эй дариғо ки шаб омад ҳама гаштем ҷудо

ای دریغا که شب آمد همه گشتیم جدا

Хунаки онро ки ба шаби ёр ва рафиқаст худо

خنک آن را که به شب یار و رفیقست خدا

Ҳама хуфтанд ва фитоданд ба як сӯ чу ҷамод

همه خفتند و فتادند به یک‌سو چو جماد

Ту нхспии ҳиллае шоҳи ҷаҳони мӯниси мо

تو نخسپی هله ای شاه جهان مونس ما

Ҳин мхспид ки шаби шоҳи ҷаҳони базми ниҳод

هین مخسپید که شب شاه جهان بزم نهاد

намекашад то ба саҳаргоҳи шуморо ки сало

می‌کشد تا به سحرگاه شما را که صلا

Бар ҷаҳанда шуда ҳар хуфтаи зи ҷазби карамаш

بر جهنده شده هر خفته ز جذب کرمش

Чун гулистони зи сабоу бача аз завқи сабо

چون گلستان ز صبا و بچه از ذوق صبا

Шаб нахурдӣ ба саҳари ашкам ӯ пар будӣ

شب نخوردی به سحر اشکم او پر بودی

Мустафоро ва бигуфтӣ ки шудам заифи ризо

مصطفی را و بگفتی که شدم ضیف رضا

Карда омоси зи астодни шаби пои расӯл

کرده آماس ز استادن شب پای رسول

То қабо чок заданд аз сҳрши аҳли қабо

تا قبا چاک زدند از سهرش اهل قبا

Не ки мстқблу мозии гунаҳати мғФўрст

نی که مستقبل و ماضی گنهت مغفورست

Гуфт кини ҷӯшаш ишқаст на аз хавфу раҷо

گفت کین جوشش عشق است نه از خوف و رجا

Бод рӯҳаст ки ин хоки баданро бардошт

باد روحست که این خاک بدن را برداشت

Хок афтод ба шаб чун шуд азуи боди ҷудо

خاک افتاد به شب چون شد ازو باد جدا

Боди азин хок ба шаб низ намедорад даст

باد ازین خاک به شب نیز نمی‌دارد دست

Ишқҳо дорад бо хоки ман ин боди ҳаво

عشقها دارد با خاک من این باد هوا

Бесаботаст яқини бод вафояш набӯд

بی‌ثباتست یقین باد وفایش نبود

Бевафоро кунад ин ишқи ҳамаи кони вафо

بی‌وفا را کند این عشق همه کان وفا

Он сифати каши талабии сар ба такаббури бикашад

آن صفت کش طلبی سر به تکبر بکشد

Ишқ орад бидамӣ дар талабу толи бақо

عشق آرد بدمی در طلب و طال بقا

Одамӣ ҷӯяд пайвастаи кашу пари ҳунарӣ

آدمی جوید پیوسته کش و پر هنری

Ишқ ояд диҳадаш мастӣу зеру зибрӣ

عشق آید دهدش مستی و زیر و زبری

Дил чун санг дар онаст ки гавҳар гардад

دل چون سنگ در آنست که گوهر گردد

Ишқ фориғ кунадаш аз гуҳар ва бе гуҳарӣ

عشق فارغ کندش از گهر و بی‌گهری

Ҳирс хоҳад ки бшоҳони карами дрбоФд

حرص خواهد که بشاهان کرم دربافد

Лўлён чу бибинад шавад ӯ ҳам сафарӣ

لولیان چو ببیند شود او هم سفری

Лўлённди дарин шаҳр ки дилҳо дузданд

لولیانند درین شهر که دلها دزدند

Чашми азин халқ бабандӣ чу даришон нигарӣ

چشم ازین خلق ببندی چو دریشان نگری

Чашми масташ чу кунад қасди шикори дили ту

چشم مستش چو کند قصد شکار دل تو

Дили нигаҳи дорӣ ва судат накунад чора гарӣ

دل نگه داری و سودت نکند چاره‌گری

Ошиқонанд туро дар кнФи ғайби ниҳон

عاشقانند ترا در کنف غیب نهان

