Миннати эзадро ки бо иқболу давлати ҳамАннан

منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنان

Рӯй дар бурҷ шараф оварад хуршеди ҷаҳон

روی در برج شرف آورد خورشید جهان

Сояи ҳақ бар сари аҳли сафоҳон соя кард

سایه حق بر سر اهل صفاهان سایه کرد

Навбаҳори лутф эзад кард оламро ҷавон

نوبهار لطف ایزد کرد عالم را جوان

Офтоби давлати бедор аз машриқ дамид

آفتاب دولت بیدار از مشرق دمید

Бахт хоб олуд олами ҷуст аз хоби гарон

بخت خواب آلود عالم جست از خواب گران

Мсндороӣ адолат омад аз канъон ба Миср

مسندآرای عدالت آمد از کنعان به مصر

Аз сар нав шуд ҷавон , бахти Зулайхои ҷаҳон

از سر نو شد جوان، بخت زلیخای جهان

Чашми арбоби иродати серума тавфиқ ёфт

چشم ارباب ارادت سرمه توفیق یافت

Аз ғубори мавкиби ин муршиди равшани равон

از غبار موکب این مرشد روشن روان

Ҷомаи ҷонҳои расмиро бадал карданд халқ

جامه جان های رسمی را بدل کردند خلق

Аз қудуми рӯҳи бахши ин масеҳои замон

از قدوم روح بخش این مسیحای زمان

Дар бисоти худ фалак ҳар ахтари саъдӣ ки дошт

در بساط خود فلک هر اختر سعدی که داشت

Рехт дар пои саманди он шаҳи соҳибқирон

ریخت در پای سمند آن شه صاحبقران

Чун бисоти рег дар домони саҳро паҳн кард

چون بساط ریگ در دامان صحرا پهن کرد

Хок ҳар ганҷӣ ки дар дил дошт аз гавҳари ниҳон

خاک هر گنجی که در دل داشت از گوهر نهان

Аз ғубори теғи бандон осмон шуд чун замин

از غبار تیغ بندان آسمان شد چون زمین

Вази нисори зар ва гавҳар шуд замин чун осмон

وز نثار زر و گوهر شد زمین چون آسمان

Ёфт майдони саодат , шаҳсавори тоза Эй

یافت میدان سعادت، شهسوار تازه ای

Сода аз гирд кудурат шуд дили нақши ҷаҳон

ساده از گرد کدورت شد دل نقش جهان

Зинда равад аз хокбўсш ёфт ҷони тоза Эй

زنده رود از خاکبوسش یافت جان تازه ای

Кард наҳрӣ ҳар тараф аз гиряи шодии равон

کرد نهری هر طرف از گریه شادی روان

Чашми пул каз интизори шоҳ об оварда буд

چشم پل کز انتظار شاه آب آورده بود

Шуд мунаввари ҳамчуи чашми пери канъон дар замон

شد منور همچو چشم پیر کنعان در زمان

Аз гули аббосяши боғи сафии обод ро

از گل عباسیش باغ صفی آباد را

Гашти маншури баҳори тоза ҳар барги хазон

گشت منشور بهار تازه هر برگ خزان

Гирду хоки Исфаҳон аз кимиёии мақдамаш

گرد و خاک اصفهان از کیمیای مقدمش

Чун ҷавоҳир серума шуд дар пилаи қимати гарон

چون جواهر سرمه شد در پله قیمت گران

Ҳеҷ касро дар дил аз гардун таманное намонад

هیچ کس را در دل از گردون تمنایی نماند

Дидан шаҳ кард оламро зи матлаби Комрон

دیدن شه کرد عالم را ز مطلب کامران

Ҷавҳари теғи шуҷоат , абри дарёии карам

جوهر تیغ شجاعت، ابر دریای کرم

Сояи лутфи худои аббоси шоҳи навҷавон

سایه لطف خدا عباس شاه نوجوان

Он ки аз баҳри дуои навбаҳори давлаташ

آن که از بهر دعای نوبهار دولتش

Ғунчаи тасвирро дар ком мегардад забон

غنچه تصویر را در کام می گردد زبان

Мӯрро малики сулаймон дар намеояд ба чашм

مور را ملک سلیمان در نمی آید به چشم

То ҷаҳонро ҳиммат дарёдилаш шуд мизбон

