Бози ин дили сармастами девона он бандаст
باز این دل سرمستم دیوانهٔ آن بندست
Девона касе бошад , кӯ бедил ва пайвандаст
دیوانه کسی باشد، کو بیدل و پیوندست
Сармаст касе бошад , кӯи худ хабараш набӯд
سرمست کسی باشد، کو خود خبرش نبوَد
Орифи дил мо бошад , кӯ беадад ва чандаст
عارف دل ما باشد، کو بی عدد و چندست
Дар ҳалқаи он султон , дар ҳалқаи нигинами ман
در حلقهٔ آن سلطان، در حلقه نگینم من
эй кӯр бмн бингар , ман вирдам ва шаҳ қандаст
ای کور به من بنگر، من وردم و شه قندست
На аз хокам ва на аз бодам , на аз оташ ва на аз обам
نه از خاکم و نه از بادم، نه از آتش و نه از آبم
Он чиз шудам куллӣ , кӯ бар ҳама савгандаст
آن چیز شدم کلی، کو بر همه سوگندست
Ман исои он моҳам , каз чарх гузар кардам
من عیسی آن ماهم، کز چرخ گذر کردم
Ман Мӯсои сармастам , коллаҳи дарин жандаи сет
من موسی سرمستم،کالله درین ژندهست
Девонау сармастам , ҳам ҷоми тани ашкстм
دیوانه و سرمستم، هم جام تن اشکستم
Ман панди бнпзирм , чаҳ ҷой маро пандаст ?
من پند بنپذیرم، چه جای مرا پندست؟
Ман сӯфӣ чаро бошам ? чун ринди хроботм
من صوفی چرا باشم؟ چون رند خراباتم
Ман ҷом чаро нӯшам ? бо ҷом ки хурсандаст ?
من جام چرا نوشم؟ با جام که خرسندست؟
Ман қатра чаро бошам ? чун ғарқ дар он баҳрам
من قطره چرا باشم؟ چون غرق در آن بحرم
Ман мурда чаро бошам ? чун ҷон вдлм занадаст
من مرده چرا باشم؟ چون جان ودلم زندهست
Тан хуфт дарин гулхан ҷон рафт дарон гулшан
تن خفت درین گلخن جان رفت درآن گلشن
Ман будам ва бе ҷое , вена ноӣ ки нолндст
من بودم و بیجایی، وین نای که نالندهست
Аз хеш ҳазар кардам , вази даври қамари ҷустам
از خویش حذر کردم، وز دور قمر جستم
Бар арш сафар кардам , шаклии аҷабии бастам
بر عرش سفر کردم، شکلی عجبی بستم
Бозомадам аз султон бо таблу илм , фармон
بازآمدم از سلطان با طبل و علم، فرمان
Сармасту ғазали гӯйон , асрори азали ҷӯён
سرمست و غزلگویان، اسرار ازل جویان
Бози ин дили девонаи занҷири ҳамеи барад
باز این دل دیوانه زنجیر همی بُرَّد
Чун барқи ҳамеи Рахшад , монанди асади ғурон
چون برق همی رخشد، مانند اسد غران
Чун тири ҳамеи пурд аз қавси танам , ҷонам
چون تیر همی پرَّد از قوس تنم، جانم
Чун моҳи дилами тобон , аз конгресси мизон
چون ماه دلم تابان، از کنگرهٔ میزان
Ҷон Юсуф канъонаст , афтода ба чоҳи тан
جان یوسف کنعانست، افتاده به چاه تن
Дил булбул бустонаст , афтодаи дарин вайрон
دل بلبل بستانست، افتاده درین ویران
Май уфтам ва май хезам чун ёсуман аз мастӣ
میافتم و میخیزم چون یاسمن از مستی
Май ғалатам дар майдон чун гӯй аз он чавгон
میغلطم در میدان چون گوی از آن چوگان
Султони салотинам , ҳам онам ва ҳам инам
سلطان سلاطینم، هم آنم و هم اینم
Ман хозини султонам , пари гавҳараму марҷон
من خازن سلطانم، پر گوهرم و مرجان
Паҳлавии шаҳаншоҳам , ҳам банда ва ҳам шоҳам
پهلوی شهنشاهم، هم بنده و هم شاهم
Ҷбрил куҷо гунҷад онҷо ки ману яздон ? !
