Ҳилла нӯш кун шаробӣ , шудаи оташӣ ба тезӣ

هله نوش کن شرابی، شده آتشی به تیزی

Сӯии ман биёу бустони бадви даст , то нарезӣ

سوی من بیا و بستان بدو دست، تا نریزی

Қадаҳ ва май гузида , зи кафи худои расида

قدح و می گزیده، ز کف خدا رسیده

Чу хурӣ , чунон беафтӣ ки ба ҳашар бар нахезӣ

چو خوری، چنان بیفتی که به حشر بر نخیزی

Ва агар кашии ту гардан , з майу шароб хӯрдан

و اگر کشی تو گردن، ز می و شراب خوردن

Даҳумат ба қаҳр хӯрдан , ту зи ман куҷои гурезӣ ? !

دهمت به قهر خوردن، تو ز من کجا گریزی؟!

Брбўди ҷоми меҳраш , чу ту сад ҳазор саркаш

بربود جام مهرش، چو تو صد هزار سرکش

Бустони қадаҳ , назар кун , ки ту бо кӣ май ситезӣ

بستان قدح، نظر کن، که تو با کی می‌ستیزی

Шаҳи хуши изорро байн , ки гирифт бодаи бахше

شه خوش‌عذار را بین، که گرفت باده بخشی

Сари зулфи ёрро байн , ки гирифт машки безӣ

سر زلف یار را بین، که گرفت مشک بیزی

Чу з худ бирафт соқӣ , бидиҳад қадаҳи газофӣ

چو ز خود برفت ساقی، بدهد قدح گزافی

Чу з худ бирафт мутриб , бузанд раҳи ҳиҷозӣ

چو ز خود برفت مطرب، بزند ره حجازی

з май худои ёбии туфу оташи ҷавонӣ

ز می خدای یابی تف و آتش جوانی

Ҳунар ва вафо наёбӣ зи ҳарорати ғарӣзӣ

هنر و وفا نیابی ز حرارت غریزی

Бустони қадаҳ , назар кун ба сафоу гавҳар ӯ

بستان قدح، نظر کن به صفا و گوهر او

На з ширааст ин май ба худо ,у неи мавизӣ

نه ز شیره است این می به خدا، و نی مویزی

Бдрўн сабр омад фараҷ ,у раҳи гушоиш

بدرون صبر آمد فرج، و ره گشایش

Бдрўн хорӣ омад шарафу кашу азизӣ

بدرون خواری آمد شرف و کش و عزیزی

Бҳлм сухан физойӣ , бҳлми ҳадиси хое

بهلم سخن‌فزایی، بهلم حدیث‌خایی

Ту бигӯ ки хуши адое , аҷабӣ , ғариби чизе

تو بگو که خوش ادایی، عجبی، غریب چیزی

Тарҷеъ кун бисозаш , чу арӯси нав , ҷҳозӣ

ترجیع کن بسازش، چو عروس نو، جهازی

Ки арӯс мебинолад бар ту з бе ҷҳизӣ

که عروس می‌بنالد بر تو ز بی‌جهیزی

Ҳиллае ғариби нодир , ту дарин диёр чунӣ ?

هله ای غریب نادر، تو درین دیار چونی؟

Ҳиллае надими давлат , ту дарин хумор чунӣ ?

هله ای ندیم دولت، تو درین خمار چونی؟

зи фироқ , шаҳриёрӣ , ту чигуна май гузорӣ

ز فراق، شهریاری، تو چگونه می‌گذاری

Ҳиллае гули саодат , ба миёни хор чунӣ ?

هله ای گل سعادت، به میان خار چونی؟

Ба ту офтоб гуяд ки : « дротшим бе ту »

به تو آفتاب گوید که: « درآتشیم بی‌تو »

Ба ту боғ ва роғ гуяд ки : « ту эй баҳор чунӣ ? »

به تو باغ و راغ گوید که: « تو ای بهار چونی؟ »

Чу тӯии ҳаёти ҷонҳо , з чаҳ банди сўртстӣ ?

چو توی حیات جانها، ز چه بند صورتستی؟

Чу тӯии қарори дилҳо , ҳилла , беқарор чунӣ ?

چو توی قرار دلها، هله، بی‌قرار چونی؟

Тӯии ҷон ҳар арӯсӣ , тӯии сури ҳардуи олам

توی جان هر عروسی، توی سور هردو عالم

Хирадам бимонад хира , ки ту сӯгвор чунӣ ?