تا جهان را همت دریادلش شد میزبان

То эй давлат ӯ шҳпр нусрат гушӯд

تا همای دولت او شهپر نصرت گشود

Аз назарҳо шуд уқоби зулм чун анқои ниҳон

از نظرها شد عقاب ظلم چون عنقا نهان

Машриқ парвин шуд аз хиҷлати ҷабини офтоб

مشرق پروین شد از خجلت جبین آفتاب

Рояти Байзои рои равшанаш то шуд аён

رایت بیضای رای روشنش تا شد عیان

Дафтари боли ҳумои тақвим порин гашта аст

دفتر بال هما تقویم پارین گشته است

Чатр ӯ то соя афкандааст бар фарқи ҷаҳон

چتر او تا سایه افکنده است بر فرق جهان

Олами пуршӯрро аз ҳодисоти рӯзгор

عالم پرشور را از حادثات روزگار

Ҷавҳари шамшер ӯ гардид маншури амон

جوهر شمشیر او گردید منشور امان

Абри Нитсаон сахояш чун гҳрризӣ кунад

ابر نیسان سخایش چون گهرریزی کند

Чун садафи дарёдилонро боз мемонад даҳон

چون صدف دریادلان را باز می ماند دهان

Пои филони сояи даст ҳимоят ме шавад

پای فیلان سایه دست حمایت می شود

Дар замони ҳифз ӯ бар фарқи мӯри нотавон

در زمان حفظ او بر فرق مور ناتوان

Чун қалам шуд рости кори олам аз теғи каҷаш

چون قلم شد راست کار عالم از تیغ کجش

Тоқи абрӯеи чунин май хости рухсори ҷаҳон

طاق ابرویی چنین می خواست رخسار جهان

Ҳукм бар олам ба фармон шариъат ме кунад

حکم بر عالم به فرمان شریعت می کند

Ҳаст бо фармондиҳӣ дар шаръ аз Фрмонброн

هست با فرماندهی در شرع از فرمانبران

Киштии коғази зи дарё солим ояд бар канор

کشتی کاغذ ز دریا سالم آید بر کنار

Гар муаллим созад аз фармони ҳифзаши бодбон

گر معلم سازد از فرمان حفظش بادبان

Моҳёнро дар замони ҳифз ӯ доми бало

ماهیان را در زمان حفظ او دام بلا

Чун дуои ҷавшан аз офот дорад дар амон

چون دعای جوشن از آفات دارد در امان

Бас ки шуд дасти заъифон дар замон ӯ қавӣ

بس که شد دست ضعیفان در زمان او قوی

Сайлро сарпанҷаи хошок май тобади Аннан

سیل را سرپنجه خاشاک می تابد عنان

То насими адл ӯ бар гулшани олами вазид

تا نسیم عدل او بر گلشن عالم وزید

Меҳри натавонад рубудани шабнамӣ аз бӯстон

مهر نتواند ربودن شبنمی از بوستان

Бас ки дар айём ӯ дасти таъаддӣ кӯтаҳ аст

بس که در ایام او دست تعدی کوته است

Бар бисот моҳ мегардад каттони домани кашон

بر بساط ماه می گردد کتان دامن کشان

Риштаи натавонад дигар аз чашмаи сӯзани гузашт

رشته نتواند دگر از چشمه سوزن گذشت

Гар кунад аз чашми сӯзани тири длдўзши нишон

گر کند از چشم سوزن تیر دلدوزش نشان

Сина чок ояд бурун аз санг , оташи баъди азин

سینه چاک آید برون از سنگ، آتش بعد ازین

Теғи худро гар кунад бар санги хорои имтиҳон

تیغ خود را گر کند بر سنگ خارا امتحان

Чун гузорад по ба азми сайд бар чашми рикоб

چون گذارد پا به عزم صید بر چشم رکاب

Бо хаданги дили шикоф ва бо синони ҷони ситон

با خدنگ دل شکاف و با سنان جان ستان

Май кушояди уқда аз шохи гавазнон бо хаданг

می گشاید عقده از شاخ گوزنان با خدنگ

намерибоед ҳалқа аз чашми ғизолон бо синон

می رباید حلقه از چشم غزالان با سنان

Ахтари соҳибқиронӣ аз ҷабини равшанаш

