Шоҳаншаҳи мое туу бклрбки мое

شاهنشه مایی تو و بگلربک مایی

Ҳарҷо ки гурезӣ , бар мо бози биёе

هرجا که گریزی، بر ما باز بیایی

Гар шахс ту ӣнҷост ман аз роҳи замирӣ

گر شخص تو اینجاست من از راه ضمیری

Май бинмт эй ишваи даҳ мо ки куҷое

می‌بینمت ای عشوه ده ما که کجایی

Онҷо ки брстсти дарахти ту ватани соз

آنجا که برستست درخت تو وطن‌ساز

Зеро зи сўлсти туро рӯҳ физойӣ

زیرا ز اصولست ترا روح‌فزایی

Барпояи тахти шаҳи шоҳон ба суҷуди ой

برپایهٔ تخت شه شاهان به سجود آی

То боз раҳад ҷони ту аз нанги гадоӣ

تا باز رهد جان تو از ننگ گدایی

Вайрона ба ҷғдон бигзор ва сафарӣ кун

ویرانه به جغدان بگذار و سفری کن

Бозои бкаҳи қофи таҷаллӣ , ки ҳумое

بازآ به که قاف تجلی، که همایی

Инҳо ҳама бигузашт биё , эй шаҳи хубон

اینها همه بگذشت بیا، ای شه خوبان

Костўни ҳаётии ту ,у қандили сарое

کاستون حیاتی تو و قندیل سرایی

Хуоне биниҳоданду дарии бозгшоднд

خوانی بنهادند و دری بازگشادند

Мастонаи дрои зуд , чаҳ мавқуфи салое ? !

مستانه درآ  زود، چه موقوف صلایی؟!

Гар ҷмлҳъи ҷаҳони шамъ ва май ва нӯш бигирад

گر جمله جهان شمع و می و نوش بگیرد

Савдоӣ дигар дорад махмури худоӣ

سودای دگر دارد مخمور خدایی

Андари қафас ар дона ва обаст фаровон

اندر قفس ار دانه و آبست فراوان

Кӯи тантанау дабдабаи мурғи ҳавоӣ ?

کو طنطنه و دبدبهٔ مرغ هوایی؟

Ин ҳам бигузашт , эй ки зи ту ҳеҷ гузар нест

این هم بگذشت، ای که ز تو هیچ گذر نیست

Сғроқи вафои гир , ки султони вафое

سغراق وفا گیر، که سلطان وفایی

Он соғари шоҳона мардона бигардон

آن ساغر شاهانهٔ مردانه بگردان

То гардад ҷонҳо хушу ҷонбозу Бақоӣ

تا گردد جانها خوش و جانباز و بقایی

На бодаи длшўр ва на афшурдаи ангур

نه باده دلشور و نه افشردهٔ انگور

Аз даст худо омад , вази хнби атое

از دست خدا آمد، وز خنب عطایی

эй чашми ману чашми ду олам ба ту равшан

ای چشم من و چشم دو عالم به تو روشن

Додӣ ба яке соғарам аз марги раҳоӣ

دادی به یکی ساغرم از مرگ رهایی

эй маст шудау омада , ки зоҳиди вақтам

ای مست شده و آمده که زاهد وقتم

эй ранги руху чашм хушат дода гўоиӣ

ای رنگ رخ و چشم خوشت داده گوایی

Ҷон шод бидонаст ки яктост дарин ишқ

جان شاد بدانست که یکتاست درین عشق

Ҳарчанд гарав гардад дастор ва ду тоӣ

هرچند گرو گردد دستار و دو تایی

эй маст шуда аз ?назарети исму мсмо

ای مست شده از نظرت اسم و مسما

Ваии тӯтӣ ҷон гашта зи лабаоти шкрхо

وی طوطی جان‌گشته ز لبهات شکرخا

Моро чаҳ азин қисса ки гов омад ва хар рафт

ما را چه ازین قصه که گاو آمد و خر رفت

Ҳин вақт латифаст , аз он арбадаи бозо

هین وقت لطیفست، از آن عربده بازآ

эй шоҳи ту шоҳӣ кун ва ороста кун базм

ای شاه تو شاهی کن و آراسته کن بزم

эй ҷон ва вале неъмат ҳар Вомиқу узро

ای جان و ولی نعمت هر وامق و عذرا

Ҳам дояи ҷонҳое ва ҳам ҷӯй майу шер

هم دایه جانهایی و هم جوی می و شیر

Ҳам ҷинати Фирдавсӣ ва ҳам сидраи хзро

هم جنت فردوسی و هم سدرهٔ خضرا

Ҷузи ин бнгўиим , вагар низ бигӯем

جز این بنگوییم، وگر نیز بگوییم

Гӯйанд хасисон ки : « маҳоласту ълоло »

