Онч дидӣ ту зи дарди дилами афзуди биё

آنچ دیدی تو ز درد دلم افزود بیا

эй санами зуди биёи зуди биёи зуди биё

ای صنم زود بیا زود بیا زود بیا

Суду сармояи ман гар равад бокӣ нест

سود و سرمایهٔ من گر رود باکی نیست

эй ту умри ману сармоя ҳар суди биё

ای تو عمر من و سرمایهٔ هر سود بیا

Мӯниси ҷону дилам бе рухи ту сабрӣ буд

مونس جان و دلم بی‌رخ تو صبری بود

Оташати сабру қарорами ҳамаи брбўди биё

آتشت صبر و قرارم همه بربود بیا

Ғараз аз ҳиҷри ?герати шодӣ душман будаст

غرض از هجر گرت شادی دشمن بودست

Душманам шод шуд ва сахт биёсуд биё

دشمنم شاد شد و سخت بیاسود بیا

Гавҳари ҳардуи ҷаҳон ! гарчи чунин санги дилӣ

گوهر هردو جهان! گرچه چنین سنگ دلی

Оби раҳмати зи дили санг чу багушӯд биё

آب رحمت ز دل سنگ چو بگشود بیا

Нолҳои дилу ҷонро ҷузи ту муҳаррам нест

نالهای دل و جان را جز تو محرم نیست

эй дилам чун ки ва киро ту чу Довӯди биё

ای دلم چون که و که را تو چو داود بیا

Шамси табриз ! магӯ ҳиҷр қазоӣ азаласт

شمس تبریز! مگو هجر قضای ازلست

Кончи хоҳии ту қазо низ ҳамон буд биё

کانچ خواهی تو قضا نیز همان بود بیا

Захми ишқ чу ваеро набӯд ҳеҷ руфӯ

زخم عشق چو ویی را نبود هیچ رفو

Сабр кун ҳеҷ магӯ ҳеҷ магӯ ҳеҷ магӯ

صبر کن هیچ مگو هیچ مگو هیچ مگو

Талаби хона вай кун ки ҳама ишқ дараваст

طلب خانه وی کن که همه عشق دروست

Май ду имрӯзи барин дрбдру кӯй ба кӯ

می‌دو امروز برین دربدر و کوی به کو

эй басои шер ки омухтяши бузи бозӣ

ای بسا شیر که آموختیش بز بازی

Сӯии бозор ки бурҷаи ҳиллаи зираки ҳилла зу

سوی بازار که برجه هله زیرک هله زو

Оби хӯбии ҳама дар ҷӯии ту онгаҳ гӯйӣ

آب خوبی همه در جوی تو آنگه گویی

Бар дар хонаи мо таҳта манеҳ ҷома машав

بر در خانهٔ ما تخته منه جامه مشو

Сиёҳии ғам ар шод шавам маъзӯрам

سیاهی غم ار شاد شوم معذورم

Ки ббрдст аз он зулфи сияҳи як сари мӯ

که ببردست از آن زلف سیه یک سر مو

Рӯбарӯ менагарм вақти маломати бъзўл

روبرو می‌نگرم وقت ملامت بعذول

Ки дарон холи нигари як назар эй ҷони амӯ

که دران خال نگر یک نظر ای جان عمو

Шамси табриз ! чу дар ҷӯии ту ғўтӣ хӯрдам

شمس تبریز! چو در جوی تو غوطی خوردم

Ҷома гум кардам ва худ нест нишон аз лаби ҷӯ

جامه گم کردم و خود نیست نشان از لب جو

зи аввали рӯз ки махмурӣ мисатон бошад

ز اول روز که مخموری مستان باشد

Соғари ишқи маро бар сар дастон бошад

ساغر عشق مرا بر سر دستان باشد

Аз пгаҳи пеши рухи хуби ту раққоси шудем

از پگه پیش رخ خوب تو رقاص شدیم

Ин чунин одат хуршед прессатон бошад

این چنین عادت خورشید پرستان باشد

Лўлӣ дида барон зулф расан ме бозад

لولی دیده بران زلف رسن می‌بازد

Зонк ҷонбозӣ азон рӯй бас осон бошад

زانک جانبازی ازان روی بس آسان باشد

Шукри ту ман з чаҳ рӯ аз бен дандон накунам

شکر تو من ز چه رو از بن دندان نکنم

Каз лаби ту шукрам дар бен дандон бошад

کز لب تو شکرم در بن دندان باشد

эй аҷаби он лаб ӯ то чаҳ диҳад дар дами сулҳ

ای عجب آن لب او تا چه دهد در دم صلح

Чунк дар хашми камӣни бахшиш ӯ ҷон бошад

چونک در خشم کمین بخشش او جان باشد

Адади реги биёбон агарам бошад ҷон

عدد ریگ بیابان اگرم باشد جان

Бидиҳамгар бидиҳии бӯса чаҳ арзон бошад

بدهم گر بدهی بوسه چه ارزان باشد

Шамси табриз ! ба ҷузи ишқи зи ман ҳеҷ мҷу

شمس تبریز! به جز عشق ز من هیچ مجو

Зон касе дод сухани ҷӯ ки сухан дон бошад

زان کسی داد سخن جو که سخن‌دان باشد

эй ғами охири алафи дӯди ту кам нест бирав

ای غم آخر علف دود تو کم نیست برو

Ошиқонем ки моро сар ғам нест бирав

عاشقانیم که ما را سر غم نیست برو

Ғаму андеша ! бирав рӯзии худ беруни ҷӯ

غم و اندیشه! برو روزی خود بیرون جو

Рӯзии мо ба ҷуз аз лутф ва карам нест бирав

روزی ما به جز از لطف و کرم نیست برو

Шодии ҳардуи ҷаҳон ! дар дили ушшоқи азал

شادی هردو جهان! در دل عشاق ازل

Дрмёи кини сари ҳади ҷои ту ҳам нест бирав

درمیا کین سر حد جای تو هم نیست برو

Хуфтаем аз худу бихўд шудаи девонаи азу

خفته‌ایم از خود و بیخود شده دیوانه ازو

Дон ки бар хуфтау девона қалам нест бирав

دان که بر خفته و دیوانه قلم نیست برو

эй ғам ар дами диҳӣ аз маслиҳати охири кор

ای غم ار دم دهی از مصلحت آخر کار

Дили пари оташи мо қобил дам нест бирав

دل پر آتش ما قابل دم نیست برو

Алафи ғам ба яқин олам ҳастӣ бошад

علف غم به یقین عالم هستی باشد

Ҷои осоиши мо ҷуз ки адам нест бирав

جای آسایش ما جز که عدم نیست برو

Шамси табриз агар бекас ва муфрад бошад

شمس تبریز اگر بی‌کس و مفرد باشد

Офтобаст варои хайл ва ҳашам нест бирав

آفتابست ورا خیل و حشم نیست برو