Мастӣу ошиқӣу ҷавонӣу ёри мо

مستی و عاشقی و جوانی و یار ما

Наврӯзу навбаҳор ва ҳамл мезанад сало

نوروز و نوبهار و حمل می‌زند صلا

Ҳаргизи надидаи чашми ҷаҳони ин чунин баҳор

هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار

Май равед аз замину зи кҳсори кимиё

می‌روید از زمین و ز کهسار کیمیا

Паҳлавӣ ҳар дарахти яке ҳури некбахт

پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

Дуздида май намояд агар муҳаррамии лақо

دزدیده می‌نماید اگر محرمی لقا

АшкўФаҳ мехӯрд з май рӯҳи тоси тос

اشکوفه می‌خورد ز می روح طاس طاس

Бингар басӯи ӯ ки сало мезанад туро

بنگر بسوی او که صلا می‌زند ترا

намехӯрданаш надидӣ ашкўФаҳ аш бибин

می خوردنش ندیدی اشکوفه‌اش ببین

Шобош эй шукуфа вае бодаи марҳабо

شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا

Сӯсан ба ғунча гуяд : « бурҷа чаҳ хуфта

سوسن به غنچه گوید: «برجه چه خفتهٔ

Шамъаст ва шоҳидаст ва шаробасту Фтнҳо »

شمعست و شاهدست و شرابست و فتنها »

Райҳон ва лолҳо бигрифта пёлҳо

ریحان و لالها بگرفته پیالها

Аз кист ин атои з кӣ бошад ҷуз аз худо

از کیست این عطا ز کی باشد جز از خدا

Ҷузи ҳақи ҳамаи гадо ва ҳазинанду рӯи турш

جز حق همه گدا و حزینند و رو ترش

Аббоси дбс дар сару берун чу ағниё

عباس دبس در سر و بیرون چو اغنیا

Код кардан аз гадо набӯд шарти оқилӣ

کد کردن از گدا نبود شرط عاقلی

Як ҷуръа май бадяши бадии масти ҳамчуи мо

یک جرعه می‌بدیش بدی مست همچو ما

Сунбул ба гӯши гули пинҳон шукр кард ва гуфт :

سنبل به گوش گل پنهان شکر کرد و گفت:

« ҳаргиз мабод сояи яздони зи мо ҷудо

« هرگز مباد سایهٔ یزدان ز ما جدا

Мо хрқҳои ҳамаи бФкндими порсол

ما خرقها همه بفکندیم پارسال

Ҷонҳо дареғ нест чаҳ ҷои ду се қабо »

جانها دریغ نیست چه جای دو سه قبا »

