Шаби маст ёр будам ва дарҳоиҳои ӯ

شب مست یار بودم و در های های او

Ҳайрони он ҷамоли хушу шиўҳоӣ ӯ

حیران آن جمال خوش و شیوهای او

Гуҳ даст мезадам ки зиҳии вақти рӯзгор

گه دست می‌زدم که زهی وقت روزگار

Гуҳ маст мефитодам бар хоки пой ӯ

گه مست می‌فتادم بر خاک پای او

Ҳафт осмони зи ишқи муъаллақи занон ӯ

هفت آسمان ز عشق معلق زنان او

Фарбеҳ шудаи зи ҷоми хуши ҷонФзоӣ ӯ

فربه شده ز جام خوش جانفزای او

Дар ҳушҳо фитодаи нҳоёти биҳшӣ

در هوشها فتاده نهایات بیهشی

Дар гӯшҳо фитодаи срири салоӣ ӯ

در گوشها فتاده صریر صلای او

Ҳар барраи гӯши шери гирифтаи зи адл ӯ

هر بره گوش شیر گرفته ز عدل او

Ҳар зарраи кушодаи даҳон дар саноӣ ӯ

هر ذره گشاده دهان در ثنای او

Ҳарҷо вафост ҳосил , ва ҳарҷо ки бўолўФост

هرجا وفاست حاصل، و هرجا که بوالوفاست

Бгдохтаҳи зхҷлту шарми вафоӣ ӯ

بگداخته زخجلت و شرم وفای او

Чашмат заъиф мешавад аз Фрси офтоб

چشمت ضعیف می‌شود از قرص آفتاب

Сад ҳамчуи офтоби заъиф аз лақоӣ ӯ

صد همچو آفتاب ضعیف از لقای او

Чандон буд заъиф ки як рӯзи чашм ро

چندان بود ضعیف که یک روز چشم را

Серума кашад ба лутфу карами тўтёӣ ӯ

سرمه کشد به لطف و کرم توتیای او

Он нақдҳои қалб ки биниҳода ба пеш

آن نقدهای قلب که بنهادهٔ به پیش

Чун жиўаҳ май тпнди паии кимиёӣ ӯ

چون ژیوه می‌طپند پی کیمیای او

Ҳар сут май кашанди хаёлоти он ва ин

هر سوت می‌کشند خیالات آن و این

Валлоҳ кушанда нест ба ҷузи иқтизоӣ ӯ

والله کشنده نیست به جز اقتضای او

Ҳаряк чу киштӣем ки барҳам ҳаме занем

هریک چو کشتییم که برهم همی زنیم

Баҳри карам вай омад ва мо ошноӣ ӯ

بحر کرم وی آمد و ما آشنای او

Ҷонами диҳӣ вале накашӣ , вар кашӣ бигӯ

جانم دهی ولی نکشی، ور کشی بگو

Ман борҳо гзордаҳам хунбҳои ӯ

من بارها گزارده‌ام خونبهای او

Фаръи анояти ту буд кӯшиши мурӣд

فرع عنایت تو بود کوشش مرید

Фаръи дуои тести ҳнину дуоӣ ӯ

فرع دعای تست حنین و دعای او

Бар буии оби тести варо дар сароби майл

بر بوی آب تست ورا در سراب میل

Бар буии нақди тести сӯии қалби рой ӯ

بر بوی نقد تست سوی قلب رای او

Чун тоҷи ишқ бар сари тест эй мурӣди сидқ

چون تاج عشق بر سر تست ای مرید صدق

Сармаст май хиром ба зери ливоӣ ӯ

سرمست می‌خرام به زیر لوای او

Имсоли соли ъушрату волт дар устуво

امسال سال عشرت و ولت در استوا

эй шоди онкасӣ ки буд толеъаш чу мо

ای شاد آنکسی که بود طالعش چو ما

Даф май хариди Зуҳрау барҳами ҳамеи ниҳод

دف می‌خرید زهره و برهم همی نهاد

наме сохт чангро сару паҳлуу грдно

می‌ساخت چنگ را سر و پهلو و گردنا

Дар табъ май ниҳоди ҳазорон хурӯши ҷӯш

در طبع می‌نهاد هزاران خروش جوش

Дар ноӣ неи ниҳоди зи анфоси худ наво

در نای نی نهاد ز انفاس خود نوا

Бунёди ъшртӣ ки ҷаҳони он надида аст

بنیاد عشرتی که جهان آن ندیده است

Хуршедро чаҳ кор ба ҷузи гармӣу зё ? !

خورشید را چه کار به جز گرمی و ضیا؟!

Имсоли соли тест , агар Зуҳраи толеъӣ

امسال سال تست، اگر زهره طالعی

Зуҳра ҷинӣ бибаст азин муждаи дасту по

زهره جنی ببست ازین مژده دست و پا

Хон абад , ниҳоди худоу асоси нав

خوان ابد، نهاد خدا و اساس نو

Ман сол ва моҳ гуфтам , аз ғайрати худо

من سال و ماه گفتم، از غیرت خدا

эй шоҳ , кажниҳода аз мастии он кулоҳ

ای شاه، کژنهادهٔ از مستی آن کلاه

Чандон гарав шавад ба хароботи мо қабо ?

