Ҳар рӯзи бгаҳи з дар даройӣ

هر روز بگه ز در درآیی

Бар дасти шароби ошноӣ

بر دست شراب آشنایی

Бар мо хуонеи саломи сӯзон

بر ما خوانی سلام سوزان

ё раб , чаҳ латифу хуш , балое !

یا رب، چه لطیف و خوش، بلایی!

Моро бабрии зи сар ба ишва

ما را ببری ز سر به عشوه

Девона кунӣ , ваҳои ҳоӣ

دیوانه کنی، و های هایی

Моро чаҳ адам , чаҳ ҳаст , чун ту

ما را چه عدم، چه هست، چون تو

Дар нест , вуҷӯд май намое

در نیست، وجود می‌نمایی

Дай карда ҳазор гӯнаи тавба

دی کرده هزار گونه توبه

Бигрифта тариқи порсое

بگرفته طریق پارسایی

Чун бинад тавба рӯй хубат

چون بیند توبه روی خوبت

Донад ки адуии ту баҳоӣ

داند که عدوی تو بهایی

Бигурезад тавбау дил ӯ ро

بگریزد توبه و دل او را

Фрёдкнон , биё , куҷое ?

فریادکنان، بیا، کجایی؟

Гуяд ки : « расед марги тавба

گوید که: « رسید مرگ توبه

Аз тавба дигар мҷуи киёе

از توبه دگر مجو کیایی

Тавба агар аждаҳои нар буд

توبه اگر اژدهای نر بود

эй ишқ , зумурради худоӣ

ای عشق، زمرد خدایی

эй бастаи зи тавбаи бист таркиш

ای بسته ز توبه بیست ترکش

Бустони қадаҳии рҳиқу даракаш

بستان قدحی رحیق و درکش

Зеро ки фазоӣ бе амонаст

زیرا که فضای بی‌امانست

Он зулфи мънбри мушавваш

آن زلف معنبر مشوش

эй шоҳиди вақт , вақти шаҳи рух

ای شاهد وقت، وقت شه رخ

Судат неканд рухи мкрмш

سودت نیکند رخ مکرمش

Бинӣ кардан чаҳ суд дорад ?

بینی کردن چه سود دارد؟

Бо он ки даҳони занӣ чу грбш

با آن که دهان زنی چو گربش

Саҷда куну сари макаш чу Иблис

سجده کن و سر مکش چو ابلیس

Пеши рухи иннигор ма вааш

پیش رخ این نگار مه‌وش

Аз шаш ҷиҳатаст ёри берун

از شش جهت است یار بیرون

Пурнур шудаи зи равиш ҳар шаш

پرنور شده ز روش هر شش

Дилдори имрӯз сахт мастаст

دلدار امروز سخت مستست

Пурфитнау ғуссау мхмш

پرفتنه و غصه و مخمش

Ҷон дорад садҳазори ҳайрат

جان دارد صدهزار حیرت

Аз ҳасани мунаққаши мунаққаш

از حسن منقش منقش

Аз ишқи замини пар аз шақоӣқ

از عشق زمین پر از شقایق

Дар ишқи фалаки чунин манъаш

در عشق فلک چنین منعش

Хомӯшу шароби ишқ кам нӯш

خاموش و شراب عشق کم‌نوش

Эмини шӯ аз иртиошу мръш

ایمن شو از ارتعاش و مرعش

То соқии мо тӯй биорӣ

تا ساقی ما توی بیاری

Куфрасту ҳаром , ҳӯшёрӣ

کفرست و حرام، هوشیاری

эй ақл , агарчӣ баси азизӣ

ای عقل، اگرچه بس عزیزی

Дар маст назар макун ба хорӣ

در مست نظر مکن به خواری

Гар он , дорӣ , накӯ назар кун

گر آن، داری، نکو نظر کن

Кон кӯ дорад , ту он надорӣ

کان کو دارد، تو آن نداری

Гар пои туро бутӣ бигирад

گر پای ترا بتی بگیرد

Икдми нҳлд ки сар ба хорӣ

یکدم نهلد که سر به خاری

Девонаи шӯй ки ту зи савдо

دیوانه شوی که تو ز سودا

Дар реги сиёҳ , тухми корӣ

در ریگ سیاه، تخم کاری

Дар марг ҳаёт дид ориф

در مرگ حیات دید عارف

Чун раст зи дидҳои норай

چون رست ز دیدهای ناری

Нўромду норро фурӯи кишт

نورآمد و نار را فرو کشت

Дайро бикашади дами баҳорӣ

دی را بکشد دم بهاری

Дар чашми ту шаб агарчӣ тираи сет

در چشم تو شب اگرچه تیره‌ست

Дар дида ӯ кунад нҳорӣ

در دیدهٔ او کند نهاری

намегуяд ишқ бо ду чашмаш

می‌گوید عشق با دو چشمش

« мастӣу хушӣу прхморӣ »

« مستی و خوشی و پرخماری »

Бас кардам , то ки ишқ бе ман

بس کردم، تا که عشق بی‌من

Танҳо бикунади сухани гузорӣ

تنها بکند سخن گزاری