اختر صاحبقرانی از جبین روشنش

Аз баёзи субҳ чун хуршед май тобади аён

از بیاض صبح چون خورشید می تابد عیان

Гар кунад иқбол ӯ тасхири олам давр нест

گر کند اقبال او تسخیر عالم دور نیست

Дар ҷавонӣ ёфт давлат аз шаҳаншоҳи ҷавон

در جوانی یافت دولت از شهنشاه جوان

намешавад аз заҳри чашмаши прдлонро Зуҳраи об

می شود از زهر چشمش پردلان را زهره آب

Оҳ азон соъат ки теғи кини برارد аз миён

آه ازان ساعت که تیغ کین برآرد از میان

Дорад аз илми ладуннии баҳра чун аҷдоди хеш

دارد از علم لدنی بهره چون اجداد خویش

Пеш ӯ Тифл навомӯзӣаст ақли хурдаи дон

پیش او طفل نوآموزی است عقل خرده دان

Ҳар чаҳ бояд , бо худ овардааст зоти комилаш

هر چه باید، با خود آورده است ذات کاملش

Фориғ аз касб камолотаст чун қуддусён

فارغ از کسب کمالات است چون قدوسیان

Пардаи дори ҷавҳар зотш нагардадгар ҳиҷоб

پرده دار جوهر ذاتش نگردد گر حجاب

Ҷилваи арз камолоташ нагунҷад дар ҷаҳон

جلوه عرض کمالاتش نگنجد در جهان

Фитрати волоӣ ӯ бе заҳмати таълиму дарс

فطرت والای او بی زحمت تعلیم و درس

Соҳиби теғ ва қалам гардид дар андаки замон

صاحب تیغ و قلم گردید در اندک زمان

Меҳрро дар теғ рондани ҳоҷат таълим нест

مهر را در تیغ راندن حاجت تعلیم نیست

Хомаи тақдирро ҳоҷат набошад тарҷумон

خامه تقدیر را حاجت نباشد ترجمان

Хона бар дӯшӣ ба ғайр аз ҷғд дар олам намонад

خانه بر دوشی به غیر از جغد در عالم نماند

Бас ки шуд маъмур дар даврони адл ӯ ҷаҳон

بس که شد معمور در دوران عدل او جهان

Камтар аз доғи дил лолааст дар домони дашт

کمتر از داغ دل لاله است در دامان دشت

Дар фазои вусъати халқаши саводи осмон

در فضای وسعت خلقش سواد آسمان

Гарчи субҳи давлат ӯаст оғози тулӯъ

گرچه صبح دولت او است آغاز طلوع

Аз фурӯғаш об мегардад ба чашми ахтарон

از فروغش آب می گردد به چشم اختران

Гарчи бахти сабз ӯро аввал нашав ва намост

گرچه بخت سبز او را اول نشو و نماست

Бар шиквааш мекунад танагии фазои осмон

بر شکوهش می کند تنگی فضای آسمان

Гарчи шамшераш ҳануз аз мавҷи ҷавҳар нўхт аст

گرچه شمشیرش هنوز از موج جوهر نوخط است

Талх дорад хобро бар шаҳриёрони ҷаҳон

تلخ دارد خواب را بر شهریاران جهان

Ҳалқа дар гӯши зибардастон олам ме кашад

حلقه در گوش زبردستان عالم می کشد

Ҷавҳари теғаш ба фармони худои мстъон

جوهر تیغش به فرمان خدای مستعان

Осмон бунёд хоҳад кард аз иқболи баланд

آسمان بنیاد خواهد کرد از اقبال بلند

Мазҳаби асноъшрро чун буруҷи осмон

مذهب اثناعشر را چون بروج آسمان

Теғ ӯ дорад насаб аз зулфиқори ҳайдарӣ

تیغ او دارد نسب از ذوالفقار حیدری

Чун насозад поки занги куфр аз лавҳи ҷаҳон ?

چون نسازد پاک زنگ کفر از لوح جهان؟

Хатм шуд зон сон ки мардӣу шуҷоат бар алӣ

ختم شد زان سان که مردی و شجاعت بر علی

Хатм хоҳад шуд бар ӯ мардии зи шоҳони замон

ختم خواهد شد بر او مردی ز شاهان زمان

Ёрб ин шоҳи ҷавонро дар ҷаҳони пояндаи дор

یارب این شاه جوان را در جهان پاینده دار

То дами субҳи зуҳӯри Меҳдии охири замон

تا دم صبح ظهور مهدی آخر زمان