چندان گرو شود به خرابات ما قبا؟

Ҷонҳо фано шаванд зи ҷоми худои хеш

جانها فنا شوند ز جام خدای خویش

зи андешаи бози руста ва аз ҷангу моҷаро

ز اندیشه باز رسته و از جنگ و ماجرا

Гуяд ки : « чун бадят дарон ғурбати дароз »

گوید که: « چون بدیت دران غربت دراز »

Гӯйанд : « ончунон ки буд дард бе даво

گویند : « آنچنان که بود درد بی‌دوا

Чун моҳёни тпон шуда бар регҳои гарм

چون ماهیان طپان شده بر ریگهای گرم

Маҳҷӯр аз лақои ту эй моҳи кибриё

مهجور از لقای تو ای ماه کبریا

Дар баҳр зодаем ва ба хушкӣ фитодаем »

در بحر زاده‌ایم و به خشکی فتاده‌ایم »

эй зодаи вафоаши ту чунӣ дарин ҷафо ?

ای زادهٔ وفاش تو چونی درین جفا؟

Миннати худои рост ки бозомадӣ ба баҳр

منت خدای راست که بازآمدی به بحر

Чун суфиён бабанд лаб аз зикри момзӣ

چون صوفیان ببند لب از ذکر مامضی

Зеро ки зикри ваҳшати ҳам вҳштисти нав

زیرا که ذکر وحشت هم وحشتیست نو

Гуфтани зи баъди сулҳ : « чунин гуфта маро »

گفتن ز بعد صلح: « چنین گفتهٔ مرا »

Дар базми авлиё на шукуфа на арбадаи сет

در بزم اولیا نه شکوفه نه عربده‌ست

Дар хирмани худоӣ , на рхссту неи ғло

در خرمن خدای، نه رخصست و نی غلا

Онҷои съодтист ки онро қиёс нест

آنجا سعادتیست که آن را قیاس نیست

Ҳар лаҳзаи нав ба нави мтроқисти аҷтбо

هر لحظه نو به نو متراقیست اجتبا

Дар равзаи раёҳин май гирди чапу рост

در روضهٔ ریاحین می‌گرد چپ و راست

Гули даста бастан ту надонам паии крост

گل دسته بستن تو ندانم پی کراست

Гули даста дар ҳавои ъФн пойдор нест

گل دسته در هوای عفن پایدار نیست

Онро кашӣдан ин сӯ , ҳам ҳайф ва ҳам хатост

آن را کشیدن این سو، هم حیف و هم خطاست

Занҷири бсклд , басӯии асл худ равад

زنجیر بسکلد، بسوی اصل خود رود

Зеро ки парваридаи он муътадил ҳавост

زیرا که پروریدهٔ آن معتدل هواست

ӣнҷо қабоаш монад , яъне иборатӣ

اینجا قباش ماند، یعنی عبارتی

Аммо қабои Юсуф , длро чу тўтёст

اما قبای یوسف، دلرا چو توتیاست

Ҳин ҷаҳд кун ту низ , ки берун кунӣ қабо

هین جهد کن تو نیز، که بیرون کنی قبا

Дар баҳр , беқабо шуданат шарт ошност

در بحر، بی‌قبا شدنت شرط آشناست

эй марди як қабо , ту қабо бар қабо мапуаш

ای مرد یک قبا، تو قبا بر قبا مپوش

Гар баҳре , таҷаммулу пӯшиши турои ърост

گر بحریی، تجمل و پوشش ترا عراست

АлФқр фахр гуфт расӯли худои азин

الفقر فخر گفت رسول خدای ازین

Сбоҳи Фҳлу шоҳи сбоҳоти мстФост

سباح فحل و شاه سباحات مصطفاست

Киштӣ ки дошт , ҳам з барои авом дошт

کشتی که داشت، هم ز برای عوام داشت

Баҳри пиёда чу пиёдаи шӯй , сахост

بهر پیادهٔ چو پیاده شوی، سخاست

Аммо дағал басӣаст , ту киштӣ шинос бош

اما دغل بسیست، تو کشتی شناس باش

Зеро ки кор дунё саҳарасту симёст

زیرا که کار دنیا سحرست و سیمیاست

Дунё чу каҳрабосту ҳама ки рибоед ӯ

دنیا چو کهرباست و همه که رباید او

Гандум ки мағз дорад , фориғ з каҳрабост

گندم که مغز دارد، فارغ ز کهرباست

Ҳркўи сафар ба баҳр кунад дар сафина аш

هرکو سفر به بحر کند در سفینه‌اش

ӯ сокину раванда ва ҳамроҳ анбиёст

او ساکن و رونده و همراه انبیاست

Дар нон басӣ бирафтӣ , дар об ҳам бирав

در نان بسی برفتی، در آب هم برو

Аз баъди сайри оби яқин мФршт самост

از بعد سیر آب یقین مفرشت سماست

Зини сони тибқи тибқ , мутаъолии ҳамеи шӯй

زین‌سان طبق طبق، متعالی همی شوی

Аммо ълои мартабаи ҷузи сӯрати ълост

اما علای مرتبه جز صورت علاست

Ин раҳи чунин дароз ба икдм муяссараст

این ره چنین دراز به یکدم میسرست

Ин равза давр нест , чу раҳбар туро ризост

این روضه دور نیست، چو رهبر ترا رضاست

Оре , дарозу кӯтаҳ дар олам танаст

آری، دراز و کوته در عالم تنست

Аммо бар худо , на сабоҳасту неи мсост

اما بر خدا، نه صباحست و نی مساست