ҷон афзо

کو سفرهٔ نان‌افزا کو دلبر جان افزا

Аз дард ба соф ойем вази соф ба қоф ойем

از درد به صاف آییم وز صاف به قاف آییم

Каз қофи сиём эй ҷон ъсФўр шавад анқо

کز قاف صیام ای جان عصفور شود عنقا

Сафрои сиём арча савдоӣ сар афзоед

صفرای صیام ارچه سودای سر افزاید

Лекини зи чунин савдо ёбанд яди Байзо

لیکن ز چنین سودا یابند ید بیضا

Ҳар сол на ҷӯҳоро мепок кунад аз гул

هر سال نه جوها را می پاک کند از گل

То об равон гардад то кишт шавад хзро

تا آب روان گردد تا کشت شود خضرا

Бар ҷӯии кунони ту ҳам эсор кун ин нон ро

بر جوی کنان تو هم ایثار کن این نان را

То об ҳаёт ояд то зинда шавад аҷзо

تا آب حیات آید تا زنده شود اجزا

эй мустамеъи ин дамро ғридни силии дон

ای مستمع این دم را غریدن سیلی دان

намеғаррад ва мехонд ҷонро басӯии дарё

می‌غرد و می‌خواند جان را بسوی دریا

Бастем дар дӯзах яъне тамаъ хӯрдан

بستیم در دوزخ یعنی طمع خوردن

Бигушоӣ дар ҷинат яъне ки дили равшан

بگشای در جنت یعنی که دل روشن

Баси хизмат хар кардӣ баси коҳу ҷӯши барадӣ

بس خدمت خَر کردی بس کاه و جوش بُردی

Дар хизмати исои ҳам бояд мададӣ кардан

در خدمت عیسی هم باید مددی کردن

Гар хар набадӣ охир кӣ маскани мо будӣ

گر خر نبدی آخر کی مسکن ما بودی

Гардун кашадӣ моро бар дида ва бар гардан

گردون کشدی ما را بر دیده و بر گردن

Он гандаи бағали моро сари зер бағал дорад

آن گنده بغل ما را سر زیر بغل دارد

Кӣна бикашем охир зон кӯрдили кавдан

کینه بکشیم آخر زان کوردل کودن

То суфрау нони бинӣ кӣ ҷону ҷаҳони бинӣ

تا سفره و نان بینی کی جان و جهان بینی

Рӯи ҷону ҷаҳонро ҷӯ эй ҷону ҷаҳони ман

رو جان و جهان را جو ای جان و جهان من

Инҳо ҳама рафт эй ҷон бингар сӯии муҳтоҷон

اینها همه رفت ای جان بنگر سوی محتاجان

Бе барги шудеми охир чун гул задӣу баҳман

بی‌برگ شدیم آخر چون گل زدی و بهمن

Сайрем азин хирмани зини гандуму зини арзан

سیریم ازین خرمن زین گندم و زین ارزن

Бесунбулау мизон эй моҳ ту кун хирман

بی‌سنبله و میزان ای ماه تو کن خرمن

Моием чу фароашон бигрифта таноби дил

ماییم چو فراشان بگرفته طناب دل

То хайма занем имшаб бар наргис ва бар сӯсан

تا خیمه زنیم امشب بر نرگس و بر سوسن

То чанд азин кӯи кӯ чун фохтаи раҳи ҷӯ

تا چند ازین کو کو چون فاختهٔ ره‌جو

Май дарди ин олам аз шоҳиди симини тан

می‌درد این عالم از شاهد سیمین تن

Ҳар шоҳид чун моҳии раҳи зан шуда бар роҳӣ

هر شاهد چون ماهی ره‌زن شده بر راهی

Ҳар як чу шаҳаншоҳӣ ҳар як з дигар аҳсан

هر یک چو شهنشاهی هر یک ز دگر احسن

Ҷони бахш ва матарс эй ҷон бар бухли мчФс эй ҷон