Гар ту , бинӣ накунӣ , аз ғамашони буии барӣ

گر تو، بینی نکنی، از غمشان بوی بری

Оби хушро чаҳ хабар аз ҳсроти ташна

آب خوش را چه خبر از حسرات تشنه

Юсуфонро чаҳ хабар аз намаку хуши писарӣ

یوسفان را چه خبر از نمک و خوش پسری

Сару сарвар чу ки бо тест чаҳ саргардонӣ

سر و سرور چو که با تست چه سرگردانی

Ҷони андеша чу бо тест чаҳ андешаи дарӣ

جان اندیشه چو با تست چه اندیشه دری

Гар туро даст диҳад он ма аз даст рӯй

گر ترا دست دهد آن مه از دست روی

Вари туро роҳ занад он парӣ мо биппарӣ

ور ترا راه زند آن پری ما بپری

Чун туро гарм кунад шъшъҳои хуршед

چون ترا گرم کند شعشعهای خورشید

Фориғи оеи зи рисолоти насими саҳарӣ

فارغ آیی ز رسالات نسیم سحری

Вари саломии шинавӣ аз ду лаби Юсуфи Миср

ور سلامی شنوی از دو لب یوسف مصر

Шукри андари шукри андари шукри андари шукрӣ

شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکری

Дузди андешаи бадро сӯй зиндон оред

دزد اندیشهٔ بد را سوی زندان آرید

Даст ӯ сахт бабандед ва ба девон оред

دست او سخت ببندید و به دیوان آرید

Шаҳнаи ақл агар молаши дуздони надиҳад

شحنهٔ عقل اگر مالش دزدان ندهد

Шаҳнаро ҳам бкшонид ва ба султон аред

شحنه را هم بکشانید و به سلطان ارید

Ташнагонро басӯии об салое бизанед

تشنگان را بسوی آب صلایی بزنید

Тӯтӣонро ба карам дар шкрстон оред

طوطیان را به کرم در شکرستان آرید

Базм омасту шаҳаншоҳ чунин гуфт ки : « зуд

بزم عامست و شهنشاه چنین گفت که: « زود

Соқёнро ҳама дар маҷлис мисатон оред »

ساقیان را همه در مجلس مستان آرید »

намерасад аз чап ва аз рости тибқҳои нисор

می‌رسد از چپ و از راست طبقهای نثار

Ним ҷонӣ чаҳ буд ҷон фаровон оред

نیم جانی چه بود جان فراوان آرید

Ҳарчӣ оред агар мурда буд ҷон ёбад

هرچه آرید اگر مرده بود جان یابد

Аллоҳи аллоҳ ки ҳамаи рӯ ба чунин ҷон оред

الله الله که همه رو به چنین جان آرید

Давр иқбол раседу лаб давлат хандид

دور اقبال رسید و لب دولت خندید

То бкии дардисару дида гирён оред

تا بکی دردسر و دیدهٔ گریان آرید

Ҳркӣ дил дорад ойӣна кунад он дил ро

هرکی دل دارد آیینه کند آن دل را

Оина ҳадя бидон Юсуф канъон оред

آینه هدیه بدان یوسف کنعان آرید

Бикшоданд хазинаи ҳамаи халъати пӯшед

بگشادند خزینه همه خلعت پوشید

Мустафо боз биёмад ҳама имон оред

مصطفی باز بیامد همه ایمان آرید

Дастҳоро ҳама дар домани хуршеди занед

دستها را همه در دامن خورشید زنید

Ҳамаи ҷамъият азон зулф парешон оред

همه جمعیت ازان زلف پریشان آرید

Андарин млҳмаҳи нусрати ҳама бо теғ худост

اندرین ملحمه نصرت همه با تیغ خداست

Аз ғиноеми ҳамаи Иблис мусулмон оред

از غنایم همه ابلیس مسلمان آرید