Ҳад ва андоза надорад нолаҳоу оҳ ро

حد و اندازه ندارد ناله‌ها و آه را

Чун намояди Юсуфи ман аз занахи он чоҳ ро

چون نماید یوسف من از زنخ آن چاه را

Роҳ ҳастӣ каси набардӣ гарна нур рӯй ӯ

راه هستی کس نبردی گرنه نور روی او

Равшан ва пайдо накардӣ ҳамчуи рӯзи он роҳ ро

روشن و پیدا نکردی همچو روز آن راه را

Чун маи моро набошад дар ду олами шабаҳ ва мисл

چون مه ما را نباشد در دو عالم شبه و مثل

Хок бар фарқи мушаббаҳи боди мари ашбоаҳ ро

خاک بر فرق مشبه باد مر اشباه را

Ишқ ӯ ҷоҳам басаст дар ҳар ду олами пас дилам

عشق او جاهم بس است در هر دو عالم پس دلم

Май брўбд аз сарои ваҳми худ ҳам ҷоҳ ро

می‌بروبد از سرای وهم خود هم جاه را

Моҳ агар саҷда наёрад пеш рӯй он муҳим

ماه اگر سجده نیارد پیش روی آن مهم

Рӯи сиёҳ ҳар ду олами дони ту рӯй моҳ ро

رو سیاه هر دو عالم دان تو روی ماه را

Ҳеҷ кас бо сад басирати зарраи ншносдш

هیچ کس با صد بصیرت ذرهٔ نشناسدش

Гарчи пеш шаҳ нишинад чун наёбади шоҳ ро

گرچه پیش شه نشیند چون نیابد شاه را

Мари шақоватҳои доимро дарунам ошиқаст

مر شقاوتهای دایم را درونم عاشقست

Чун бидон майласт он ҷони пурвирди ахи воа ро

چون بدان میلست آن جان پرورد اخ واه را

Бандагон бисёр оянду раванд бар даргааш

بندگان بسیار آیند و روند بر درگهش

Лек остон дараш лозим буд даргоҳ ро

لیک آستان درش لازم بود درگاه را

Остонаши чашм ман шуд ҷони ман чун коҳи гашт

آستانش چشم من شد جان من چون کاه گشت

Каҳрабоӣ ишқаш рибоед ҳар замони он коҳ ро

کهربای عشقش رباید هر زمان آن کاه را

эй худованди шамси дайн ногоҳ бхром аз сӯй

ای خداوند شمس دین ناگاه بخرام از سوی

Кини дилам дар хоб мебинад чунон ногоҳ ро

کین دلم در خواب می‌بیند چنان ناگاه را

Гашта ман зеру зибр аз сарсари ҳиҷрони ту

گشته من زیر و زبر از صرصر هجران تو

То бубинам рӯй ту бадтар шавам печон шавам

تا ببینم روی تو بدتر شوم پیچان شوم

Дрнгри андари рухи ман то бибинӣ хеш ро

درنگر اندر رخ من تا ببینی خویش را

Дрнгри рухсори ин девона бехеш ро

درنگر رخسار این دیوانهٔ بی‌خویش را

Ишқи ман холӣу боқиро ба зер хок кард

عشق من خالی و باقی را به زیر خاک کرد

Он гузаштаи ёд норад нанигарад мари пеш ро

آن گذشته یاد نارد ننگرد مر پیش را

То зи мӯӣ ӯ дар овезон шудаст ин ҷони ман

تا ز موی او در آویزان شدست این جان من

Фарқ накунад ин дили ман нӯшроу неш ро

فرق نکند این دل من نوش را و نیش را

Риши дилҳои ҳамаи сиҳҳати пазирад дар нишон

ریش دلهای همه صحت پذیرد در نشان

Гар бибинад риши эшон давлати ин риш ро

گر ببیند ریش ایشان دولت این ریش را

Садақа кун васли длороми ҷаҳони имрӯзи худ

صدقه کن وصل دلارام جهان امروز خود

Ончунон сидқоти аўлитри чунин дарвеш ро

آنچنان صدقات اولیتر چنین درویش را

Гар набинад равиши тарсо бар дарди зуннор ро

گر نبیند روش ترسا بر درد زنار را

Вар мусулмон бинадаш оташ занад мари кеш ро

ور مسلمان بیندش آتش زند مر کیش را

Ваҳм кӣ дорад азон сӯии ҷаҳон зу огаҳӣ

وهم کی دارد ازان سوی جهان زو آگهی

Каз тафаккур ҷон бисӯзад ақли дурандеш ро

کز تفکر جان بسوزد عقل دوراندیش را

Гар гузар дорад зи лутфаши сӯии қҳрстонҳо

گر گذر دارد ز لطفش سوی قهرستانها

Пуршукр гардад даҳони мари таркишу таркяш ро

پرشکر گردد دهان مر ترکش و ترکیش را

Гар ту ин маъшуқаро бо перҳангирӣ канор

گر تو این معشوقه را با پیرهن گیری کنار

Бе кноити гӯи лақаби ту он раисии пеш ро

بی‌کنایت گو لقب تو آن رئیسی پیش را

Он худованди шамси дайнро ҷони басӣ лоба кунад

آن خداوند شمس دین را جان بسی لابه کند

Мунтазири ҷон бар лаби ман аз паии оряш ро

منتظر جان بر لب من از پی آریش را

эй барои офтобат фитна гашта офтоб

ای برای آفتابت فتنه گشته آفتاب

Рӯй сурхи ман тӯй аз рӯй зардами рӯи мтоб

روی سرخ من توی از روی زردم رو متاب