خردم بماند خیره، که تو سوگوار چونی؟

На ту Юсуфӣ ба олам ? бишинав яке солим

نه تو یوسفی به عالم؟ بشنو یکی سالم

Ки миёни чоҳу зиндон , ту бохтёр чунӣ ?

که میان چاه و زندان، تو باختیار چونی؟

Ҳиллаи осмони иззат , ту чаро кабӯди пӯшӣ ?

هله آسمان عزت، تو چرا کبود پوشی؟

Ҳиллаи офтоби рифъат , ту дарин даввор чунӣ ?

هله آفتاب رفعت، تو درین دوار چونی؟

Падарати з ҷинат омад , зи балои гандумии ду

پدرت ز جنت آمد، ز بلای گندمی دو

Чу ҳавои ҷнтстт , ту Ҳарисаи хор чунӣ ?

چو هوای جنتستت، تو هریسه خوار چونی؟

Ба миёни косаи лӣсон , ту чу дик чанд ҷӯшӣ ?

به میان کاسه‌لیسان، تو چو دیک چند جوشی؟

Ба миёни ин ҳарифон , ту дарин қимор чунӣ ?

به میان این حریفان، تو درین قمار چونی؟

Ту басӣ сухан бигуфтӣ , халал сухан наҳуфтӣ

تو بسی سخن بگفتی، خلل سخن نهفتی

Маҳак худоӣ дидӣ , ту дар изтирор чунӣ ?

محک خدای دیدی، تو در اضطرار چونی؟

з чаҳ рӯ хамӯш кардӣ , ту агар зи аҳли дардӣ

ز چه رو خموش کردی، تو اگر ز اهل دردی

Баназар чу раҳи навардӣ , ту дар интизор чунӣ ?

بنظر چو ره‌نوردی، تو در انتظار چونی؟

Ба ҷаноби ғайби ёрӣ , ба сафари давиди борӣ

به جناب غیب یاری، به سفر دوید باری

зи Фхи замонаи мурғии сира , брприд , борӣ

ز فخ زمانه مرغی سره، برپرید، باری

Ҳиллае накӯи нҳодо , ки равонати шоди бодо

هله ای نکو نهادا، که روانت شاد بادا

Ки ба зоҳири он шукуфаи з чаман бурид , борӣ

که به ظاهر آن شکوفه ز چمن برید، باری

Ҳилла , чашми пурнам , ту , зхдои боди равшан

هله، چشم پرنم، تو، زخدای باد روشن

Ки зи чашми мо сиришки ғам ту чакид , борӣ

که ز چشم ما سرشک غم تو چکید، باری

Чарад оҳӯии замирати зи риёзи қудси боло

چرد آهوی ضمیرت ز ریاض قدس بالا

Ки зи гурги марг сайдат бишуд ва рамед борӣ

که ز گرگ مرگ صیدت بشد و رمید باری

Сӯии осмони ғайбӣ , ту чигуна ва чунӣ ?

سوی آسمان غیبی، تو چگونهٔ و چونی؟

Ки бар осмони зи ёрон асФо расед , борӣ

که بر آسمان ز یاران اسفا رسید، باری

Барраонаш эй саодат , зи фироқу ранҷи ваҳшат

برهانش ای سعادت، ز فراق و رنج وحشت

Ки зи доми танги сӯрат , бишуд ва раҳед , борӣ

که ز دام تنگ صورت، بشد و رهید، باری

з ҷаҳон бирафт бояд , чаҳ ҷавонӣ , ва чаҳ перӣ

ز جهان برفت باید، چه جوانی، و چه پیری

Хушу ошиқу макрам , сабку шаҳид , борӣ

خوش و عاشق و مکرم، سبک و شهید، باری

Ба салои ту давидам , зи диёр худ буридам

به صلای تو دویدم، ز دیار خود بریدم

Ба всоқи ту расидам , бидиҳ он калид , борӣ

به وثاق تو رسیدم، بده آن کلید، باری

Агар офтоби умрам , бмғорбии фурушад

اگر آفتاب عمرم، بمغاربی فروشد

Биҷузи он саҳари зи фазлат , саҳарӣ дамид , борӣ

بجز آن سحر ز فضلت، سحری دمید، باری

Вагар он ситораи ногуҳ , бФсрд аз наҳваст

وگر آن ستاره ناگه، بفسرد از نحوست

Ман аз офтоби ғайбӣ шудаам Саид , борӣ

من از آفتاب غیبی شده‌ام سعید، باری

Ва агар сазоӣ дунё набидам , ба умри кӯтаҳ

و اگر سزای دنیا نبدم، به عمر کوته

Караму каромататро дили ман сзид , борӣ

کرم و کرامتت را دل من سزید، باری