эй онк куҳна додӣ нак тозаи бози гир

ای آنک کهنه دادی نک تازه باز گیر

Кӯрӣ ҳар бахили бидонадяши жожхо

کوری هر بخیل بداندیش ژاژخا

Ҳар шаҳ ъамома бахшад венаи шоҳи ақлу сар

هر شه عمامه بخشد وین شاه عقل و سر

Ҷонҳост бе шумори мари ин шоҳро ато

جانهاست بی‌شمار مر این شاه را عطا

эй сад ҳазор раҳмати нави з осмон дод

ای صد هزار رحمت نو ز آسمان داد

Ҳар лаҳза бедареғ барон рӯй хуби бод

هر لحظه بی‌دریغ بران روی خوب باد

Он рӯ ки рӯй хубони парда ва ниқоб ӯст

آن رو که روی خوبان پرده و نقاب اوست

Ҷумла фано шаванд чу он рӯ кунад кушод

جمله فنا شوند چو آن رو کند گشاد

Зуҳра чаҳ рӯи намояд дар фари офтоб

زهره چه رو نماید در فر آفتاب

Пашша чаҳ ҳамлаи орад дар пеши тундбод

پشه چه حمله آرد در پیش تندباد

эй шоди он баҳор ки дар ваии насими тест

ای شاد آن بهار که در وی نسیم تست

Ваии шоди он мурӣд ки бошӣ туаш мурод

وی شاد آن مرید که باشی توش مراد

Аз ишқи пеш дӯст бибастам дамии камар

از عشق پیش دوست ببستم دمی کمر

Оварад тоҷи заррин бар фарқи ман ниҳод

آورد تاج زرین بر فرق من نهاد

Онкўи бараҳнаи гашт ва ба баҳри ту ғӯта хӯрд

آنکو برهنه گشت و به بحر تو غوطه خورد

Чун пок дил набошаду покизаи эътиқод

چون پاک دل نباشد و پاکیزه اعتقاد

Он каз анояти ту силаҳ салоҳ ёфт

آن کز عنایت تو سلاح صلاح یافت

Бо ин чунин салоҳ чаҳ ғам дорад аз фасод

با این چنین صلاح چه غم دارد از فساد

Ҳаркас ки эътимод кунад бар вафои ту

هرکس که اعتماد کند بر وفای تو

Пои брнҳд ба фазли барин бом бе имод

پا برنهد به فضل برین بام بی‌عماد

МғФўри мо тақаддум ва ҳам мо тأхрст

مغفور ما تقدم و هم ما تأخرست

Эмини зи инқитоъу зи эърозу иртидод

ایمن ز انقطاع و ز اعراض و ارتداد

Сарсабзи гашти олам зеро ки мироб

سرسبز گشت عالم زیرا که میرآب

Охири замонёнро об ҳаёт дод

آخر زمانیان را آب حیات داد

Бахтӣ ки қарни пешин дар хоб ҷуста анд

بختی که قرن پیشین در خواب جسته‌اند

Охири замонёнро кардаст аФтқод

آخر زمانیان را کردست افتقاد

Ҳалво на ӯ хӯрд ки бади ангушт ӯ дароз

حلوا نه او خورد که بد انگشت او دراز

Онкас хӯрд ки бошад мақбули киқбод

آنکس خورد که باشد مقبول کیقباد

Дарёии раҳматаши зи парӣ мавҷ ме занад

دریای رحمتش ز پری موج می‌زند

Ҳар лаҳза буғуррад ва гуяд ки : « ё ибод »

هر لحظهٔ بغرد و گوید که: « یا عباد »

Шаб гашта буду ҳаркас дар хона май давид

شب گشته بود و هرکس در خانه می‌دوید

Ногуҳи намози шоми яке субҳи ?бардамӣад

ناگه نماز شام یکی صبح بردمید

Ҷонӣ ки ҷонҳо ҳамагӣ соиҳоӣ ӯст

جانی که جانها همگی سایهای اوست

Он ҷон барон парвариш ҷонҳо расед

آن جان بران پرورش جانها رسید

То халқро раҳанд зини ҳабсу тангно

تا خلق را رهاند زین حبس و تنگنا

Бар Рахши зини ниҳоду сабк танг баркашид

بر رخش زین نهاد و سبک تنگ برکشید

Аз банду доми ғам ки гирифтаст роҳи халқ

از بند و دام غم که گرفتست راه خلق

Ҳрдми гшоишисту гушояндаи нопадид

هردم گشایشیست و گشاینده ناپدید

Бигушоӣ синаро ки сабое ҳаме расад

بگشای سینه را که صبایی همی رسد

Мурда ҳаёт ёбад ва зинда шавад қадед

مرده حیات یابد و زنده شود قدید

Бовар намекунӣ басӯии боғ рӯ бибин

باور نمی‌کنی بسوی باغ رو ببین

Кони хоки ҷуръаи зи шароб сабо чашид

کان خاک جرعهٔ ز شراب صبا چشید

Гар зонка бар дили ту ҷафо қуфл карда сет

گر زانکه بر دل تو جفا قفل کرده‌ست

Нак табл мезананд ки омад турои калид

نک طبل می‌زنند که آمد ترا کلید

Вар таъна мезананд бар аўмиди ошиқон

ور طعنه می‌زنند بر اومید عاشقان

Дарё куҷо шавад ба лаби ин сегон палид

دریا کجا شود به لب این سگان پلید

Идӣаст суфиёнро венаи таблҳо гувоҳ

عیدیست صوفیان را وین طبلها گواه

Вари табл ҳам набошад чаҳ кам шавад зи ид

ور طبل هم نباشد چه کم شود ز عید

Бозор охир омад ҳин чаҳ харида

بازار آخر آمد هین چه خریدهٔ

Шод онк дод ӯ шабаҳи гавҳарии харид

شاد آنک داد او شبهٔ گوهری خرید

Бишнохт айбҳои матоъи ғурур ро

بشناخت عیبهای متاع غرور را

Багазед ишқи ёру аҷоиб дарӣ гузид

بگزید عشق یار و عجایب دری گزید

Нодири мусалласӣ ки ту дорӣ бихӯр ҳалол

نادر مثلثی که تو داری بخور حلال

Хмхонаҳи абади хунаки о , кондрўи хазид

خمخانهٔ ابد خنک آ، کاندرو خزید

Ҳар лаҳза баҳор навасту ъқори нав

هر لحظهٔ بهار نوست و عقار نو

Ҷонаши ҳазор бор чу гул ҷомҳо дарид

جانش هزار بار چو گل جامها درید