эй бонгу салои он ҷаҳонӣ

ای بانگ و صلای آن جهانی

эй омада то маро бихонӣ

ای آمده تا مرا بخوانی

Мо мунтазири дами ту будем

ما منتظر دم تو بودیم

Шодо , ки расӯли ломаконӣ

شادآ، که رسول لامکانی

Ҳин , қиссаи он баҳор баргӯ

هین، قصهٔ آن بهار برگو

Чун тӯтии он шкрстонӣ

چون طوطی آن شکرستانی

Афсурдаи шудем ва зард гаштем

افسرده شدیم و زرد گشتیم

Аз замзама дам хазоне

از زمزمهٔ دم خزانی

Моро бурҳони зи макри ин пер

ما را برهان ز مکر این پیر

Моро бирасон бидон ҷавонӣ

ما را برسان بدان جوانی

Заҳр омад он шукр , ки ӯ дод

زهر آمد آن شکر، که او داد

Сардӣу фусурдагии нишоне

سردی و فسردگی نشانی

По заҳр биор ва чора кун

پا زهر بیار و چارهٔ کن

Каз дасти шудеми мо , ту доне

کز دست شدیم ما، تو دانی

Зини заҳри гиёҳмони бурун бар

زین زهر گیاهمان برون بر

Ҳам Мӯсои аҳд ва ҳам шабоне

هم موسی عهد و هم شبانی

Пеши ту амонати Шуайбам

پیش تو امانت شعیبم

Моро бачарон ба меҳрбонӣ

ما را بچران به مهربانی

То соҳили баҳру равзаи мо ро

تا ساحل بحر و روضه ما را

Дар пеш кунӣу хуш бароне

در پیش کنی و خوش برانی

То фарбеҳ ва бо нишот гирдем

تا فربه و با نشاط گردیم

Аз сунбулу сӯсани маъонӣ

از سنبل و سوسن معانی

эй чашму чароғи ҳардуи дида

ای چشم و چراغ هردو دیده

Моро бқрўӣ ҷон кашида

ما را بقروی جان کشیده

Моро з қрў меар берун

ما را ز قرو میار بیرون

Нохӯрдаи тамом ,у ночридаҳ

ناخورده تمام، و ناچریده

Лоғар чу ҳилол монад тифлӣ

لاغر چو هلال ماند طفلی

Се моҳи зи шери вои бурӣда

سه ماه ز شیر وا بریده

Бигзор ба лутфи Тифли ҷон ро

بگذار به لطف طفل جان را

Андар бар доя дар хазида

اندر بر دایه در خزیده

Чун нолаи мо ба гӯшт омад

چون نالهٔ ما به گوشت آمد

Онро машумор ношунида

آن را مشمار ناشنیده

Дар лаб , сари шох сахт гирад

در لب، سر شاخ سخت گیرد

Ҳар себ ки ҳаст норасида

هر سیب که هست نارسیده

Аз бим , ки то науфтад аз шох

از بیم، که تا نیفتد از شاخ

Монад безавқу пжмридаҳ

ماند بی‌ذوق و پژمریده

Ҷон нест азон ҷамоди камтар

جان نیست ازان جماد کمتر

Бо дояи ақли баргузӣда

با دایهٔ عقل برگزیده

Се бӯсаи зи ту вазифа дорам

سه بوسه ز تو وظیفه دارم

эй бар рухи ман саҳари гузида

ای بر رخ من سحر گزیده

То сулҳ кунем бар ду , имрӯз

تا صلح کنیم بر دو، امروز

Зеро ки малулӣу рамида

زیرا که ملولی و رمیده

Хомаш , ки Карим дилбараст ӯ

خامش، که کریم دلبرست او

Ахлоқу хисол ӯ ҳамида

اخلاق و خصال او حمیده

Ин нафас ту шуд гунаҳ физойӣ

این نفس تو شد گنه فزایی

Карамии баду гашти аждаҳое

کرمی بد و گشت اژدهایی

Шаби мурдорӣ , ҳароми хорӣ

شب مرداری، حرام خواری

Рӯзи ухуввату дузду жожхоиӣ

روز اخوت و دزد و ژاژخایی

Рӯ дод бихоҳ аз амӣрӣ

رو داد بخواه از امیری

Соҳиби илмӣ , савоб рое

صاحب علمی، صواب رایی

Набӯд балад аз Халифаи холӣ

نبود بلد از خلیفه خالی

Махлуқ кист , бехудоӣ ? !

مخلوق کیست، بی‌خدایی؟!

Ранҷур буд ҷаҳон ба ташвиш

رنجور بود جهان به تشویش

Беадлу сиёсату ливое

بی‌عدل و سیاست و لوایی

Беморӣу иллати ҷаҳон ро

بیماری و علت جهان را

Шамшер буд пасини давое

شمشیر بود پسین دوایی

Ҳангоми ҷиҳод Акбар омад

هنگام جهاد اکبر آمد

Хез эй сӯфӣ , бикун ғзоиӣ

خیز ای صوفی، بکن غزایی

Аз ҷўъи бабри гулӯии шаҳват

از جوع ببر گلوی شهوت

Шӯрида машав ба шўрбоиӣ

شوریده مشو به شوربایی

Тан бошаду ҷон , сахои дарвеш

تن باشد و جان، سخای درویش

Инаст усӯл ҳар сахое

اینست اصول هر سخایی

Бгдоз ба оташаш , ки оташ

بگداز به آتشش، که آتش

Мари хомони рости кӣмёӣ

مر خامان راست کیمیایی

Хомӯш ки нор нур гардад

خاموش که نار نور گردد

Соқӣ шавад оташу саққое

ساقی شود آتش و سقایی