Булбули сармаст барои худо

بلبل سرمست برای خدا

Маҷлиси гули байн ва ба минбари бро

مجلس گل بین و به منبر برآ

Ҳин ба ғанимати шимури ин рӯз чанд

هین به غنیمت شمر این روز چند

Зонк надорад гули раънои вафо

زانک ندارد گل رعنا وفا

эй дами ту қӯти арӯсони боғ

ای دم تو قوت عروسان باغ

Фасл баҳораст бизан алсло

فصل بهارست بزن الصلا

Ҷони ману ҷони турои пеши азин

جان من و جان ترا پیش ازین

Собиқа буд ки гашти ошно

سابقهٔ بود که گشت آشنا

Улфати имрӯз азон собиқаи сет

الفت امروز ازان سابقه‌ست

Гарчи фаромӯш шуд онҳо туро

گرچه فراموش شد آنها ترا

Сайри бубинеми рух ҳамдигар

سیر ببینیم رخ همدگر

Ношуда мо аз рух ва аз тани ҷудо

ناشده ما از رخ و از تن جدا

То бишносем дарон ҳашари нав

تا بشناسیم دران حشر نو

Чунк чунин буқаламунем мо

چونک چنین بوقلمونیم ما

Сӯрати Юсуф ба яке ҷурм шуд

صورت یوسف به یکی جرم شد

Сӯрати гиреҳгӣ бар аҳли ҳаво

صورت گرگی بر اهل هوا

Аз ғаразӣ чун пинҳон шуд зи чашм

از غرضی چون پنهان شد ز چشم

Сӯрати он хусрави ширини лақо

صورت آن خسرو شیرین لقا

Пас чу мубаддил шавад он сӯраташ

پس چو مبدل شود آن صورتش

Чунаш шиносии ту бад-ӣни чашмҳо

چونش شناسی تو بدین چشمها

Ёрб бинмоаш чунонк вайаст

یارب بنماش چنانک ویست

Аз ҳақи дархости чунин мстФо

از حق درخواست چنین مصطفا

эй рухи ту ҳасрати моҳу парӣ

ای رخ تو حسرت ماه و پری

Пар бикшодӣ ба куҷо май парӣ

پر بگشادی به کجا می‌پری

Ҳин гаравии даҳ сира онгаҳ бирав

هین گروی ده سره آنگه برو

Рафтан ту нест зи мо срсрӣ

رفتن تو نیست ز ما سرسری

Зиндаи ҷаҳони зи об ҳаёт туаст

زنده جهان ز آب حیات توست

Масти қрўии ту дили лоғарӣ

مست قروی تو دل لاغری

Худ чаҳ буд хок ки дар чархи тест

خود چه بود خاک که در چرخ تست

Ин фалаки равшани нилӯфарӣ

این فلک روشن نیلوفری

Зин бигузаштам ба худои рости гӯ

زین بگذشتم به خدا راست گو

Рахти азин хонаи куҷо май барӣ

رخت ازین خانه کجا می‌بری

Дар ду ҷаҳони кори ту дорӣу бас

در دو جهان کار تو داری و بس

Рост бигӯ то бачаи кори андарӣ

راست بگو تا بچه کار اندری

Вари бнгўиии ту гувоҳӣ диҳад

ور بنگویی تو گواهی دهد

Чашми ту он фитнагар ъбҳрӣ

چشم تو آن فتنه گر عبهری

Ҷон чу дарёии ту танг омадаст

جان چو دریای تو تنگ آمدست

Зини ватани мухтасари шшдрӣ

زین وطن مختصر ششدری

Чун нашӯй сайри азин оби шӯр

چون نشوی سیر ازین آب شور

Чунк амири оби ду сад кавсарӣ

چونک امیر آب دو صد کوثری

Раст зи пои ту ба фазли худо

رست ز پای تو به فضل خدا

Баҳри раҳи чархи пари ҷаъфарӣ

بهر ره چرخ پر جعفری

Шоири ту даст даҳон барниҳод

شاعر تو دست دهان برنهاد

То ки кунад шоҳ ба худ шоирӣ

تا که کند شاه به خود شاعری

эй ки малики тӯтии он қндҳот

ای که ملک طوطی آن قندهات

Кӯзаи гарм кӯза кунам аз набот

کوزه‌گرم کوزه کنم از نبات

Лек фақирами ту зи ёқӯти хеш

لیک فقیرم تو ز یاقوت خویش

Вақт закотаст марои даҳ закот

وقت زکاتست مرا ده زکات

Собиқи хайрии туу хосса кунун

سابق خیری تو و خاصه کنون

Мавсим хайрасту авони салоат

موسم خیرست و اوان صلات

Нак рамазон омад ва қадарасту ид

نک رمضان آمد و قدرست و عید

Ваз ту раседаст дар он шаби барот

وز تو رسیدست در آن شب برات

Дар ҳаваси баҳр ту дорам лабӣ

در هوس بحر تو دارم لبی

Кон нашавадтар зи ҳазорон Фурот

کان نشود تر ز هزاران فرات

Ҳабси дилами чоҳи занхдони тест

حبس دلم چاه زنخدان تست

Кӣ талабами зин чаҳу зиндони наҷот

کی طلبم زین چه و زندان نجات

Арз фалак дорад ин қаъри чоҳ

عرض فلک دارد این قعر چاه

Арса ӯ тези назарро кафот

عرصهٔ او تیز نظر را کفات

Сӯрати ишқии ту ва бе сӯратӣ

صورت عشقی تو و بی‌صورتی

Ин адади андар сифат омад на зот

این عدد اندر صفت آمد نه ذات

Ҳам ту бигӯ зонк суханҳои халқ

هم تو بگو زانک سخنهای خلق

Пеши каломи тўбўди тараот

پیش کلام توبود ترهات

Ҳам ту бигӯ эй шаҳи нтъи вуҷӯд

هم تو بگو ای شه نطع وجود

эй ҳамаи шоҳони зи ту дар байти мот

ای همه شاهان ز تو در بیت مات

Чунк се тарҷеъ бигуфтам бидиҳ

چونک سه ترجیع بگفتم بده

То арабӣ гӯям ё саъди ҳот

تا عربی گویم یا سعد هات