Моиему бахти хандон , то ту амири мое

ماییم و بخت خندان، تا تو امیر مایی

эй шеваоти ширин , ту ҷони шиўҳоиӣ

ای شیوهات شیرین، تو جان شیوهایی

Он лаб ки баста бошад , хандон куняш дар ҳайн

آن لب که بسته باشد، خندان کنیش در حین

Чашмӣ ки дард дорад , ӯро чу тўтёиӣ

چشمی که درد دارد، او را چو توتیایی

Савганд хӯрда бошад , то ман зем , нахандам

سوگند خورده باشد، تا من زیم، نخندم

Савганд ӯ бисӯзад , чун чеҳраи бргшоиӣ

سوگند او بسوزد، چون چهره برگشایی

Ҳар мурда ки хоҳӣ баргир ва имтиҳон кун

هر مردهٔ که خواهی برگیر و امتحان کن

Пора кунад кафанро , гирад қадаҳи рибоӣ

پاره کند کفن را، گیرد قدح ربایی

Рӯзӣ ки ман бимирам , бар гӯри ман гузар кун

روزی که من بمیرم، بر گور من گذر کن

То растхези мутлақ , аз хези ман намое

تا رستخیز مطلق، از خیز من نمایی

Худ кӣ бимиради онкас ки соқяши тўбўдӣ ? !

خود کی بمیرد آنکس که ساقیش توبودی؟!

Сарсабзи он заминӣ , ки таш кунӣ саққое

سرسبز آن زمینی، که تش کنی سقایی

Ҳамроҳ бош моро , гӯ бош сад биёбон

همراه باش ما را، گو باش صد بیابان

То брдрими он раҳ , моро чу дасту пое

تا بردریم آن ره، ما را چو دست و پایی

Гуфтам ба моҳу ахтар : « то кӣ равед бар сар ? ! »

گفتم به ماه و اختر: « تا کی روید بر سر؟! »

Аз даврӣ раҳаст ин , ё худ зи хира рое ? ! »

از دوری رهست این، یا خود ز خیره‌رایی؟! »

эй ма ки ту ҳамуммӣ , гуҳи зору гуҳи тамомӣ

ای مه که تو همامی، گه زار و گه تمامی

Дар рӯз чун хФошӣ , шаби соҳиби ливое

در روز چون خفاشی، شب صاحب لوایی

Як чизро камолӣ , як чизро ваболӣ

یک چیز را کمالی، یک چیز را وبالی

Як чизро ҳалокӣ , як чизро давое

یک چیز را هلاکی، یک چیز را دوایی

Шогирди моҳи ман шӯ , зери ливоаш май рӯ

شاگرد ماه من شو، زیر لواش می‌رو

Товораӣ зи тлўин , дар исмати худоӣ »

تا وارهی ز تلوین، در عصمت خدایی »

эй бозгашти ҷонҳо дар вақти ҷон паридан

ای بازگشت جانها در وقت جان پریدن

Вақти кафан баридан , вақти қабо даридан

وقت کفن بریدن، وقت قبا دریدن

эй гуфта : ҷон чаҳ бошад ? ! ё он ҷаҳон чаҳ бошад ?

ای گفته: جان چه باشد؟! یا آن جهان چه باشد؟

эй ҷон , ба лаб раседӣ , омад гуҳ расед

ای جان، به لب رسیدی، آمد گه رسید

эй дил ки каф гушӯдӣ , аз ин он рабӯдӣ

ای دل که کف گشودی، از این آن ربودی

Чизеи нмондт эй дил , ало ки дили тпидн

چیزی نماندت ای دل، الا که دل طپیدن

Гуҳи сим ва зар кашидӣ , ки симбр кашидӣ

گه سیم و زر کشیدی، که سیمبر کشیدی

Дод он кашиши хуморати ҳангом ҷон кашӣдан

داد آن کشش خمارت هنگام جان کشیدن

эй рафта аз табоҳӣ , дар хӯни мурғу моҳӣ

ای رفته از تباهی، در خون مرغ و ماهی

Онч чашид ҷонишон , бояд туро чашедан

آنچ چشید جانشان، باید ترا چشیدن

эй шоди онк аз ҳақи омухти саҳари мутлақ

ای شاد آنک از حق آموخت سحر مطلق

Пеш аз аҷал чу шерон , пеши аҷал давидан

پیش از اجل چو شیران، پیش اجل دویدن

Ду гӯшро ббстн , аз ишваи ҳарифон

دو گوش را ببستن، از عشوهٔ حریفان

Онки охир ӯ бабрад , пешини азу баридан

آنک آخر او ببرد، پیشین ازو بریدن

Аз хоки зодаи вази бустони хоки мастӣ

از خاک زادهٔ وز بستان خاک مستی

Лабро башу зи шераш , дар қӯти дил чаридан

لب را بشو ز شیرش، در قوت دل چریدن

То ширхора бошӣ , дандон дил наравед

تا شیرخواره باشی، دندان دل نروید

Аз қӯт рӯҳ ояд дандони дили дамӣдан

از قوت روح آید دندان دل دمیدن

Майли кабоб ҷустан , тамаъи шароб хӯрдан

میل کباب جستن، طمع شراب خوردن

Андар мазид ноед , бо шерҳо мзидн

اندر مزید ناید، با شیرها مزیدن

эй дар ҳавас нишаста , ваии ҳардуи гӯши баста

ای در هوس نشسته، وی هردو گوش بسته

Пунбаи з гӯш баркаш , то донеи ин шунидан

پنبه ز گوش برکش، تا دانی این شنیدن