جان‌بخش و مترس ای جان بر بخل مچفس ای جان

Мисбоҳи фузуни сӯзӣ афзӯн диҳадат равған

مصباح فزون سوزی افزون دهدت روغن

Шоҳӣу мъолии ҷӯи хуши лсти аболии гӯ

شاهی و معالی جو خوش لست ابالی گو

Аз шер бигир ин хуи мардӣ на охири зан

از شیر بگیر این خو مردی نهٔ آخر زن

По дар раҳи пурхӯн на рух бар рухи маҷнӯн на

پا در ره پرخون نه رخ بر رخ مجنون نه

Шамшер вғо баркаш комихти асади бркн

شمشیر وغا برکش کآمیخت اسد برکن

эй исо бигузашта хуш аз фалаки оташ

ای عیسی بگذشته خوش از فلک آتش

Аз чарх фурӯ кун сари моро сӯии болои каш

از چرخ فرو کن سر ما را سوی بالا کش

Бо хок яке будам зи иқдоми ҳамеи судам

با خاک یکی بودم ز اقدام همی سودم

Чун як сифатам додӣ шуд хоки марои мФрш

چون یک صفتم دادی شد خاک مرا مفرش

Як серумаи кшидстии ҷонро ту дарин пастӣ

یک سرمه کشیدستی جان را تو درین پستی

Каши чашм чу дарё шуд ҳарчанд ки буд ахФш

کش چشم چو دریا شد هرچند که بود اخفش

Бе мастии он соғар сустаст дилу лоғар

بی‌مستی آن ساغر سست است دل و لاغر

Бе серумаи он қайсар ҳар чашм буд аъамаш

بی‌سرمهٔ آن قیصر هر چشم بود اعمش

Дар бешаи шерони рӯ то сайд кунӣ оҳӯ

در بیشهٔ شیران رو تا صید کنی آهو

Дар маҷлиси султони рӯи вази бодаи султони чаш

در مجلس سلطان رو وز بادهٔ سلطان چش

Ҳар сӯии яке соқӣ бо бодаи роўоқӣ

هر سوی یکی ساقی با بادهٔ راواقی

Ҳар гӯшаи яке мутриби ширини зқну ма вааш

هر گوشه یکی مطرب شیرین ذقن و مه‌وش

Аз ёри ҳамеи пурсӣ ки идӣ ва ё ърсӣ

از یار همی پرسی که عیدی و یا عرسی

Ёрб зи куҷои дории ин дабдаба ва ин каш

یارب ز کجا داری این دبدبه و این کش

Дар шаш ҷҳаҳи олами он шер куҷо гунҷад

در شش جهة عالم آن شیر کجا گنجد

Он панҷаи шеронаи берун буд аз ҳар шаш

آن پنجهٔ شیرانه بیرون بود از هر شش

Хуршед бисӯзанд ма низ кунад хушкӣ

خورشید بسوزاند مه نیز کند خشکی

Аз раши алайҳими дони ин шаъшаа ва ин раш

از رش علیهم دان این شعشعه و این رش

Нурӣ ки зи завқ ӯ ҷони маст абад монад

نوری که ز ذوق او جان مست ابد ماند

Андар нарасад валлоҳи хуршеди ту дар гардиш

اندر نرسد والله خورشید تو در گردش

Чун ғарқам чун гӯям акнӯн сифати Ҷайҳун

چون غرقم چون گویم اکنون صفت جیحون

То буд серум берун мегуфт лабами хуши хуш

تا بود سرم بیرون می‌گفت لبم خوش خوش

То ту нашӯй моҳии ин шат накунад ғарқат

تا تو نشوی ماهی این شط نکند غرقت

Ҷузи гулбуни ахзарро раҳ нест дарин мръш

جز گلبن اخضر را ره نیست درین مرعش

Шарҳӣ ки бигуфт инро он хусрав бе ҳамто

شرحی که بگفت این را آن خسرو بی‌همتا

Чун гӯйӣ ва чун ҷӯии лои иктбу лои инқш

چون گویی و چون جویی لا یکتب و لا ینقش