گویند خسیسان که: « محالست و علالا »

Хоҳӣ ки бигӯем , бидиҳ ҷоми сабӯҳӣ

خواهی که بگوییم، بده جام صبوحی

То чарх бирақс ояд ва сад Зуҳраи Заҳро

تا چرخ برقص آید و صد زهرهٔ زهرا

Ҳарҷо туршӣ бошад андари ғами дунё

هرجا ترشی باشد اندر غم دنیا

намеғаррад ва май пурд аз анҷои дили мо

می‌غرد و می‌پرد از آن جای دل ما

Бархезу бахилона дар хонаи фурӯбанд

برخیز و بخیلانه در خانه فروبند

Конҷо ки тӯй хона шавад гулшану саҳро

کانجا که تویی خانه شود گلشن و صحرا

Ин маи з куҷо омад ва ин рӯй чаҳ рӯйаст ?

این مه ز کجا آمد و این روی چه رویست؟

Ин нури хдоисти табораку тъоло

این نور خدایست تبارک و تعالا

Ҳам қодир ва ҳам фахри ва ҳам аввалу охир

هم قادر و هم فاخر و هم اول و آخر

Аввали ғаму савдо ва бихаред Байзо

اول غم و سودا و به آخر ید بیضا

Он дил ки нлрзидт ва он чашм ки нагирист

آن دل که نلرزیدت و آن چشم که نگریست

Ёрб , хабараши даҳ ту азин айшу тамошо

یارب، خبرش ده تو ازین عیش و تماشا

То шед برارد ба сар кӯҳ барояд

تا شید برآرد به سر کوه برآید

Фарёди برارد ки тмнити таманно

فریاد برآرد که تمنیت تمنا

Нгзордши он ишқ ки сар низ бухорад

نگذاردش آن عشق که سر نیز بخارد

Шобоши зиҳии силсилаи ҷазбу тақозо

شاباش زهی سلسلهٔ جذب و تقاضا

Дар шаҳр чу ман гӯли магар ишқ надидаст ?

در شهر چو من گول مگر عشق ندیدست؟

Ҳар лаҳза маро гирад ин ишқи зи боло

هر لحظه مرا گیرد این عشق ز بالا

Ҳар дод ва гирифтӣ ки з болост латифаст

هر داد و گرفتی که ز بالاست لطیفست

Гар содиқ ва ҷадаст вагар ишвау тибо

گر صادق و جدست و گر عشوه و تیبا

Бар дилбари мо ҳеҷ касеро мФзоиид

بر دلبر ما هیچ کسی را مفزایید

Монандаи ӯ нест касе , жожи мхоиид

مانندهٔ او نیست کسی، ژاژ مخایید

Вар зонк шуморо халал ва айб намӯдаст

ور زانک شما را خلل و عیب نمودست

Он оина пок омад , маъюби шмоиид

آن آینه پاک آمد، معیوب شمایید

Бастаи сети магари равзани ин хонаи дунё

بسته‌ست مگر روزن این خانهٔ دنیا

Хуршеди баромад , ҳилла , бар боми броиид

خورشید برآمد، هله، بر بام برآیید

Равзан чу кушода набӯд хона чу гӯраст

روزن چو گشاده نبود خانه چو گورست

Теша ҷиҳат чист чу равзан накушоед ?

تیشه جهت چیست چو روزن نگشایید؟

Огоҳ чу набавӣати зи оғозу зи охир

آگاه چو نبویت ز آغاز و ز آخر

Чун гӯии бғлтид ки хуш бесар ва пойед

چون گوی بغلتید که خوش بی‌سر و پایید

Таслим шуда дар хами чавгони илоҳӣ

تسلیم شده در خم چوگان الهی

Гар дар тарабу шодӣ ва ,гар раҳни блоиид

گر در طرب و شادی و گر رهن بلایید

Дар хнби ҷаҳони ҳамчуи ъсириди гирифтор

در خنب جهان همچو عصیرید گرفتار

Чун нек Биҷӯшед , азин хнби броиид

چون نیک بجوشید، ازین خنب برآیید

эй ҳоҷатҳое ки ътохўоаҳи шдстид

ای حاجتهایی که عطاخواه شدستید

Охир бахуд ойед , шумо айни ътоиид

آخر بخود آیید، شما عین عطایید

Дар ишқи лқоииди шабу рӯз ва хабар нест

در عشق لقایید شب و روز و خبر نیست

Идроки шуморо , ки шумо нури лқоиид

ادراک شما را که شما نور لقایید

Ҷӯии аҷаб ва ту зи ҳамаи чизи аҷабтар

جویی عجب و تو ز همه چیز عجبتر

Он бўолъҷбонид ки шоҳеду гадоӣад

آن بوالعجبانید که شاهید و گدایید