جبریل کجا گنجد آنجا که من و یزدان؟!
Ту ҳалқи ҳамеи дарӣ аз хӯрдани хӯни халқ
تو حلق همی دَرّی از خوردن خون خلق
Вари далқи ҳамеи пӯшӣ , монанди саги урён
ور دلق همی پوشی، مانند سگ عریان
Дар охири он говон , охир чаҳ кунӣ маскан ? !
در آخر آن گاوان، آخر چه کنی مسکن؟!
Мискини шӯу қурбони шӯ , дар тўии чунон хоқон
مسکین شو و قربان شو، در طوی چنان خاقان
Аҳмад чу маро бинад , рухи зарди чунин сармаст
احمد چو مرا بیند، رخ زرد چنین سرمست
ӯ дасти марои бӯсад , ман по эй варои пайваст
او دست مرا بوسد، من پا ای ورا پیوست
Имрӯзи манам Аҳмад , неи Аҳмади порина
امروز منم احمد، نی احمد پارینه
Имрӯзи манам симурғ , неи мурғаки ҳрчинаҳ
امروز منم سیمرغ، نی مرغک هر چینه
Шоҳӣ ки ҳамаи шоҳон , хрбндаҳ он шоҳанд
شاهی که همه شاهان، خربندهٔ آن شاهند
Имрӯзи ман он шоҳам , неи шоҳи приринаҳ
امروز من آن شاهم، نی شاه پریرینه
Аз шарбати аллоҳӣ , вази шурби аноолҳқӣ
از شربت اللهی، وز شرب اناالحقی
Ҳаряк ба қадаҳ хӯрданд , ман бо хаму қнинаҳ
هر یک به قدح خوردند، من با خم و قنینه
Ман қиблаи ҷонҳоом , ман каъбаи длҳоом
من قبلهٔ جانهاام، من کعبهٔ دلهاام
Ман масҷиди он аршам , неи масҷиди одина
من مسجد آن عرشم، نی مسجد آدینه
Ман оинаи софам , неи оинаи тира
من آینهٔ صافم، نی آینهٔ تیره
Ман синаи синоом , неи синаи пуркӣна
من سینهٔ سیناام، نی سینهٔ پرکینه
Ман маст абад бошам , неи масти зи боғу руз
من مست ابد باشم، نی مست ز باغ و رز
Ман луқмаи ҷони нӯшам , неи луқмаи трхинаҳ
من لقمهٔ جان نوشم، نی لقمهٔ ترخینه
Гар бози чунон авҷӣ , кӯи болу пари шоҳӣ ? !
گر بازِ چنان اوجی، کو بال و پر شاهی؟!
Вари хирс на , чунӣ бо сӯрати бузина ? !
ور خرس نهای، چونی با صورت بوزینه؟!
эй онкӣ чу зари гаштӣ аз ҳасрати симин бар
ای آنکه چو زر گشتی از حسرت سیمینبر
Зари ошиқи ранги ман ту ошиқи заррина
زر عاشق رنگ من تو عاشق زرینه
Дар хонқаҳи олам , дар мадрисаи дунё
در خانقه عالم، در مدرسهٔ دنیا
Ман сӯфии дили софам , неи сӯфии пашмина
من صوفی دل صافم، نی صوفی پشمینه
Хомӯши шӯ ва пас дар , ту пардаи асрорӣ
خاموش شو و پس در، تو پردهٔ اسراری
Зеро ки сазад моро ҷабборӣу сатторӣ
زیرا که سزد ما را جباری و ستاری